Govert druppelt gebruikte frituurolie in het arme DAFje Greet, onder toeziend oog van (vlnr) Lex, Robert en Adrie. De Zjonnies nemen een patatje. foto Kees Martens
De Zjonnies kwamen met hun DAF in het gehucht Straten terecht. Daar troffen ze vier 'frikandellen' die op afgewerkte frituurolie naar Rome wilden gaan rijden.
Arme Greet. Het groene DAFje van De Zjonnies is het afgelopen jaar al vaak mishandeld, maar nog niet eerder kreeg de oude dame afgewerkte frituurolie in haar achterste gedruppeld. Het overkomt onze Greet in Straten, een schilderachtig boerengehucht tussen Oirschot en Best.
De boosdoeners zijn Adrie, Robert, Alex en Govert, drie mannen van veertig en één van 36 jaar. De petjes, oorbellen en bakkebaarden verraden het al: ze hebben de jongen in zichzelf nog niet verjaagd. Als u dit leest, zijn ze op weg naar Rome, met twee oude Mercedessen. Ze rijden de tocht op gebruikte frituurolie, om te laten zien dat veel afval hergebruikt kan worden. En om geld in te zamelen voor het goede doel.
Net vóór hun vertrek wilden De Zjonnies hen daar graag over aan de tand voelen. Frituurolie? Als erkende vetkleppen en groot bewonderaars van de frituur wekte dat onze interesse. We moesten in Straten zijn, hadden ze gezegd. Straten? Als we met Greet verzeild raken in de verzameling oude boerderijen rond een pittoresk kerkje, temidden van akkerland, kijken we onze ogen uit. "Mooi hier hè, Zjon?"
"Ik heb honger."
Het laatste stukje worden we naar de plek van bestemming geloodst door Adrie, in zo'n Mercedes op frituurolie. De uitlaatgassen van de dieselbak dringen door tot in onze Greet. We halen onze neus eens diep op en wanen ons in een friettent.
Adrie heet Van Dijk. Hij is telg uit een geslacht dat een eeuw geleden al boerde op Straten. Nu woont zijn moeder nog op de oude Du Tromp-hoeve, die vermoedelijk een jaar of vierhonderd oud is. Als we er het erf oprijden, worden we bevangen door de schoonheid van de oude boerderij en het weidse uitzicht van het land erachter. Geboerd wordt er niet meer bij de Van Dijks. Bijna alle andere boerderij zijn ook in dit buurtschap ingenomen door burgers met veel geld.
"Ik wilde wel boer worden, maar dan wel zoals mijn vader dat nog was. Tegenwoordig zijn boeren vooral managers. Als ze opstaan, gaan ze niet de stal in om te melken maar kruipen ze achter de computer. Dat zag ik niet zitten", vertelt Adrie (40).
Hij zit nu op kantoor. Maar de mores van het platteland zitten nog in elke vezel. Die vrijheidsdrang kan hij nu mooi combineren met de technische inbreng van Robert, Govert en Alex, alledrie afkomstig uit Eindhoven. Zij studeerden chemische technologie en werken op het NatLab van Philips en jawel, bij DAF! Hoe ze elkaar kennen? Ze zijn 'nepzwager', 'vrienden', 'collega', of zoiets.
Vorig jaar deden Alex en Robert al een eerste poging om met een oud autootje naar Rome te rijden op frituurolie. Maar het was toen zó koud dat de olie te dik werd en ging vlokken. Het brandstoffilter liep steeds dicht. Uiteindelijk kwamen ze niet in Rome maar in Parijs terecht. Dit jaar gaan ze met twee auto's en spelen ze meer op zeker.
Robert: "Voor beide auto's nemen we honderd liter gefilterde frituurolie extra mee als voorraad."
"Hoe komen jullie daaraan? Heel veel zelf friet bakken?" Het water loopt De Zjonnies in de mond.
"Het komt van visboer Van den Berg uit Geldrop en van broodjeszaak Beregoed in Eindhoven. Die bakken ook kroketjes en loempiaatjes enzo. De olie hebben we zelf gefilterd."
"Met een oude panty?"
"Zoiets ja."
Het kwartet vertelt De Zjonnies dat hun rit naar Rome deel uitmaakt van een sponsortocht die de aandacht moet vestigen op verspilling en hergebruik. Het idee is dat ze onderweg hun olie bij elkaar schooien. De Zjonnies zien de heren al binnenstappen in zo'n wegrestaurant en in moddervet steenkolenduits vragen: Wir möchten gerne einige Liter gebräuchtes Frituröl haben. Beter kan een midlifecrisis niet geïllustreerd worden, vinden De Zjonnies.
Tijd voor actie, vindt Adrie. Hij nodigt kleine Zjon uit om te ervaren hoe dat nou is: rijden op frituurolie. Staand door het open dakraam van de Mercedes. Adrie geeft meteen een enorme peut gas en begint aan een dollemansrit over de Oirschotse prairie. Kleine Zjon heeft door de vlijmscherpe bochtjes het gevoel dat zijn maag wordt geperforeerd. Hij waant zich in een aflevering van The Dukes of Hazzard.
"Inderdaad, dat wil wel", zegt Zjon, als hij geradbraakt weer uitstapt. Adrie grijnst. Grote Zjon wil weten wat het verbruik is van rijden op frituurolie met een dikke Mercedes uit 1991. "Eén op tien, denken we." Grote Zjon: "Ongeveer één liter op duizend kibbelingen?"
Eigenlijk mag het niet eens in Nederland, rijden op frituurolie, want daarmee wordt accijns ontdoken. De heren doen het toch, óók voor de stichting Semmy, genoemd naar het jongetje dat aan hersenstamkanker overleed. "Met mijn band Mopad, jaja Eindhoven Rockcity, moesten wij ooit spelen op een benefietconcert voor deze stichting. Zo'n verhaal laat je niet meer los", zegt Lex.
Zondag 5 juni rijden alle teams die Rome hebben gehaald een rondje rond het Colosseum. En gaat het weer huiswaarts. Waar ze gaan slapen onderweg weten ze nog niet.
"Wat is nou de lol, heren?"
"De voorpret."
"Het is relatietherapie."
"Vier van die frikandellen in een Mercedes, mooi toch?" Zeker als die auto naar een friettent ruikt, denken De Zjonnies die onderhand veel trek hebben om in Straten iets in het vet te laten gooien. Voor het goede doel.
Volg het team via: evilcorsa.blogspot.com
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
