„De tweede editie was veel spannender dan de eerste. We waren afhankelijk van de nieuwe oogst mediakunst. De scene was toen nog niet zo groot als nu, daar werd ik dat jaar wel zenuwachtig van. Ik heb mezelf altijd twee dwingende voorwaarden gesteld: het festival heet STRP (spreek uit als Strijp) en het moet op Strijp plaatsvinden, vanwege het roemrijke verleden en de toekomst. En ik wil het groot en ambitieus aanpakken. Mijn missie is dat ik mensen dingen wil geven die ze verwachten en daaroverheen probeer ik een laag te leggen om ze te verwonderen. Ik hoef de wereld niet te veranderen, maar wil prikkels uitdelen aan een groot publiek. Ik ga voor volle zalen, ja. De tweede STRP telde achttienduizend bezoekers in vier dagen. Omdat we wat meer momenten wilden inbouwen waarop de bezoekers ook in alle rust naar de expo konden kijken, hebben we het aantal festivaldagen tijdens de derde editie uitgebreid.”
Zie ook:
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.





















