Ook Olympique Marseille heeft na jaren 'droogte' weer wat te vieren. Het won zondag ten koste van Bordeaux de League Cup. foto Yoan Valat/EPA
EINDHOVEN - 'Slechts' 661 miljoen flessen Bordeaux werden vorig jaar wereldwijd verkocht, waarmee volgens de plaatselijke vinologen een catastrofale daling van de export is ingezet.
Maar in het koninkrijk van de Franse wijn is het zelfbewustzijn er niet minder op geworden. FC Girondins de Bordeaux heeft tegenwoordig de klasse van de beste Grand Cru, rijp, op smaak en op het juiste moment ontkurkt. Af en toe lijkt het zelfs of de geest van Zinedine Zidane er nog rondwaart, de tovenaar die in het Stade Chaban-Delmas het fundament legde voor zijn grootse carrière. Samen met Olympique Lyon symboliseert de regerend kampioen van Ligue 1 de renaissance van het Franse clubvoetbal. Beide ploegen haalden na een indrukwekkend voorspel de kwartfinale van de Champions League, waarin ze door het lot aan elkaar gekoppeld werden. Daardoor is Frankrijk verzekerd van een club bij de laatste vier, waarmee het monopolie van Engeland, Spanje en Italië voor het eerst in tijden onder vuur ligt. Het trio leverde de afgelopen vijf jaar liefst negentien van de twintig ploegen in de halve finale. De natie die het Europese cupvoetbal (1955) lanceerde, danst na vele jaren weer volop mee op het galabal der kampioenen, met dank aan de economische crisis.
Door het inzakken van de internationale transfermarkt kan opleidingsfabriek Frankrijk steeds meer groeibriljanten in eigen land houden, wat vooral is terug te zien in de steeds breder wordende top. Bordeaux en Lyon voelen dit seizoen de hete adem van ploegen als Auxerre en Montpellier, die beiden een voortreffelijke jeugdacademie hebben. Vooral die laatste club staat model voor het Franse surplus aan talent. Onder leiding van de excentrieke preses Louis Nicollin rukte de promovendus (!) naar de top van Ligue 1 met een bijna volledig Franse ploeg. Montpellier gaf geen enkele euro aan transfers uit.
De opleving van het Franse clubs komt precies op het juiste moment, dat zal niemand in Parijs en verre omstreken ontkennen. De populariteit van het voetbal stond onder grote druk door de povere prestaties van het nationale elftal, Les Bleus, dat sinds de WK-finale van 2006 een uiterst bleke uitstraling heeft. Bovendien dreigde rugby het voetbal te overvleugelen. De rauwe, hartverwarmende volkssport van het boerenland boven de Pyreneeën wordt door veel Fransen symbolisch omarmd als protest tegen het miljoenencircus van de clubs in de grote steden.
Diezelfde clubs veroveren nu de gunst van het volk terug met prestaties die tot voor kort niet voor mogelijk werd gehouden.
Het Franse voetbal keek het laatste decennium in een Calimero-rol naar de Europese elite, maar begint nu te beseffen dat de top van de Olympus niet langer onbereikbaar is. Lyon vernederde Real Madrid, Bordeaux is bezig aan een indrukwekkende opmars en ook Montpellier en Auxerre ruiken bloed. Frankrijk wacht een zonovergoten lente, voorspelt Laurent Blanc, 97-voudig international en nu succescoach van Girondins de Bordeaux. "In onze eerste wedstrijd, tegen Juventus, heb ik de spelers gevraagd om niet datgene te voelen wat Franse clubs altijd voelen tegen fameuze clubs. We speelden gelijk en wonnen vervolgens zes keer in de Champions League. Ja, we zijn ons complex kwijt."
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
