VELDHOVEN - Een pot met een geitjesembryo. Een microscoop met huid er onder. Een flesje melk. Een klos met zijde. Een doosje met kogels. Met of zonder het verhaal erbij: de installatie van Jalila Essaïdi (30) is een van de intrigerendste van de hele DDW.
Onlangs belandde de Veldhovense beeldend kunstenaar midden in een nieuwshype omdat ze er tijdens haar meest recente kunstproject in geslaagd was kogelwerende huid van ongeveer drie millimeter dik te maken.
Voor wie de hype gemist heeft: Jalila las in 2001 een artikel over de Amerikaanse wetenschapper Randy Lewis, die het genetisch mogelijk maakte om geiten en wormen spinnenzijde te laten aanmaken. Niet zo maar spinnenzijde, overigens, maar zijde van de Golden Orb Weaver. De spin, die de afmeting van een flinke hand heeft, ziet er levensgevaarlijk uit maar is net zo giftig als een wesp.
"Ik las dat ze die zijde ook gebruiken voor kogelwerende vesten en toen vroeg ik me hardop af wat er zou gebeuren als wij mensen die zijde direct in onze huid aan zouden kunnen maken."
Vanaf dat moment werkte zo'n beetje iedereen mee die Jalila nodig had om haar idee uit te werken. Van wetenschapper Lewis tot het Leids Universitair Medisch Centrum en van weverijen in China en Korea tot het Nederlands Forensisch Instituut. Om het geheel te financieren won ze uiteindelijk een Designers and Artists for Genomics Award van 25.000 euro.
Het blijft niet lang stil op de vraag of ze zichzelf als designer, kunstenaar of wetenschapper ziet. "Ik hou niet van labeltjes. Ik maak kunst die zo dicht mogelijk bij de kern van de mens moet komen. Ik vertrek vanuit de natuur en werk alleen maar met echte materialen. Alles wat ik bedenk komt voort uit nieuwsgierigheid."
Het resultaat van haar kunst zal geen nieuwe troef worden voor oorlogsvoerders. "Misschien kunnen we de huid zo dik maken dat hij 9 mm kogels kan tegenhouden, maar er is altijd een grens. Wat ik aan wil tonen is dat veiligheid relatief is. Je stopt geen oorlogen als je kogels kunt tegenhouden. Er is interesse voor de huid in de medische wereld. Dan kun je denken aan brandwondencentra of ziekenhuizen." Maar eerst zal moeten blijken hoe de huid getransplanteerd kan worden zonder dat het lichaam afstotingsverschijnselen gaat vertonen. De eerste die het over een half jaar gaat proberen, is de Belg Geert Verbeke, liefhebber van bio-art en oprichter van Verbeke Foundation. Verbeke is een fanatiek kunstverzamelaar. "Hij doet dat uit naam van de kunst. Ik doe dit om mensen te laten zien wat mogelijk is met biotechnologie."
ed.nl /ddw: voor meer
artikelen, foto's en filmpjes. BIO-ART e-mail: d.broers@ed.nl
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.




















