EINDHOVEN - Ze is, in alle opzichten, het boegbeeld van het Nederlands
volleybalteam. Niet alleen als aanvoerster en topscorer, Manon Flier is ook
hét aantrekkelijke gezicht van de ploeg én de hoofdsponsor, een
uitvaartverzekeraar. Dat ze als 'sportbabe' wordt uitgevent, stoort haar
niet. "Zolang het maar is omdat ik als sporter iets voorstel."
Het is de ochtend van de eerste rustdag op het EK in Polen, voordat er even
getraind gaat worden. Trainen of niet, Manon Flier zit er netjes opgemaakt
bij in het prachtig gerestaureerde Manufaktura, het cultureel centrum van
Lodz. "Ik voel me gewoon prettig als ik er goed uitzie, daar krijg ik
zelfvertrouwen van." En dat straalt de in Nieuwleusen geboren en
getogen volleybalster ook uit.
De status van voortrekker van
Oranje kreeg vorige jaar een formele status toen ze Ingrid Visser als
aanvoerster opvolgde. "Een eer", vindt ze, ook al besefte ze dat
er meer bij kwam kijken "dan alleen handje schudden, tossen en een
streepje op je shirt. Je moet in gesprekken de leiding nemen, als eerste
iets zeggen. Spannend, ik heb best wel wat lef moeten tonen."
Ze was nauwelijks aanvoerster toen er veel extra werk op haar af kwam. "
Dat was vorig jaar, toen ik bij de club in Italië zat. Ik had het daar al
druk genoeg met mezelf, had wat blessures, maar opeens leek het erop dat
Avital niet zou blijven als trainer bij Oranje. Dat kon ik natuurlijk niet
laten gebeuren. Maar het kostte me heel veel energie als kersverse
aanvoerster. En dat op een moment dat je helemaal niet met het nationale
team bezig was."
Dat ze daarbuiten ook de eerste persoon is
die gebeld wordt door journalisten, vindt ze niet vervelend. "Het is
weleens lastig maar ik vind het ook leuk. Ik word daardoor vaker gedwongen
over bepaalde dingen na te denken en dat helpt me weer een mening te
bepalen. Natuurlijk zijn er zaken die je niet kunt vertellen. Ons team is
ons huis, onze familie en die ga je niet beschadigen. Maar als ik ergens
iets van vind, zal ik dat gewoon zeggen."
De 25-jarige,
1,91 meter lange blondine is sinds een jaar ook regelmatig te zien in een
tv-spotje van hoofdsponsor Dela, waarin ingegaan wordt op het moment dat
haar vader (niet haar echte vader - 'die vraag krijg ik vaak') niet langer
op de tribune zit. Dat ze daarmee uithangbord is geworden van een
uitvaartverzekeraar, was aanvankelijk even wennen. "Maar dat gold
eigenlijk meer voor de koppeling van een uitvaartverzekeraar aan de jong,
fris en kleurrijk team. Nu denk ik: goh, best goed gevonden. Het haalt het
zwarte randje er een beetje van af."
Die mening is niet
veranderd na een schokkend moment afgelopen zomer toen haar vader tijdens
een fietstocht met vrienden getroffen werd door een hartaanval en zijn leven
een paar dagen aan de zijden draadje hing. "Er werd toen gezegd: 'Goh,
het is wel raar nu met dat spotje'. Er schijnen zelfs mensen uit Nieuwleusen
naar Dela te hebben gebeld met de boodschap dat het spotje absoluut niet
meer uitgezonden kon worden. Ik was toen alleen bezig met mijn vader en
familie. Het spotje is wel even wat minder uitgezonden, maar of het daarom
was, weet ik niet. Gelukkig ging het met hem snel weer beter. Mijn vader en
mijn familie hebben geen problemen met dat spotje en ik ook niet."
Ze lijdt niet onder de aandacht en het feit dat ze regelmatig glamoureus wordt
geafficheerd als sportbabe. "Mijn eerste prioriteit is volleybal en
daarin prijzen winnen. Als je dan veel aandacht krijgt, is dat in mijn ogen
een teken dat je iets voorstelt in de sport, niet alleen dat je er goed
uitziet."





















