Bekijk de video
'Hee, hee, heeeeeeeeee!' De oerkreet van
de Nederlandse rock 'n roll klonk een halve eeuw geleden in een studio te
Heemstede. Vijf jongens uit Eindhoven -Peter en zijn Rockets- reisden 18
november 1959 met de trein naar Noord-Holland om enkele liedjes op te nemen.
Zie ook:
Aan het begin van 'Kom van dat dak af' brulde zanger/gitarist
Peter Koelewijn zijn schreeuw in de microfoon. Hij wist het zelf nog niet,
maar daarmee schreef de achttienjarige Eindhovenaar popgeschiedenis.
Vijftig jaar later blikt Koelewijn met enige bescheidenheid terug op de
prestatie van de Rockets. Oké, ze maakten de eerste Nederlandstalige rock 'n
rollplaat, maar ook voor hun komst klonk er genoeg pop op de radio, vindt
hij. "Er waren heus wel helden. Eddy Christiani, de Selvera's, de
Wama's en de Skymasters; dat was de popmuziek van die tijd. Dat moet je
nooit vergeten! Met de wetenschap van nu mag je nooit denken aan de tijd van
toen. In die tijd was de 'Trappelzakboogie' een heel ruig nummer. Ja, nou
zeg je: 'Donder op!', maar er was niks anders."
De brave
liedjes van de eerste popartiesten verbleekten bij het geweld van Peter en
zijn Rockets. Dankzij de contacten van hun vriend Toon Wagemans mochten de
beginnende Eindhovense rockers op 18 november 1959 een proefopname maken
voor platenmaatschappij Bovema. Ze zouden de liedjes 'De hele stad is gek en
dol' en 'Jenny' gaan vastleggen. Omdat ze geen vervoer hadden, stapte
Koelewijn samen met Harry van Hoof (piano), Charles Jansen (gitaar), Peter
van der Voort (drums) en Claus Buchholz (saxofoon) in de trein. Ze sleepten
hun instrumenten mee, een paar vriendinnen hielpen met sjouwen.
Kort voor de grote dag had Koelewijn een derde nummer gemaakt: 'Kom van dat
dak af'. De groep deed in de trein gauw een repetitie en speelde het liedje
in de studio. De tape bleef een tijdje bij Bovema op de plank liggen, totdat
radiopresentator Co de Kloet het nummer ontdekte en draaide in het programma
'Tijd voor teenagers'. Voor die Nederlandse tieners was het ruig gezongen en
gespeelde 'Kom van dat dak af' een openbaring. De single haalde halverwege
1960 de nummer 1-positie in de hitlijst.
Zoals veel beroemde
rocksongs ('Blue suede shoes', 'Tutti frutti' en 'Be-bop-a-lula') klinkt
'Kom van dat dak af' vooral lekker; de boodschap is amper van belang. De
tekst over de koorddansende vrouw van Jan Jansen gaat goed beschouwd nergens
over. Koelewijn kan de onstaansgeschiedenis van muziek en tekst niet exact
reproduceren. "Maar ik kreeg zo vaak vragen over de tekst dat ik er een
verhaal omheen heb bedacht. Dan was ik tenminste van het gezever af. Ik kan
met de beste wil van de wereld niet meer achterhalen of de anekdote op
waarheid berust."
Het verhaal luidt als volgt: zijn
broers slenteren op straat en roepen 'heee, heee' tegen iemand die vóór hen
loopt. Als diegene omkijkt schreeuwen ze 'Kom van dat dak af'. Koelewijn: "
Die andere persoon heeft dus voor niks omgekeken. Dat is de grap. Het gevoel
voor humor was in die tijd niet zo groot."
Op verzoek van
de verslaggever onderwerpt hij de rest van de tekst aan een analyse. Want
wie had er gekookt? Jan Jansen of zijn vrouw? Het eten werd immers koud.
Koelewijn aarzelt: "Zijn vrouw natuurlijk. Die riep hem. Nee, wacht
even..." Hij zingt de tekst zachtjes. "Zij klom." Koelewijn
zingt verder. "Zij heeft... zij was aan het koken." Dan, lachend
tegen de verslaggever: "Man, ga toch weg!"
Begrijp ik goed dat je de tekst nu voor het eerst analyseert?
"Nog niet eerder heeft iemand mij dat gevraagd. Je brengt me in
verwarring. Ik moet hem eerst gedrukt zien, dan kan ik het uitleggen."
Wèl heeft Koelewijn eerder ontdekt dat de regel over de koorddanseres die op
het bordes klimt een onjuistheid bevat. Mevrouw Jansen moet in het refrein
namelijk van het dak afkomen, terwijl ze volgens het couplet niet op een
dak, maar op het bordes klom. "Ik realiseerde me helemaal niet wat een
bordes is. Het is fout. Een bordes is niks: een metertje hoog. Wat heb je
daar nou aan? Het had minstens een flatgebouw moeten zijn."
Misschien moeten we de eerste Nederlandse rock 'n rollsong maar niet
dood-analyseren.
"Nou, ik vind het prima, hoor. Na
vijftig jaar."
De initiatiefnemers van de festiviteiten
rond '50 jaar Nederpop', waaronder Muziekcentrum Nederland, de VPRO en
muziekblad OOR, riepen 'Rock little baby of mine' van de Tielman Brothers
vorig jaar uit tot de eerste Nederlandse rocksingle. Maar het plaatje kreeg
destijds weinig aandacht en werd bovendien opgenomen ter gelegenheid van de
wereldexpo in Brussel.
Toch zit Koelewijn er niet mee dat 'Kom
van dat dak af' buiten de boot viel. "Popmuziek is helemaal niet
begonnen met de Tielman Brothers, maar ook niet met mij. Pop is een
afkorting van populair, dan kom ik toch weer terug bij Eddy Christiani. Die
discussie is typisch Nederlands. Je moet een Amerikaan eens vragen wanneer
de popmuziek begon. Dan zegt hij: 'Hoe bedoelt u, meneer? Toen de eerste
slaven in de schepen zaten te zingen? Toen ze op de katoenplantages aan het
werk waren? Met Chuck Berry of misschien met Pat Boone? Met Elvis? Roept u
maar'. Zelf vind ik dit de meest idote discussie die er bestaat."
'Kom van dat dak af'
Refrein:
Kom van dat
dak af, 'k waarschuw niet meer
Nee, nee, nee, nee, nee, nee
Van
dat dak af, 'k waarschuw niet meer
Kom van dat dak af, dit was de
laatste keer
Jan Jansen zijn vrouw was een koorddanseres
Bij gebrek aan een touw klom ze op het bordes
Het eten werd koud en Jan
Jansen werd heet
In de straat weerklonk zijn kreet:
Refr.
Jan Jansen werd kwaad, en zei: aan is de boot
Kom van dat dak af of je
gaat in de goot
Maar zijn vrouw schrok zich wild en was ten einde raad
En weer klonk het in de straat:
Refr.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
