Bekijk video
4 juni is dé dag. Maar eigenlijk is de race
voor team 't Bergverzetje (waarvan de kern afkomstig is uit Aarle-Rixtel),
net als voor alle andere deelnemers van Alpe d'HuZes, in september al
begonnen.
Zie ook:
Wat de sponsoring betreft dan. En uiteindelijk gaat het daar om:
een dikke pot geld voor de kankerbestrijding.
"Nadat we
besloten hadden om voor het eerst als team mee te doen, begonnen we meteen
met inzamelen", zegt 'nestor' Joep Jansen (61). Samen met zoon Hans
deed hij in de drie voorgaande edities al individueel mee aan het
monsterfietsproject op de legendarische berg Alpe d'Huez in Frankrijk.
Haalde hij vorig jaar (acht beklimmingen) met Hans (zeven keer) ruim
zeventienduizend euro op, dit jaar hoopt hij dat ze met z'n zevenen (en Joep
met persoonlijk negen beklimmingen) dertigduizend euro ophalen.
"We hebben een eigen website
opgezet en standaardbrieven en -e-mails opgesteld. Verder werft ieder van ons
op z'n eigen manier en in de eigen omgeving." De één regelde het
bijvoorbeeld zakelijk (zoon Bas, als eigenaar van een aannemersbedrijf zelf
een van de hoofdsponsors), de ander gaat langs de slager en de bakker, en
weer een ander (dochter Eva) organiseerde een spelletje 'bierfietsen' op
Koninginnedag.
Ieders motivatie voor deelname is verschillend,
maar als rode draad noemen de teamleden de combinatie van een sportieve
uitdaging met het steunen van een goed doel. Geen van hen heeft of had
kanker, in tegenstelling tot nogal wat andere deelnemers. Alleen Jacobine
van Waardhuizen, die als verzorgster meegaat, had de ziekte en overwon die.
Maar de verhalen over kanker leven bij alle fietsers, ook bij 't
Bergverzetje.
Voor Helmonder Peter Knoops, die enkele jaren
geleden in korte tijd zijn vader en oom door kanker verloor, is zijn debuut
in Alpe d'HuZes daardoor bijna een maniakale onderneming geworden. "Ik
ben er heel veel mee bezig. Ik ben gestopt met roken en train elke dag, soms
zelfs te veel."
Knoops zegt dat het voor hem een soort
verwerkingsproces is. "Ik heb heel erg geprobeerd mijn vader te helpen
aan zijn sterfbed, maar dat hielp niet. Nu wil ik uit alle macht iets
terugdoen wat andere zieken wél kan helpen. Zeker ook omdat mijn halve
familie ons op 4 juni op Alpe d'Huez staat aan te moedigen, denk ik dat ik
jankend die berg op ga rijden."
Joep Jansen spreekt,
ondanks het vooruitzicht van 'ontzettend afzien en pijn lijden', sowieso van
een fantastische ervaring op die dag. "Vanwege het groepsproces en de
emoties, maar vooral vanwege het fietsen natuurlijk."
De
eersten, zoals hijzelf, vertrekken nog in het donker. "Dat is een
prachtig gezicht. Tussen de bomen en rotsen door zie je de fietsers dan als
een lange lichtslang over de berg bewegen. Ik probeer meteen een keer of
vier na elkaar naar boven te gaan. Dan rusten met een heel groot bord pasta
en dan weer door, de laatste keren gewoon op het tandvlees."
>> Ga
voor uitgebreide verhalen over alle teamleden, plus een filmpje over een
trainingsrit naar het speciale weblog
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
