De Zjonnies brengen een laatste likje verf aan op hun wagen, De Zwammers poseren bij het DAFje Greet. foto Irene Wouters
De Zjonnies staan voor openstaande schuurdeuren op een erf in het achterland van Duizel. Pardon, Zwetsland, want zo noemt dit kleine Kempische dorp zich dezer dagen. In Zwetsland zijn we te gast bij De Zwammers, een onofficiële carnavalsvereniging van Zwetsjongeren tusssen vijftien en achttien jaar.
Pardon, Zwetsland, want zo noemt dit kleine Kempische dorp zich dezer dagen.
In Zwetsland zijn we te gast bij De Zwammers, een onofficiële
carnavalsvereniging van Zwetsjongeren tusssen vijftien en achttien jaar.
We willen eerst een brandende kwestie aanroeren.
"Waarom heten jullie eigenlijk De Zwammers?"
"Duizelnaren zijn met carnaval Zwetsers. En wij Zwammers dus. Tja.
Zwammen, gewoon een bietje zeveren hè?" Kortom, De Zjonnies zijn
in goed gezelschap.
We hadden ons deze week afgevraagd wie en wat er allemaal schuilgaan achter al
die grote carnavalswagens die dezer dagen weer door de regio trekken. Voor
het antwoord zijn we met ons dappere DAFje Greet naar Duizel gereden. De
Zwammers doen dit jaar voor de derde keer mee met een grote wagen in de
Zwetslandse optocht. Om voor de derde keer te winnen: concurrentie is er
immers niet. Maar maandag doen ze voor het eerst óók mee aan de grote,
prestigieuze Kempenoptocht in Hapert.
Voordat De Zjonnies de waarheid horen over hele gewone Kempische jongeren en
hun drankgebruik geeft Job-op-klompen eerst uitleg bij de wagen. Toen De
Zjonnies hun tere huidjes nog lagen in te smeren met zonnebrandcrème factor
30, richtten De Zwammers hun vizier al op carnaval in maart. Want al in
augustus kochten ze een oude SRV-wagen in Nijnsel voor 1200 euro. "Die
hebben we helemaal gesloopt tot we het onderstel overhielden."
In september begonnen ze echt met bouwen. Maarten, de creatiefste van de 35
'leden', maakte het ontwerp. Het moest iets met vliegen worden: boven een
grote wolk zouden een vliegtuig en een luchtballon moeten opstijgen. 'Mi
Carnaval komen wij goed over' werd het motto.
In totaal lasten ze voor zes kilometer betonijzer aan elkaar. Een van de
vaders had een groepje eerder al een lascursus gegeven: techniekonderwijs in
de praktijk. Met papieren voederzakken en blaadjes uit een stuk of dertig
oude telefoonboeken beplakten De Zwammers het ijzeren geraamte. De laatste
weken ging de verfkwast er overheen.
"Hoeveel heeft dat nou gekost?"
"We betalen met 35 man dertig euro contributie per jaar. Verder krijgen
we veel gesponsord, materiaal in natura. En subsidie van de gemeente."
Dan doet Toontje (15) een bekentenis. Hij heeft hier bij De Zwammers zelfs
zijn snuffelstage voor het Rythovius College gelopen. "Ik had zelf een
officiële mail naar school gestuurd, namens CV De Zwammers. Dat ik hier
administratief werk, inkoop enzo kon doen. Toen vond de leraar het goed. Heb
ik hier mooi een week van tien tot tien uur aan de wagen kunnen bouwen."
De Zjonnies bewonderen het eindresultaat in deze schuur van 'Opa Jan', pas
naast een stal met drachtige koeien. 'Opa Jan', gastheer van De Zwammers, is
in december plotseling overleden, vertelt Job. Een harde klap voor de groep,
zeker voor kleinzoon Ron. 'Opa Jan' vond het prachtig dat hij tijdelijk een
tweede kudde jongvee op zijn erf had. De Zwammers beloofden hem ooit om
tijdens het werken geen bier te drinken. "Dat doen we dus ook niet."
Dat brengt De Zjonnies bij de hamvragen over Kempische dorpsjongeren. Eerst
krijgen we geloofwaardige bezweringen dat ze géén van allen drugs gebruiken.
We horen ook dat er van de 35 maar één lid rookt.
"Maar hoeveel bier drinken jullie op een stapavondje?"
"Gemiddeld? Een stuk of dertig."
De Zjonnies: "En dat is geen gezwets, gezwam?" De hele groep beaamt
het als een reële schatting. "Ik ken wel anderen van onze leeftijd
die een krat nodig hebben om een bietje aangeschoten te raken."
"Hoe betalen jullie dat?"
"Wij gaan zaterdags allemaal werken en dat drinken we 's avonds weer op."
Wat ze doordeweeks verder nog verdienen, sparen ze voor carnaval en de
vakantie. Afgelopen jaar kampeerden ze nog in een weiland in Duizel, dit
jaar gaat de reis naar Blanes aan de Spaanse Costa. De Zjonnies overwegen
heel even een realitysoap. "Oh Oh Duizel!"
Tijd voor afscheid. We vragen De Zwammers of het eigenlijk allemaal wel de
moeite was, al die maanden werk, voor die paar uurtjes optocht?
Ron: "Voor mij is carnaval eigenlijk maar bijzaak. Het mooiste is met
elkaar bezig zijn. Van niks samen iets moois maken."
Zjon: "Tja, wat moet je anders doen, zo'n hele herfst en winter in
Duizel?"
Job: "Ho! We hebben een friettent, stoplicht én elke zaterdag een mis in
de kerk!"
Toontje: "Ik val na de carnaval wel in een gróót zwart gat."
Naomi: "Dan moette een vriendin zoeken."
Zjon: "Maar als ge dertig bier op een avond drinkt, zal dat wel geen
blijvertje zijn."
Maar daar is Toontje ook helemaal nog niet naar op zoek, zegt-ie, een
blijvertje.
>> Lees en bekijk alles over De
Zjonnies
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
