EHD

Tekstgrootte

Chad Hedrick zei het treffend. "Er zijn op dit moment slechts twee schaatsers die maatgevend zijn", aldus de Amerikaan na zijn brons op de 1000 meter. "Als Sven Kramer of Shani Davis de baan op komt om te trainen, kijkt iedereen hen na. Zelfs naar de manier waarop ze hun schaatsen aan doen." De druk op beide mannen is groot, maar dat verlamt ze niet.

Zoals Kramer eerder de 5 kilometer won, prolongeerde Davis in Richmond zijn olympische titel op de 1000 meter. Het typeert de grootheden op schaatsen.

De 27-jarige Amerikaan schreef daarmee een nieuw hoofdstuk in de olympische geschiedenisboeken. Nooit eerder slaagde een schaatser erin de titel op de kilometer twee keer achtereen te winnen. "Ik denk dat dit mijn mooiste overwinning is", zei Davis. "Het betekent zo veel voor me dat ik de titel heb kunnen verdedigen."

Net als Kramer is Davis de afgelopen vier jaar getransformeerd van jager tot prooi. Zonder olympische titel achter zijn naam begon de schaatser uit Chicago vier jaar geleden aan de Olympische Spelen van Turijn. Hij won en zette in de jaren daarna de toon op de 1000 meter. Dit seizoen had hij een ongeslagen status. Hij voelde dat er een doel op zijn rug zat geplakt waarop iedereen wilde schieten. "Iedereen was hier op het ijs om mij te verslaan. Van de aanval naar de verdediging. Maar ik heb de storm overleefd en dat is fantastisch."

Door de buitenwereld liet Davis zich geen enkele druk opleggen. De Amerikaan volgt altijd zijn eigen weg en trekt zich niets van anderen aan. Reden voor enige onzekerheid was er niet. Maar toch was er twijfel, zoals Kramer die zaterdag voor de 5 kilometer ook had. Er waren onzekere factoren.

Davis' laatste verlies op de 1000 meter dateerde van vorig jaar maart toen hij op hetzelfde ijs in Richmond slechts derde werd bij het WK afstanden. "En ik moest ineens in de buitenbocht finishen. Dat ben ik niet gewend, want als leider van de World Cup finish je altijd binnen."

Uiteindelijk liet hij zich niet van de wijs brengen. Met een ouderwets sterke slotronde sloeg hij toe. Nu kon hij wel genieten van zijn goud. Vier jaar terug was dat een stuk minder. Toen was er bonje onder de Amerikanen. Chad Hedrick vond dat Davis zijn land in de steek liet door de achtervolging te laten schieten en andersom vond Davis Hedrick maar een zeur. Davis wilde er geen woorden meer aan vuil maken. "Ik geniet nu meer van de magie van goud", zei hij.

Hedrick noemde het oud nieuws. "Door na de race samen de Amerikaanse vlag te dragen, laten we zien dat mensen ons verkeerd hebben ingeschat. We respecteren elkaar als atleten, zijn beide trots om Amerikaan te zijn. Hier hebben we vier jaar hard voor gewerkt en dat laten we niet door een kleinigheid vernielen. Ik hoop dat de mensen ons nu zien als twee grote atleten en niet als twee ruzie makende schaatsers." Davis: "Het was goed om het samen te vieren."

De comeback van Chad Hedrick was al net zo indrukwekkend als de zege van Davis. Na goud, zilver en brons in Turijn liet de Texaan de teugels vieren. Acht maanden maakte hij zich volkomen los van schaatsen. "Ik bevond me op 'ground zero'. Ik moest helemaal opnieuw beginnen."

Lang dacht Hedrick na of hij nog wel schaatser wilde zijn. Zijn ultieme droom, olympisch goud, was immers al uitgekomen. Praatsessies met vrienden en familie deden hem besluiten door te gaan. En niet om mee te doen, maar om weer goud te winnen. Olympische Spelen maken het beste los in Amerikanen. "Niemand geloofde dat ik hier een medaille kon winnen, behalve ikzelf", zei Hedrick.

Samen vierden de Amerikanen feest, maar morgen is alles weer anders. Dan treffen de twee elkaar weer op de 1500 meter. Dan is Hedrick weer jager en Davis de prooi. Hedrick is er van overtuigd zijn landgenoot te kunnen verslaan. "Want ik word nooit wakker voor zesde plaatsen."

Davis is gewaarschuwd. Een nieuwe klopjacht is op komst. Eentje waar die andere schaatsgrootheid, Sven Kramer, zich ook graag in wil mengen.

Reageren