Ernest Faber. Archieffoto Jeroen Kuit
MAASTRICHT - Zijn eerste rode shirt met gouden ster heeft hij al binnen. "Een supporter van de Ultra's kwam het me persoonlijk bezorgen. Mooi, dat rood. De trots voor de club straalt ervan af. Dat ben ik ook altijd geweest, trots op PSV."
Voor wie nog twijfelt of Ernest Faber wel past in bourgondisch Maastricht: hij
vierde zijn vrijgezellenfeest in 1996 niet in zijn o zo vertrouwde
Eindhoven, maar in de kroegen op en rond het Vrijthof. En zijn debuut als
profvoetballer vond plaats in... de Geusselt. MVV-NEC (1-2), 1990. Hij
keerde later met PSV de nodige keren terug en nooit had hij het gevoel dat
hij in een graftombe speelde. "We hadden het altijd moeilijk. MVV had
een fanatiek elftal dat erop vloog. En de club heeft een fanatiek publiek.
Ja, ik hou daar van. Er gebeurt tenminste altijd iets."
Inderdaad, hij was verrast toen MVV belde. Zoals ook de Maastrichtse fans
verrast waren. Traditioneel gierden de namen van talloze trainers door de
stad toen Fuat Capa opstapte, maar aan Ernest Faber had vrijwel niemand
gedacht. Twee gesprekken waren voldoende om de huidige coach van PSV A1 te
verleiden en de concurrentie af te troeven. "Bij PSV kon ik aan de slag
bij het beloftenteam. Maar dat plan werd geparkeerd. NEC wilde me als
assistent, maar ook dat aanbod liet op zich wachten. Toen MVV kwam, had ik
direct een goed gevoel."
Gek genoeg koesterde hij als speler nooit de droom om later zelf voor een
groep te staan. Goed, rond het elftal van zoon Cas (10), die nu in het
talentenplan van FC Eindhoven zit, wilde hij wel wat doen. En hij ging graag
kijken bij dochter Jessie (12), die hockey speelt bij Oranje Zwart. Maar de
ambities voor het trainersvak ontvlamden pas toen Guus Hiddink, niet de
minste toch, hem begon te prikkelen. ,,Hij adviseerde me om zoveel mogelijk
dingen te doen, dan zou ik vanzelf wel ergens tegenaan lopen. Met Hiddink en
Rutten heb ik bij PSV natuurlijk uitstekende leermeesters gehad. Leiding
geven, voorbereiding, de aanpak van grote wedstrijden, spelers beter maken.
En ook het people's management van Hiddink, de wijze waarop je omgaat met je
mensen."
Veel naar het verleden wil hij niet kijken. Maar het kan niet anders of de
MVV'ers zullen straks in de coach Faber iets van de contouren van de
karaktervoetballer Faber terug zien. De knaap van Strijp, de volksbuurt rond
de PSV-arena, die zo vaak begon als twaalfde man en zich altijd weer in het
elftal knokte. Met de wilskracht en onverzettelijkheid die hem in Eindhoven
een status als cultheld bezorgden. De eenmalig international vraagt dezelfde
soort toewijding van zijn spelers. "Het gaat niet alleen om talent,
maar ook om de innerlijke motivatie en een bepaald fanatisme. Ik communiceer
vrij direct met mijn spelers, dat ben ik ook gewend in de PSV-opleiding. Ik
help graag iedereen. Maar als men niet geholpen wil worden, neem ik iemand
anders."
Dat hij bepaald niet in een gespreid bedje komt, het zij zo. Ja, zegt Faber,
hij is volledig ingelicht over de uiterst zorgelijke financiële situatie van
de club. MVV staat het water tot aan de lippen en moet liefst een kwart van
het budget (3,7 miljoen euro) wegsnijden. Het is geen doembeeld dat hem
angst aanjaagt. "Ik denk niet in problemen, ik denk in oplossingen.
Binnen MVV lopen genoeg talenten rond. Door de crisis komt er straks een
overschot aan profs op de markt. Het aanbod is groot, de clubs hebben de
macht. Wij moeten de juiste spelers eruit pikken."
Daar kunnen zeker ook beloften van PSV bij zijn. De club waar de
topsportmentaliteit heerst die hij ook hoopt te verankeren in Maastricht.
Met vallen en opstaan misschien, maar het doel is duidelijk. "Wil je
veertien jaar mee hobbelen bij dezelfde club? Of zoek je naar je top? Je
móét de wil hebben om jezelf te verbeteren, anders kom je niet zover."
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
