Foto Jos Lammers. Graphic Jessica Miggelbrink.
Vrijdag gaat de vierde editie van Glow van start. Tot en met 15 november staat Eindhoven weer bol van lichtsculpturen en installaties.
Zie ook:
Het kleinste of meest subtiele project van deze Glow? Tom Groll hoeft niet
lang na te denken: "Dat moet haast wel het werk van Daniel Schlaepfer
zijn. Hij is van huis uit botanicus en heeft in het Karel Vermeeren
Plantsoen -bij de Smalle Haven- een boom op een heel speciale manier
uitgelicht. Dus niet door er simpelweg enkele spots op te zetten, maar door
de vormen van de takken te benadrukken. Niet heel spectaculair, wel heel
ingenieus en fraai gedaan."
Groll, samen met zijn
eveneens uit Duitsland afkomstige collega Bettina Pelz verantwoordelijk voor
de invulling van Glow, heeft dit keer voor de openbare ruimte gekozen als
locatie voor de lichtkunstwerken. Vorig jaar werd er een verbinding gemaakt
tussen het centrum en Strijp S, met vooral de as tussen die twee wijken als
centrale plek. Nu is gekozen voor plekken in het openbare domein. Groll: "
Want je kunt je best afvragen wat dat precies is. Als ik bijvoorbeeld op de
sokkel bij het beeld van Frits Philips op de Markt ga zitten, dan denken
sommigen: die heeft zeker geen geld om op het terras een biertje te drinken.
Terwijl ik in Mexico op een plein gewoon muziek kan maken zonder dat iemand
een dergelijke vraag stelt. Dus: wat is 'openbaar' en wat is 'commercieel'?
Daarop hebben we ons dit keer gericht. En -belangrijker- hoe reageren de
kunstenaaars daarop."
En dus komt er een aantal heel
onverwachte plekken voorbij. Zoals een parkeergarage, een begraafplaats,
maar ook een binnenplaats van een klooster. Groll: "Die locaties
variëren van een klein parkje in het centrum tot en met een groots plein. Ik
ben heel benieuwd hoe de bezoekers die verschillende omgevingen ervaren en
of zij vinden dat de kunstwerken erin passen."
De keuze
welke kunstenaar aan de slag kan met welke plek, is bepaald door Groll en
Pelz. "Ja, als eenmaal het thema is vastgesteld en we samen de locaties
hebben uitgekozen, volgt er eerst een discussie met City Dynamiek
(organisatie van Glow). Zij hebben soms ook wensen en vervolgens gaan we met
twee of soms drie kunstenaars op stap: kijken hoe zij reageren op die
verschillende plekken. Meestal merk je dan heel snel welke kunstenaar
enthousiast is voor een bepaalde omgeving. Nee; het komt vrijwel nooit voor
dat iemand iets totaal anders wil. Gelukkig niet..."
Heel
'bijzonder' vindt Groll de 'hartslag' die Rafael Lozano-Hemmer projecteert
op het Stadhuis. Lichtbundels van honderden spots worden aangestuurd door
een sensor die de hartslag van voorbijgangers registreert. Het dynamische
lichtproject 'Pulse Park' was eerder te zien op Madison Square Garden in New
York en nu wordt de 'hartslag' van Eindhoven zichtbaar gemaakt.
Nóg interactiever is het project 'Access' van Marie Sester. In de hal van het
Centraal Station laat zij passanten volgen door een robot-spot die kan
worden aangestuurd door internetgebruikers. Die zijn óók in staat om
boodschappen naar die argeloze reiziger te sturen...
Soms
krijgt Groll koude rillingen van een project: "Dan blijken dingen
helemaal op hun plaats te vallen." Dat was aan de orde bij het project
'Dark Winter' van de Canadese kunstenares Rebecca Belmore. Groll: "Zij
maakt bij het klooster Mariënhage een werk dat bestaat uit het bedekken van
de grond met 'sneeuw' en het verlichten van de muur met een helder licht.
Eerst werkte dat laatste onderdeel totaal niet. Toen ging de generator
kapot, kortom: alles ging mis. Stonden we daar midden in de nacht met z'n
allen... Tot het dan wél weer werkt en dan zie je dat licht bijna uít die
kloostermuur komen: fantastisch, echt rillingen - zo mooi! En vooral op die
plek krijgt het bijna iets religieus..."
Blij is Groll
ook met de workshops die dit jaar worden gehouden, onder meer met studenten
van de Design Academy Eindhoven. "Het is belangrijk om Glow ook op die
manier te koppelen aan de stad. Dat vind ik wezenlijk." De studenten
gaan onder meer aan de slag met nieuwe verlichting voor een fiets, in
samenwerking met Veilig Verkeer Nederland.
Hij kent de stad
inmiddels op zijn duimpje en gaat graag wandelen vlakbij zijn hotel. Dat
deed Groll gisternacht ook, uiteraard samen met Luna, zijn vier jaar oude
Ierse Wolfshond. Groll: "Toen ben ik even doorgelopen naar het
Genneperpark omdat daar bijna geen verlichting is en ik graag naar de volle
maan wilde kijken. Want dat is natuurlijk wel de mooiste lichtbron die er
is..."
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
