Thomas Dekker
EINDHOVEN - Zesentwintig jaar pas is de woensdag geschorste wielrenner
Thomas Dekker als hij straks op 1 juli 2011 weer mag gaan koersen. In een
kort en bondig persbericht laat zijn advocaat Hans van Oijen weten dat de
betrapte renner berust in de schorsing van twee jaar.
De vraag is nu of Thomas Dekker het zo lang trekt. Hoe lang kan een jongen
die houdt van Porsches en dure Italiaanse merkkleding het opbrengen om een
roemloze periode van twee jaar te overbruggen.
Velen hebben die hoop al opgegeven. Alle ongelovige Thomassen moeten echter
ook beseffen dat Dekker niet zo maar een patsertje is. De getalenteerde
Noord-Hollander had sinds zijn debuut bij de profs in 2005 eigenlijk maar
één probleem: zijn imago. Dat werkte in alle opzichten tegen hem. Dekker is
gevoelig voor uitstraling, maar het imago dat hij daarmee opriep, werkte
vooral tegen hem. Het was een imago dat maakte dat mensen hem om de
verkeerde reden bejubelden of om de verkeerde reden verafschuwden.
Thomas Dekker is in de kern een hardwerkend talent. Maar ook eentje die
houdt van status en daarbij behorende symbolen. Dat werkt verwarrend. Voor
de wielerfans, maar ook voor hem. Al vanaf zijn prille debuut wilde hij als
20-jarig broekie bij de gevestigde orde horen. De daarbij horende
zelfverzekerde houding tekent de topper in hem. Hij durfde Rabobank te
tarten met zijn verhuizing naar Italië. Hij durfde de grenzen van zijn
mogelijkheden verder te verkennen, maar in zijn onervarenheid zag hij
daarbij de valkuilen over het hoofd.
Collega-renners lieten
vorig jaar bij de start van de Tour de France in Monaco vol verontwaardiging
weten hoe stoer Dekker hen had laten weten met het dopingvuur te durven te
spelen. Miskende branie was het. Het was de hoogmoed die kwam voor de harde
val.
In een voor hem mislukt tv-optreden bij Wilfried de Jong
stuiterde imagopatiënt Dekker nog even vrolijk verder de diepte in. "
Het scheelt wel mooi een paar maanden salaris", antwoordde de renner op
de vraag waarom hij eerst een paar maanden halsstarrig zijn onschuld had
volgehouden om vervolgens na de B-controle volmondig te bekennen dat hij
eind 2007 een keer dynepo had gebruikt.
De wielerwereld is
aan het veranderen. Dat is een geluk voor Thomas Dekker. Stoer zijn de
renners die op basis van hun talent en werklust koersen winnen. Verketterd
worden de valsspelers. Op 1 juli 2011 mag TD daarom gewoon weer zichzelf
zijn, een hardwerkend supertalent. Eindelijk.
Thomas Dekker is in
zijn hart een wielerdier, dat gek is op erelijsten. Thomas Dekker is ook een
slimme jongen. Hij weet hoe het zijn koppige vriend Michael Rasmussen is
vergaan. Je krijgt pas weer een herkansing als je deemoedig terugkeert in de
schoot van het peloton. In de zomer van 2011 is Thomas Dekker 26 jaar. Jong
genoeg om het beste in hem alsnog boven te halen. Oud genoeg om de valkuilen
van het verleden te omzeilen.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
