Kracht én controle bij strafcornernemer Mink van der Weerden tijdens het uitoefenen van zijn specialiteit. foto Jean Pierre Reijnen
EINDHOVEN - Een uitverkiezing voor Oranje? Hij had er 'absoluut niet op gerekend'. Teleurgesteld was hockeyer Mink van der Weerden dan ook geenszins toen hij zijn naam woensdagmiddag niet terugvond bij de voorlopige selectie voor de Champions Trophy (eind november-begin december in Melbourne). "Voor een uitnodiging voor het Nederlands team is meer nodig dan een goede strafcorner", aldus de 21-jarige specialist van Oranje Zwart.
Zelfs het gegeven dat ook zijn veldspel de laatste weken dik in orde is, betekent volgens hem weinig. "Ik zal echt nog stappen moeten maken, hoor. Constanter worden vooral, verdedigend én opbouwend."Dat zijn naam de voorbije dagen her en der in verband werd gebracht met het Nederlands team, was op zich niet vreemd. Eerste strafcornerman Taeke Taekema ondervindt veel last van een enkelblessure, Van der Weerdens corner loopt juist als een tierelier. In de laatste vier competitiewedstrijden mocht hij tien keer aanleggen en was het zes keer raak. Bij zeker twee van de overige vier pogingen werd de bal niet goed aangegeven of niet goed gestopt.
Cijfermatig is Van der Weerden op dit moment de beste Nederlandse strafcornernemer. Hij staat met zijn negen treffers weliswaar 'pas' derde op de topscorerslijst van de hoofdklasse, maar nummer twee Roderick Weusthof maakte slechts zeven van zijn elf goals uit strafcorners en nummer één Ashley Jackson - twaalf doelpunten, tien uit een strafcorner - is een Engelsman. Van der Weerden werpt het idee over zijn nieuwe status verre van zich. "Dat vind ik helemaal niks, om nu te gaan zeggen dat ik de beste ben. Taeke (pas twee benutte strafcorners, red.) is gewoon geblesseerd."
Het tekent Van der Weerden. De jonge verdediger is nuchter en reëel. Van huis uit meegekregen. "Mijn ouders zijn behoorlijk fanatiek, ze zijn bij elke thuiswedstrijd. Maar als mijn spel niet goed is, is het niet goed. Klaar." Eigenlijk hoeven zijn pa en ma niet eens iets te zeggen, hij weet het zelf al wel. "De laatste weken gaat het inderdaad lekker, maar de eerste wedstrijden van het seizoen was ik slecht. En dat kan gewoon niet."
Ook die laatste opmerking tekent Van der Weerden. Hij moet en zal goed hockey spelen, kan er niet tegen als het niet loopt. Op de training een paar strafcorners missen? Dan staat zijn gezicht op onweer en breekt hij zijn stick het liefst doormidden. "Is altijd zo geweest. Ik heb vroeger getennist. Als het niet ging, vlogen de rackets over de baan."
Hij wordt wel steeds rustiger, én beter. Vorig seizoen in de beslissende wedstrijd in de eerste ronde van de play-offs tegen Amsterdam, scoorde hij twee keer en kreeg hij in de slotseconden nog de kans zijn ploeg in de wedstrijd te houden. Hij miste en OZ verloor (4-3). Afgelopen zondag in het o zo belangrijke competitieduel met concurrent Laren: 2-2 en nog twee minuten te spelen; strafcorner voor OZ. Nu was het wel raak en Oranje Zwart won met 3-2. "Ik moet er nog altijd wel mijn koppie bijhouden op het veld, anders wordt het helemaal niks. Maar ik ben nu relaxter en blijf minder hangen in fouten."
Van der Weerden begon met hockey bij HCAS (Asten-Someren) toen hij een jaar of tien was. "Mijn coach speelde in Heren-1 en nam de strafcorners. Ik vond dat mooi en ging het zelf ook oefenen. Als B-junior verkaste Van der Weerden naar Oranje Zwart. "Hier is pas echt de verfijning in mijn corner gekomen, dankzij Gerold Hoeben en daarna Toon Siepman."
Inmiddels kan Van der Weerden de bal overal naartoe zwiepen en geeft hij zijn kennis en kunde zelf door, zoals aan de strafcornernemers van Dames-1, onder wie de geroutineerde Duitse international Tina Bachmann. Van der Weerden: "Zij had al een geweldige hoge bal maar haar strafcorner is eigenlijk pas hier ontwikkeld. Het is wel heel gaaf om haar te trainen."
Van der Weerden heeft het naar zijn zin bij Oranje Zwart. Net als zijn teamgenoten moest hij even slikken toen de clubiconen Robert van der Horst en Rob Reckers na afgelopen seizoen vertrokken. "Ik was samen met Bob (de Voogd, red) en Sander (Baart) op het WK voor junioren in Singapore toen ik het hoorde. Natuurlijk vonden we het klote. Maar we hebben meteen tegen elkaar gezegd dat we gewoon zonder hen zouden doorgaan. Ook dit seizoen kunnen we de play-offs halen, als we elke wedstrijd zo hard knokken als zondag tegen Laren. Het is nu bij OZ goed zoals het is, ik zit hier prima. Ik woon en studeer in Eindhoven en heb mijn familie en vrienden in de buurt. Ik zie mezelf niet snel weggaan."
Vanavond speelt OZ uit tegen Den Bosch (20.30 uur), zondag komt HGC naar Eindhoven, het HGC van Ashley Jackson. Van der Weerden vs. Jackson dus... "Nee, het is gewoon OZ - HGC. Als ik er twee maak en Ashley één maar zíjn ploeg wint, ben ik niet blij."
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
