Annemieke Kiesel-Griffioen in gevecht om de bal tijdens de kwartfinale tegen Frankrijk. foto Matthias Schrader/AP
Nog niet zo lang geleden speelde het Nederlands vrouwenelftal zijn wedstrijden bij amateurclubs. Toeschouwers waren aan de rand van die bijveldjes vaak op een hand te tellen, media-aandacht en geld was er niet. Nu staat Oranje op het EK in Finland aan de vooravond van de halve finale tegen Engeland.
Het verkreeg de A-status van het NOCNSF en bijna een miljoen mensen waren
getuige van de beslissende strafschop in de kwartfinale tegen Frankrijk.
Annemieke Kiesel-Griffioen, die morgen mede-recordinternational wordt als ze
haar 141ste duel speelt, heeft de opmars van het vrouwenvoetbal sinds haar
debuut in 1995 van dichtbij meegemaakt.
Radio 538, 3FM, Radio 2.
Het zijn slechts enkele namen van de radiozenders die gisteren in het Sokos
hotel in Tampere met de Oranjeleeuwinnen aan de lijn hingen. Eerder vloog de
NOS al naar Finland. De publieke omroep zendt de halve finale morgen live
uit. "Tien jaar geleden stonden alleen een paar regeltjes met de
uitslag en de doelpuntenmakers in de krant", vertelt Kiesel-Griffioen. "
Dat was tot een half jaar geleden nog niet heel veel anders. Nu staan we
ineens op alle voorpagina's van het sportkatern. Ongelooflijk."
Achthonderdduizend Nederlanders zagen op Eurosport hoe Anouk Hoogendijk Oranje
naar de halve finale schoot. De poulewedstrijden werden gemiddeld door
tweehonderd Oranjesfans in het stadion aanschouwd. In de kwartfinale zakte
dat aantal terug naar zo'n tachtig. "Helaas blijven de
toeschouwersaantallen al jaren hetzelfde. Op de eredivisie komen wel steeds
meer mensen af. Hopelijk slaat dat ook over naar het nationale team. We
horen wel dat mensen in Nederland het over onze prestaties hebben."
Kiesel-Griffioen (29) studeert in Nederland, maar voetbalt en woont in
Duitsland, het geboorteland van haar man. Hun leven staat in het teken van
het geloof. "Ik ben er constant mee bezig, ook op het veld. Het is een
belangrijk onderdeel van mijn leven. Voorheen wilde ik de zondag liever
vasthouden als rustdag om naar de kerk te gaan. Daarom speelde ik ook liever
niet op die dag."
Een aanbieding van het Engelse Bristol
Rovers sloeg ze om die reden in eerste instantie af. "God heeft me toen
overtuigd dat ik toch naar Engeland moest gaan. Hij liet me inzien dat het
niet uitmaakt op welke dag je rust. Ik vind het wel jammer dat ik daardoor
minder vaak naar de kerk kan gaan. Daarom volg ik diensten op internet en ik
heb er een paar op mijn I-pod staan. Mijn man is tijdens het toernooi echt
een steun voor me. Voetbal is heel belangrijk, maar niet het belangrijkste."
Door de financiële steun die het NOCNSF nu heeft toegezegd, kunnen de spelers
meer tijd in hun sport steken. Kiesel-Griffioen: "Dat is een ontzettend
grote en belangrijke stap in het vrouwenvoetbal. We hoopten er al zolang op,
dan is het natuurlijk een droom die uitkomt. Er ging heel veel energie in
werk of studie zitten en nu kunnen we ons echt richten op het voetbal. Maar
ik maak wel mijn HBO-opleiding Theologie af, hoor."
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
