Fozzie Bear, Miss Piggy en Kermit: ongecompliceerde vrolijkheid.
De marketingafdeling van 's lands grootste kruidenier prijst de nieuwe Muppetfilm – de eerste sinds de geflopte Mup- pets from space uit 1999 – aan als een kinderfilm. Het is denkbaar dat de kids van tegenwoordig, geďnspireerd door Gonzo-handpoppen, Miss Piggy-slippers en Animal-pyjama's van Albert Heijn lol zullen beleven aan de vrolijke herlancering van The Muppets.
Toch richt de film zich vooral op de kinderen van weleer die eind jaren zeventig aan de televisie gekluisterd zaten voor de strapatsen van Kermit de Kikker en de rest van de prettig gestoorde poppentheatergroep.
De film opent met een nostalgische trip, waarin we zien hoe een jongen die zelf verdacht veel wegheeft van een Muppet zich jarenlang kon identificeren met de show. Bij een bezoek aan de Muppetstudio in Los Angeles ontdekt hij tot zijn schrik dat zijn idolen niet meer bij elkaar zijn.
Erger nog: een gemene oliebaron (een lustig schmierende Chris Cooper) wil de vervallen studio slopen om een olieveld te ontginnen. De jongeman zet alles op alles om de Muppets weer bij elkaar te brengen. Daarbij krijgt hij hulp van Jason Segel als de broer die geen Muppet is en diens perfecte verloofde, in volle Julie Andrews-modus gespeeld door de altijd sprankelende Amy Adams.
Het met musicalnummers doorspekte verhaal, dat voor een groot deel bestaat uit het weer bij elkaar halen van alle Muppetartiesten, is eerlijk gezegd een beetje dunnetjes. Ook krijgt de Zweedse chef weinig ruimte om zijn kookkunsten te vertonen. En we missen een zwijmelnummer van Wayne & Wanda. Maar hee: is dat niet juist het mirakel van de Muppets? Dat je optredens van marionetten en handpoppen echt kunt missen? Ook in de nieuwe versie zijn de Muppets gewoon nog van vilt gemaakt.
En toch zijn Kermit, Miss Piggy, Fozzie Bear en al die anderen herkenbare persoonlijkheden. Zonder computeranimatie. Zonder een noemenswaardig scenario. Zelfs zonder de stemmen van geestelijk vader Jim Henson (die in 1990 overleed) en stemmetjeswonder Frank Oz (die geen zin had om aan de film mee te werken) blijven de Muppets altijd de Muppets.
Als Kermit en de zijnen bij een televisie- bobo aankloppen om hun reünie uitgezonden te krijgen, vertelt deze hen: 'In deze markt zijn jullie niet meer relevant'. Waarschijnlijk klopt dat wel. De goedmoedige, licht-absurde, soms sentimentele en nimmer sarcastische humor van The Muppets is misschien echt niet meer van deze tijd.
Als de show dan eindelijk op het toneel staat, hebben de Muppets weinig meer te bieden dan ouderwets loltrappen.
Juist door hun ongecompliceerde vrolijkheid bieden de door Disney gepimpte Muppets het perfecte medicijn tegen cynisme, kredietcrisis en wintertenen.
The Muppets
Regie: James Bobin
Met: The Muppets, Amy Adams en Jason Segel
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
