Het is een fikse wandeling in de schemering: door het dichtbegroeide bos op Terschelling, dan nog een eindje lopen door het hoge gras. In de verte doemt een verlichte stolp op met daarin een levensgrote ballerina.
Van plastic, zo lijkt het. De sfeer is die van een speeldoos. Dit beeld is de
eerste confrontatie met 'Lollipop' van theatermaakster Miek Uittenhout (Wijk
en Aalburg, studie drama in Tilburg en Utrecht). Zij maakte deze sterke
voorstelling bij De Utrechtse Spelen en staat deze week op Oerol en in
augustus op Theaterfestival Boulevard in Den Bosch. De frêle danseres met
wijde oranje rok en een masker op, komt langzaam in beweging. Het masker
gaat af, haar expressie wordt zichtbaar, en in een spannend opgebouwde
voorstelling verandert ze alsmaar meer in een eenzame, opgesloten vrouw. Ze
is speels, uitdagend, verdrietig en vooral verlangend, hunkerend naar
contact.
'Lollipop' grijpt je bij de strot en laat niet meer los. Miek Uittenhout
(regie, vormgeving) en actrice Lotte Verbeek tonen een weergaloos mooi, maar
ook schrijnend beeld. Ze fileren de schijnveiligheid van een vrouw, die
gevangen in schoonheid, wordt vernietigd door eenzaamheid.
Oerol manifesteert zich als een toonaangevend festival op het gebied van
locatietheater. Met recht, al kan het aan zijn succes ten onder gaan. Bij
Hee (midden op het eiland) is een buitenvoorstelling nauwelijks nog mogelijk
vanwege de luide muziek bij een van de overvolle campings. 'Eclips' van Kees
Roorda had er zichtbaar last van. Opvallend is Atelier Oerol. Tien jonge
theatermakers krijgen de kans een korte productie te maken die volgend jaar
moet zijn uitgegroeid tot een volwaardige voorstelling.
De in Tilburg opgeleide Peerke Malschaert toont bij het Wad een kleine
muzikale voorstelling over verbondenheid en de kleinheid van de mens in het
universum. De onmetelijke ruimte bij het Wad onderstreept haar thema.
Vincent Vriens (betrokken bij theater De Kwekerij in Tilburg) projecteert
videobeelden op de duinen bij Oosterend. Niet iedereen treft een mooie
locatie. Het Antwerpse Theater Tol van Lot Seuntjens (uit Bladel) staat met
'Luce' op een sfeerloze parkeerplaats bij de Noordzeekust. De wind ontpopt
zich als een vijand voor de spelers die op grote hoogte, hangend aan een
kraan, een poëtische sfeer proberen neer te zetten. De elementen in de
voorstelling (die nog in ontwikkeling is) zijn betrouwbare, en voor volgers
van Tol herkenbare bouwstenen. Indringende klassieke zang (Italiaans,
Jiddisch), gipsyjazz, dans, betoverende, imposante kostuums en een
schouwspel in de lucht. Het dunne verhaal gaat over de wielergiganten Fausto
Coppi en Gino Bartali en het verhaal ontspint zich traag, maar dat heeft ook
te maken met de tegenwerking van de elementen. Deze voorstelling gaat op
Theaterfestival Boulevard in Den Bosch in première en staat dan bij
Pettelaarse Schans. 'Luce' verdient zo'n intieme, beschutte omgeving.
Hopelijk gaat daar het vastklinken van objecten en acteurs die de lucht
ingaan ook een stukje sneller.
>>Oerol is nog tot en met zondag. Meer recensies over
Oerolvoorstellingen van Brabantse makers: zie hierboven
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
