Dwight Yoakam
Dwight Yoakam met zijn vriendin Bridget Fonda
1/2
Braaf en onderdanig beantwoordde Young alle vragen van de filmjournalisten. Terwijl Young er om bekend stond bijna nooit interviews te geven.
Met Dwight Yoakam had ik ook zo'n ervaring. Ik had hem ooit drie uur zien optreden in Paradiso en vanaf het eerste nummer had hij een vochtvlek op kruishoogte op zijn leren broek.
Nu was Dwight Yoakam behalve de beste honkytonker van de tachtiger jaren lichting ook acteur en sekssymbool, al zou je dat niet zeggen als je hem als groezelaar in 'Sling Blade' van zijn maat Billy Bob Thornton zag.
Yoakam had dezelfde kale achterschedel als Hank Williams, maar als ze daar een hoed opzetten, dan ging de waakvlam van vrouwen over op brandende hartstocht.
Dwight Yoakam had furore gemaakt met zijn gracieuze vervolmaking van de traditionele Bakersfield-sound, honky tonk, in het tempo van een op drift geraakte houthakker. Wat Yoakam extra bijzonder maakte was zijn ingehouden stem, die de opwindende belofte van onveilige sex inhield, hunkerend en gevaarlijk.
Hij was de ultieme Honky Tonk Man, hard, onberekenbaar, eenzaam en gevoelig. Niet voor niets was deze klassieker van Johnny Horton het openingsnummer van zijn eerste plaat, met daarop ook nog barstool-blockbusters als 'It won't hurt', of het gepijnigde 'South of Cincinnati'.
'It won't hurt'
'South of Cincinnati'
In zijn videoclips verdrongen de mooiste vrouwen zich voor het podium en Sharon Stone nam hem trots mee naar een Oscar-uitreiking, om hem vervolgens te dumpen als 'Dirt Sandwich'.
In 2001 was Yoakam op het filmfestival van Cannes, om zijn western 'South of Heaven, West of Hell' te promoten, met daarin zijn vriendin Bridget Fonda.
'South of Heaven, West of Hell'
Het was een hopeloze film, maar bood wel een mooie gelegenheid Yoakam te spreken, want net als Young deed hij nooit interviews.
Maar nu zaten we samen op het Franse strand, met alle tijd van de wereld, want onder de filmjournalisten zaten blijkbaar geen honky tonkers. Hoewel hij aanvankelijk alleen over de film wilde praten, ging het al snel alleen maar over de muziek.
Het was bizar om Yoakam aan de Franse Rivièra te treffen, toch niet bepaald de Redneck Rivièra, maar het was geweldig.
Ja, hij herinnerde zich het optreden nog goed in Paradiso, waar hij het liefst de hele nacht door had willen spelen.
Hij wist niet zeker of hij wel door zou gaan met films regisseren, want hij was en bleef toch een Honky Tonk Man.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
