Inge Dekker: "Ik wist: als je verder wil, móet je plezier in het trainen hebben. Toen wist ik: ik heb iets nieuws nodig." foto Irene Wouters
'Ik heb lekker getraind.' Toen Inge Dekker laatst zwembad de Tongelreep verliet en zich bewust werd van haar gedachte, stond ze er echt even bij stil. "Het was toch wel een paar maanden geleden dat ik dat gevoel had gehad", vertelt de zwemster van Nationaal Zweminstituut Eindhoven (NZE). "Het voelde erg goed." Dekker besloot kort voor de start van het nieuwe seizoen over te stappen van coach Jacco Verhaeren naar diens collega Marcel Wouda.
Er móest iets gebeuren; het was tijd voor verandering, een nieuwe impuls. Want hoewel ze op de wereldkampioenschappen in Rome helemaal niet verkeerd presteerde, verliep ook dit toernooi weer niet echt naar wens.Dekker (24) verruilde in 2006 TWN Dordrecht voor NZE. Daar zou ze onder de vleugels van succescoach Verhaeren gaan doorstoten naar de wereldtop. Maar hoewel Dekker de voorbije jaren best successen kende - ze werd onder meer Europees, wereld- en olympisch kampioene met de estafetteploeg 4x100 vrij (2008, 2009) en Europees kampioene 100 vlinder (2006) - bleef de echte doorbraak op de individuele nummers uit.
"Het is een mentaal probleem . Het gaat om verwachtingen. Je legt jezelf druk op en dan heb je stress. Dat heeft iedereen, zelfs Michael Phelps. Belangrijk is hoe je ermee omgaat, dat het je niet teveel energie kost en dat je op je race kunt blijven focussen."
'Finalestress', Dekker had er eerder last van gehad en was er dus nog altijd niet overheen. Ze probeerde van alles om er van af te komen, schakelde onder meer de hulp in van de bekende sportpsycholoog Rico Schuijers, van wie ze ontspanningsoefeningen kreeg. In april tijdens de Amsterdam Swim Cup leek ze zichzelf hervonden te hebben. Dekker zwom een dik persoonlijk record op de 200 vrij en kwalificeerde zich op die afstand voor de WK in Rome. Maar binnen 24 uur volgde een mokerslag. Op de 100 vlinder, háár specialisme, plaatste ze zich weliswaar eveneens voor 'Rome', maar ze gaf ruim twee seconden toe op club- en teamgenoot Marleen Veldhuis, en dat kwam hard aan.
De zin om te trainen nam af. In mei en juni volgde 'een ontiegelijke dip'. "Het ging van kwaad tot erger. Eerst vind je het trainen nog leuk, ook als je niet goed zwemt in de wedstrijden. Maar als dat zo blijft, heb je op een gegeven moment ook geen trek meer in trainen. Bij de Parijs Open heb ik op de laatste dag echt zóóó slecht gezwommen. Toen heb ik de finales afgezegd. Ik had gewoon geen zin meer. Ik dacht: 'nu moet ik wel oppassen, want wat wil ik nog?'"
Dekker twijfelde hevig, ook over de vraag of ze wel naar de WK moest gaan. Maar ze zette door en vond later tijdens een kampeervakantie in Frankrijk bij zichzelf nog voldoende motivatie. "Ja, ik wil door. Ja, ik wil de top halen. Ja, ik wil naar de Spelen van Londen. Ik ben pas 24, er is nog voldoende tijd. Maar ik wist ook: als je verder wil, móet je plezier in het trainen hebben. Toen wist ik: ik heb iets nieuws nodig."
Ze hoefde van Verhaeren niet weg, koos zelf voor Wouda. "Ik heb het idee dat bij hem betere kansen liggen voor mij. Dat heeft niks te maken met Jacco's kennis of inzet. Maar ik heb bij hem niet de progressie geboekt die ik wilde. Marcel heeft zich de laatste jaren goed ontwikkeld, ik wilde in een grotere groep gaan zwemmen, en ik was toe aan iets nieuws. Het was een optelsom."
Dekker hoopt dat Wouda's eigen ervaringen als zwemmer haar van dienst kunnen zijn. "Marcel is zelf topzwemmer geweest en heeft ook de nodige ups en downs gehad. Hij heeft het idee dat hij mij daarmee kan helpen. Jacco vond het altijd lastig om te begrijpen waar ik zo 'moeilijk' over deed. Hij dacht: 'je bent goed, je hebt hard getraind, nu gewoon hard zwemmen'. Hij heeft zich echt in mij ingeleefd en begreep het ook wel van mijn kant, maar hij had zelf iets van: 'dat zou mij niet overkomen'. Het is natuurlijk ook lastig te begrijpen als je het zelf niet hebt ervaren. En misschien is het soms juist beter als iemand zegt: 'zeur niet zo en zwem gewoon hard'. Het zal moeten blijken."
Samen met Wouda heeft Dekker de route voor de komende maanden uitgestippeld. Het wordt: véél wedstrijden zwemmen. "Ik ga naar de World Cups in Zuid-Afrika, Stockholm, Berlijn en Singapore, allemaal in oktober en november. Dat had ik trouwens ook gedaan als ik bij Jacco was gebleven, hoor. Het idee is: trainen kan ik wel, nu nog de wedstrijden. Die moeten zo normaal gaan voelen dat ze straks gewoon steeds goed gaan. Als je jezelf heel vaak in zo'n wedstrijdmoment brengt, weet je op een gegeven moment hoe er ermee moet omgaan, wat wel werkt, wat niet werkt."
En als het onverhoopt niet het gewenste effect sorteert? "Nee, ik heb me geen deadline gesteld. Maar het lijkt me sterk dat ik doorga tot 'Londen' als ik nog twee jaar slecht zwem. Maar daar ga ik absoluut niet vanuit. Ik denk dat ik weer op de goede weg . Alles begint met plezier in het trainen."
