Afslag Eindhoven spit in de voedingsbodem van extremisme

Auteur: door Daphne Broers |   zaterdag 03 december 2011 | 08:56 | Laatst bijgewerkt op: zondag 04 december 2011 | 09:10

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
Rogier Schippers en Eva Schram spelen de vader en de moeder in 'De Goeie, de Slechte, de Dove' van Afslag Eindhoven. foto Paul Beekhuis

Rogier Schippers en Eva Schram spelen de vader en de moeder in 'De Goeie, de Slechte, de Dove' van Afslag Eindhoven. foto Paul Beekhuis

Het Eindhovense theatergezelschap Afslag Eindhoven staat vanaf donderdag in het Parktheater met de voorstelling 'De Goeie, de Slechte, de Dove.' Het ED sprak over stuk met theatermaker Yvonne van Beukering.

Haar vorige voorstelling -'De helaasheid der dingen'- hakte er emotioneel behoorlijk in. De toneelversie van de gelijknamige roman van Dimitri Verhulst belandde dan ook in de ED-topvijf van mooiste theatervoorstellingen van het vorige seizoen.

Theatermaker Yvonne van Beukering (48) van Afslag Eindhoven schetste in 'De helaasheid' zowel op een lichte als tragische manier het leven van een jongen die zich probeert los te wrikken uit een van alcohol en uitwassen doordrenkte omgeving. Van Beukerings nieuwe stuk 'De Goeie, de Slechte, de Dove' heeft alle ingredienten in zich om dezelfde impact te hebben als zijn voorganger. Het Eindhovense theatergezelschap (dat naast Van Beukering artistiek geleid wordt door Gerrie Fiers) is vanaf donderdag voor het eerst niet op locatie maar in het Parktheater te zien.

In 'De goeie, de Slechte, de Dove' doet Aflsag Eindhoven een poging om de voedingsbodem voor extremistisch gedrag te ontrafelen. Een thema dat niet alleen gekozen werd vanwege de politiek actuele lading maar ook vanwege persoonlijke motieven, vertelt Yvonne van Beukering een week voor de première.

"Voor mij moet een stuk altijd over de wereld gaan, maar ook over de 'demonen' in mijn eigen hoofd. Ik ben uitgegaan van een aantal verhalen over extremisme, waarin jonge stuurloze mensen op zoek gaan naar een charismatisch leider. Van de ene kant lijken die leiders richting en liefde te geven, maar hun invloed en denkbeelden worden steeds erger waardoor de 'slachtoffers' uiteindelijk gevangen komen te zitten in de ideeën van iemand anders."

"Ik was vijftien toen ik van thuis weg wilde, een beetje verloren en op zoek naar richting. Ik ontmoette een man van 26 die mij structuur en veiligheid gaf, die zei: 'kom maar meisje'. Ik trok bij hem in. In ruil daarvoor moest ik dingen doen die niet echt bij mij pasten. Maar ik nam dat voor lief - ik had een soort van nieuwe familie. Pas later kwam ik erachter dat ik toen in de knoop zat. Iemand had mij moeten beschermen. Voor mij moeten zorgen. En ja: dat is toch de belangrijkste taak van een ouder. De wereld wordt steeds onveiliger en veiligheid begint bij ouders."

"De hoofdpersoon van 'De Goeie' zit in dezelfde situatie. Zijn vader is op een heel lullige manier omgekomen in de oorlog, zijn moeder zakt weg in een monumentale depressie. De jongen wordt niet gezien en gaat ook op zoek naar iemand die hem richting geeft. Hij ontmoet een ex-gedetineerde en wordt totaal ingepakt door die man. Volledig begrijpelijk: de man heeft goede ideeën en strijdt zogezegd voor een betere wereld. In eerste instantie is hij de held van het stuk. Iedereen zal denken: Ja! Hij heeft gelijk!"

"Het verhaal kantelt als de depressieve moeder in coma raakt en in een schemerachtig gebied de dode vader ontmoet. Omdat ze niet meer 'echt bestaan' zien ze elkaar, in plaats van alleen zichzelf. Ze hebben geen last meer van hun ego, zien het grotere plaatje. Dat is het moment waarop de moeder kan kiezen om haar leven op orde te brengen. Dat gaat niet zonder slag of stoot, het gaat niet alleen om haar eigen leven maar ook om dat van haar zoon. En die staat nog onder invloed van zijn nieuwe vaderfiguur."

"Als ik iets wil zeggen met deze voorstelling dan is het dat we veel sterker zijn dan we denken. Als we tenminste niet alleen maar met onszelf bezig zijn, maar de ander ook zien. Ik vind het mooi om in een stuk zowel grote en kleine verhalen te vertellen die iets over de wereld zeggen. Om het toneel te gebruiken als een enorm elektrisch geladen krachtenveld vol verschillende lagen."

"Ja, het was louterend om dit stuk te maken. Mijn eigen moeder is doodgegaan. Deze moeder laat ik leven. Eigenlijk geef ik haar daarmee alsnog een nieuwe kans."

>>THEATER Afslag Eindhoven - De Goeie, de Slechte, de Dove. Tekst: Peter de Graef, concept en regie: Yvonne van Beukering.

Te zien: 8-12 (try-out), 9-12 (première), 10 en 11-12 Parktheater, Eindhoven.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
 
Reacties
laatste eerstSorteer reacties
@..Werken is inderdaad alleen maar voor de domme mens ,dat doe je namelijk zonder na te denken op de eerste plaats alleen maar voor je zelf ? ..Met ''werkzaamheden verichten'' voor een betere wereld werk je op de eerste plaats voor de de algemene levensnoodzakelijke belangen van mensen!!!..Overigens ben ik van mening dat veel van de mensen die maar al te graag het vingertje wijzen naar andere mensen,vaak zelf wat te verbergen hebben ,Lubbers was daar ook een goed voorbeeld van..[hollandia Kloos?] ! En verder ben ik ook nog van mening,dat mensen niet alleen wat hoeven te doen voor een betere wereld,..maar vooral ook na moeten laten???
zomaar nog een andere mening. - 03-12-2011 | 12:40
Het idee van oud-president Lubbers uit de kast halen ?. Werkkampen voor dergelijke wanordelijkenis misschien een oplossing.
Als die oproerkaaiers zo voor een betere wereld zijn, laat ze dan het voorbeeld geven.
Werken , werken aan een betere wereld. Want....niets doen is des duivels oor kussen.
Zomaar-een-mening - 03-12-2011 | 11:37

Reageren

blij blozend boos cool verrast droevig egaal gemeen huilend vertwijfeld knipoog lachen rollendeogen tongeruit wijdogig

Forumregels


De website van het ED is een platform voor discussie. Lezers wordt de gelegenheid geboden om in forums te reageren op geselecteerde artikelen, commentaren en columns. Scherpe en kritische reacties dragen bij aan het debat. Om de discussie in goede banen te leiden, gelden de volgende spelregels:


1. Elke reactie wordt vooraf door de redactie beoordeeld. De redactie heeft het recht om zonder verdere toelichting bijdragen te weigeren, te bewerken of in te korten.

2. Reacties moeten kort en bondig zijn (maximaal 250 woorden), leesbaar en begrijpelijk zijn en inhoudelijk betrekking hebben op het onderwerp van het betreffende artikel.

3. Voor de discussie gelden elementaire fatsoensnormen. Schuttingtaal en scheldwoorden zijn niet toegestaan.

4. Reacties die beledigend of discriminerend zijn, (oncontroleerbare) beschuldigingen, bedreigingen bevatten of oproepen tot haat of geweld worden niet geplaatst.

5. Reacties mogen geen privégegevens van derden bevatten.

6. Reacties die anoniem zijn of onder een valse naam worden ingestuurd, kunnen worden geweigerd.

7. Reacties mogen geen auteursrechten overtreden en geen commerciële boodschappen bevatten.

8. Het ED staat open voor kritiek – zowel positief als negatief – op de krant en op haar redacteuren. Correcties en aanvullingen op artikelen zijn welkom. Inhoudsloze kritiek wordt niet geplaatst.

9. Het IP-adres vanwaar wordt gereageerd wordt altijd vastgelegd.

10. Reacties, of citaten daaruit, mogen worden gebruikt op alle publicaties van het ED (websites, krant, sociale media, enz.).


De redactie is niet kinderachtig. Laat u dus niet ontmoedigen door de spelregels. Ze zijn uitsluitend bedoeld om een goede discussie te bevorderen. De redactie gaat zorgvuldig te werk. Mocht u desondanks reacties op de website ontdekken die in strijd zijn met de spelregels of anderszins niet door de beugel kunnen, laat ons dat dan weten via e-mail.

Museum Kempenland moet een eigen vaste plek in de stad krijgen.

Laat hier uw uitgebreide mening achter over museum Kempenland.

Twitter

Filmzoeker