De 'tactische bespreking' door De Zjonnies. De spelers van Racing Boys-4 flapperen met hun oren. foto René Manders
Racing Boys 4.
1/3
Op weg naar het toernooi om de Zjonnies Cup op 18 juni, voor de slechtste voetbalteams van Zuidoost-Brabant, probeerden De Zjonnies alvast Racing Boys-4 op een hoger peil te brengen. De spreuk achter de bar in de kantine geeft ons stiekem hoop op een goede afloop. 'Bij God en 't Vrèèk is alles mugelik' staat er. De Zjonnies kijken naar buiten. Een straffe noordoosten wind zet de hoekvlaggen alvast strak.
Zie ook:
We zijn bij Racing Boys, de voetbalclub van het Deurnese buurtschap Vreewijk. De Boys zijn ooit in de kroeg opgericht. De clubnaam is de verbastering van een slogan op een pak zware shag (Rising hope). Het enige veld met het clubgebouwtje erbij is nog altijd eigendom én in beheer van de familie Velthoven.
Uitnodigend is voor ons oude DAFje Greet de slagboom hier deze morgen omhoog gegaan. Het vierde en laagste elftal van Racing Boys verwelkomt ons met koffie. Alle spelers zijn op tijd, een uur voor de wedstrijd tegen Bavos-5 uit Bakel, behalve Sjaak, de nestor van het team, 54 jaar.
"Sjaak heeft het druk. Sjaak is hennenboer." "Hennepboer?"
"Hennenboer! Hij heeft hennen! Kippen!"
De Zjonnies worden in de kantine bijgepraat over het vierde elftal. Dit 'samengeraapt zooitje' neemt op 18 juni in Eindhoven deel aan de Zjonnies Cup: het voetbaltoernooi voor de slechtste maar gezelligste teams uit Zuidoost-Brabant. Geboren verliezers die wekelijks met hart en ziel proberen het onmogelijke 'mugelik' te maken. De Zjonnies willen van deze anonieme zwoegers voor één dag winnaars maken.
Bezoekers van onze site bepaalden dat we Racing Boys-4 alvast moesten gaan coachen. En dus staan we nu hier, in een kleedkamertje een tactische bespreking te houden. We komen met meesterlijke vondsten en wijzen op het belang van gezonde voeding en goed drinken. Bij een blaadje bier delen we zakjes chips uit. De Zjonnies vertellen dat het tijd is voor experimenten. "Jullie staan in de allerlaagste klasse stijf onderaan met vier punten en 92 doelpunten tegen. Jullie zitten vastgeroest. Dat patroon gaan we doorbreken."
Na de warming-up, die zuchtend en kreunend wordt volbracht, zoeken we even scheidsrechter Rien Linders op. We duwen hem een briefje van 50 euro in de broekzak. Met knipoog. Grijnzend stopt corrupte Rien het briefje diep weg. We slaan hem joviaal op de schouders. "Scheids, komt helemaal goed vandaag hè?"
De wedstrijd begint. Het blijft opvallend lang 0-0. Met pijn in de maag zien we hoe Jan, de besnorde vrachtwagenchauffeur van 52, piepend en krakend een bal van de lijn redt. Tot plezier van kleine Zjon blijkt de 1.50 meter hoge aanvoerder Arthur ('Tuurke') niet alleen een secure metaalbewerker maar ook balvaste rechtsback te zijn. Fysiek contrastreert hij nogal met Christiaan, de slungelachtige ingenieur van 1.98 meter 'en 120 kilo schoon aan de haak'. Voorin loopt Pieter de kalkoenboer vruchteloos te zweten. Beroepsmilitair Sander, twee keer uitgezonden geweest naar Uruzgan, begint naast ons op de bank.
Het spel is bedroevend. Onze aanwijzingen waaien weg in de wind. Nick, werkzaam in een sauzenfabriek, helpt met zijn oranje schoenen een riante kans om zeep. Room (52) ziet het als wisselspeler hoofdschuddend aan. De enige donkere man in de selectie begint te vertellen dat hij met vader, moeder, drie broers en vier zusjes in 1975 vanuit Suriname naar Nederland emigreerde.
Hindoestanen zoals zij zagen na de onafhankelijkheid geen goede toekomst meer in Suriname. Na omzwervingen kwam het gezin in Deurne terecht. "In 1980 wilden we met een Hindoestaans team gaan voetballen. Bij geen enkele club waren we welkom, behalve bij Racing Boys. Ik ben van dat team als enige nog over." Room draagt rechts een blauwe schoen en links een zwarte.
Rust: 0-3. De scheidsrechter heeft ons bar weinig geholpen. We eisen onze 50 euro terug, maar Rien is onverbiddelijk. "Jullie hebben dat aan mij gegeven maar ik hoef daar toch niks voor te doen?" We zitten klem. Rien blijkt toch niet omkoopbaar.
In het kleedlokaal besluiten we tot een wanhoopsdaad. 'Tuurke' met zijn 1.50 meter wordt keeper, de lange ED-bezorger Rob 'Kristels' verruilt zijn handschoenen voor de spitspositie. Het leidt tot niets. Bavos-5 is genadeloos en loopt verder uit. We zien hoe Ramon kermend van de pijn door zijn enkel gaat. Grote Zjon zucht. "Ze zeggen dat sporten gezond is. Maar als het kabinet toch moet bezuinigen zou ik hier beginnen."
Ramon valt met zijn dikke enkel naast ons in de dugout. De Helmonder vertelt dat hij als bouwer van marktkramen zaterdag achttien uur heeft gewerkt en deze ochtend alweer om half zes op moest om te werken. Even later komt de gewisselde Christiaan zijn twee maanden oude baby in maxi-cosi laten zien. Christiaan vertelt De Zjonnies dat hij via zijn schoonfamilie hier ooit kwam voetballen. "Mijn vrouw is vier jaar geleden overleden aan darmkanker. Ik bleef achter met een dochtertje van vier. Er zat 1800 man in de kerk. Ook de hele club. Van al die mensen kreeg ik veel steun. Ik heb nu een lieve nieuwe vrouw en dit is het resultaat." Christiaan wijst op de maxi-cosi.
De Zjonnies zijn stil van zijn verhaal. We realiseren ons wat de werkelijke waarde is van zo'n bonte mix mensen – in lengte, breedte, beroep en leeftijd zó verschillend; samen proberen ze er elke zondag weer iets van te maken. Wat maakt het dan uit of het honderdste tegendoelpunt van het seizoen gaat vallen?
Maar die eretreffer weet onze tijdelijke keeper Tuurke nét te voorkomen. Na afloop komen we tot de conclusie dat dit het 'Zjonnies-effect' moet zijn. Uitslag: 0-7.
Scheidsrechter Rien komt de vijftig euro teruggeven. Hij wil geen schandaaltje in de krant. De speciaal ingehuurde dj draait ondertusen de volumeknop open. 'Ik heb de héééle nacht liggen dromen' schalt over de akkers, tot diep in de Peel. Bier wordt nu in hoog tempo aangerukt. Toeterend zoeken we met onze Greet naar de uitgang, in de heilige overtuiging dat het ook deze zondag nog lang onrustig zal zijn op 't Vrèèk, waar inderdaad alles 'mugelik' is. Behalve winnen.
>> Lees en bekijk alles over De Zjonnies
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
. Kijken of ze de 18e meer succes hebben! 
