Het DAFje van De Zjonnies werd vorige week ernstig toegetakeld door voetballers tijdens de Zjonnies Cup. Voordat ze naar het gala mocht, kreeg ze een wasbeurt. Uiterst rechts Mees, naast hem Roman.
EINDHOVEN - Op voorlopig laatste uitstapje leveren De Zjonnies met hun arme DAFje Mees (15) en vrienden af bij eindexamengala van Novalis College.
Voordat we met onze Greet aanschuiven in het defilé voor het eindexamengala van het Novalis College in Eindhoven, dient ons oude DAFje eerst een grondige wasbeurt te krijgen. Het is hard nodig. Vorige week tijdens het toernooi om de Zjonnies Cup is ze immers ernstig toegetakeld. Dansende voetbalnoppen hebben van haar dak een pokdalig landschap gemaakt. Onze Greet moet eigenlijk naar een plastisch chirurg.
Maar eerst nog even naar dat gala. Mees Welmers (15) vindt ons DAFje 'een vette auto' en had gevraagd of wij hem, vriend Roman en hun vriendinnen Janneke, Aline en Lida deze vrijdagavond naar het gala in Zaal Verspaandonk in Eindhoven wilden brengen. Prima, vonden De Zjonnies, maar eerst Greet wassen.
Overdreven veel zin hebben de pubers daar niet in. Roman: "We kunnen toch ook naar een wasstraat? Ik wil wel betalen." Niks ervan, handen uit de mouwen, commanderen De Zjonnies. We zien het vijftal vervolgens met sponzen over de bejaarde carrosserie aaien. Met grondig boenen heeft het weinig te maken. De talenten van Mees liggen duidelijk ergens anders. Vooral in de muziek. Hij heeft ons net verteld hoe vorig jaar zijn jongensdroom ruw uiteen spatte. Hij speelde in het rockbandje Kylfa, al vanaf zijn twaalfde, samen met Raven en zijn boezemvriend Starsky. Kylfa werd gezien als veelbelovend. Ze speelden al live op de tv en traden al vaak op.
"Ik weet niet of jullie misschien wel eens van Queens of the Stone Age hebben gehoord? Daar lijkt het een beetje op."
We zuchten. Ja, we kennen 'QotSA', maar de toonzetting van de vraag is ons niet ontgaan: Mees ging ervan uit dat we daar als middelbare mannen nog nóóit van gehoord hadden. Mees heeft ons ook verteld dat Starsky, zijn soulmate, hem vorig jaar op een dag had gebeld en gezegd had dat hij bij zijn vader in New York ging wonen. Starsky was als zanger en gitarist ook dé frontman van Kylfa. Mees deed niet eens moeite om Starsky nog over te halen. "Wat hij in zijn kop heeft..."
"Wat waren de ambities van de band, Mees?"
"We wilden héél groot worden."
Dat wilden wij ook ooit, denken De Zjonnies.
Nu wacht Mees tot hij nieuwe geschikte lui vindt om muziek mee te maken. "Ik ga geen briefjes aan lantaarnpalen hangen. 'Bassist zoekt band'. Dan komen er van die zure jongens die dikke rock willen maken op je af." De woorden 'dikke rock' spuugt Mees uit alsof ze heel smerig zijn.
Hij sukkelde dit jaar naar het eindexamen vmbo-t op het Novalis College, waar het onderwijs is ingericht naar de ideeën van Rudolf Steiner. Een Vrije School dus. Grote Zjon denkt daar ook iets van te weten.
"Een Vrije School.... veel bomen knuffelen zeker?"
"Ha, nee. Het is vooral veel handenarbeid."
De Zjonnies horen van de vijf dat op hun school 'niet iedereen door de gangen zweeft'. Ja, die ochtendspreuk is wél belachelijk. Voor de rest vinden ze het wel een gezellige school. Pesten is er bijvoorbeeld uit den boze. Janneke, Aline en Lida hopen er over twee jaar hun havo-diploma te halen. Mees en Roman gaan nu verder naar een andere (mbo-)school. Maar dat is pas na drie lange maanden vakantie. Hoe ze nu de dagen vullen? Uitslapen, al gauw tot een uur of tien, elf. Vakantiewerk? Eén avond in de week is Mees afwasser bij een eetcafé. Voor de rest? De Zjonnies denken terug aan de uren dat ze zelf met hun tere knietjes over nat stro schoven, langs rijen aardbeienplanten, om vakantiegeld bijeen te verdienen. Kleine Zjon schraapt zijn keel:
"Gaan jullie geen uuh... aardbeien plukken?"
Hij oogst meewarige blikken. In de stilte ligt een generatiekloof verborgen. Mees bekent dat hij eigenlijk helemaal geen geld nodig heeft. Hij heeft laatst nog genoeg van zijn opa gekregen. Dat weekje Barcelona met Starsky kan hij heus wel betalen. Roman gaat naar Terschelling én Australië, om zijn vader op te zoeken. Ook hij voelt geen enkele noodzaak om wat te gaan werken.
Zalig nietsdoen dus. Dolce far niente. De Zjonnies zijn jaloers. Ze verlangen ook naar zo'n oneindige zomer vol verspilde tijd.
Tijd? Het is hoogste tijd om naar het gala te gaan. De heren gaan in kostuums. Mees heeft een oud brandweerpak op de kop getikt. De drie dames hebben glanzende galajurkjes aangetrokken. De strakke tienerlijven passen probleemloos op de achterbank van Greet.
De Zjonnies, uitgezakt en in oude lompen gekleed, voelen zich gedateerd. Voor het defilé naar de rode loper begint, staan we met ons zo glamourloze DAFje te wachten tussen een limo, cabrio's, sportauto's en Amerikaanse slees. Aangekomen bij de zaal, temidden van toekijkende ouders, stappen onze passagiers uit. Ze toasten met champagne en stappen de rode loper op. Ze genieten van alle aandacht. Ze kijken niet eens meer om. Ze zijn De Zjonnies al vergeten. We roepen nog: "Fijne avond!"
Ze horen het niet. We rijden weg. We gaan op zoek naar een klein kroegje, waar de muziek niet te hard staat. We hebben zin in whisky. Om een toast uit te brengen op dat wat eens was.
>> Lees en bekijk alles over De Zjonnies
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
