Jerry Jeff Walker
It's a good night for singing
Jerry Jeff Walker
1/3
Toen Jerry Jeff Walker 35 jaar werd in maart 1977 schreef de Austin Statesman een groot verhaal dat niemand het verwacht had, maar dat hij het toch gehaald had, die 35 jaar. Hoewel hij uit Upstate New York kwam, was Jerry Jeff meer Texas dan de Texanen.
Jerry Jeff had overal lak aan en feestte tot over de klippen heen. Soms stond hij in zwembroek op het podium, omdat hij in de whiskey zwom. Toen hij op een politieke bijeenkomst speelde waar alcohol verboden was, smokkelde hij genoeg whiskey en bier naar binnen om de soldaten van de Alamo een laatste onbezorgde avond te bieden. Jerry Jeff was een van de belangrijkste redenen dat ik in 1981 naar Austin reisde.
Zo'n tien jaar eerder had ik puur door toeval een elpee van hem gekocht, 'Driftin' Way of Life', een even goede als bijzondere plaat, omdat het de eerste keer was dat ik zo'n unieke combinatie van folk en country hoorde. Ik kwam er achter dat Jerry Jeff vooral bekend was als componist van 'Mr. Bojangles', een liedje waar hij nog steeds alleen al van kan leven, omdat het hem jaarlijks ongeveer een ton aan dollars oplevert.
Driftin' Way of Life
Mr. Bojangles
Het ging over een alcoholist die hij in de bak was tegengekomen in New Orleans, centre of serious drinking. Al zuipend was Jerry Jeff via Louisiana in Texas terecht en belandde in Austin, dat hij nooit meer zou verlaten.
Jerry Jeff stond samen met Willie Nelson aan de basis van de ontwikkeling van Austin als hoofdstad van de rebelse country, de tegenhanger van Nashville.
Wat Jerry Jeff deelde met iemand als George Jones was behalve zeer serieus drinken ook een onvergelijkbare neus voor goede liedjes van anderen, zoals de uit de losse pols gespeelde versies van 'L.A. Freeway' en 'That old time feelin' van Guy Clark.
'Viva Terlingua' was echter de plaat die me jaren later op het vliegtuig naar Texas zou zetten.
Opgenomen in het uit drie keten bestaande gehucht Luckenbach, met drinkers op een zaterdagavond was dit de definitieve Texas-elpee: ruig, rommelig, ongepolijst maar ook heel sensitief, met formidabele versies van 'Desperadoes waiting for the Train', 'Up against the wall (redneck mother)' van Ray Wylie Hubbard en Gary P. Nunns heimweevolkslied 'London Homesick Blues'.
Desperadoes waiting for the Train
Up against the wall (redneck mother)
London Homesick Blues
Jerry Jeff: ik zou nog tien van deze stukjes over hem kunnen vullen, want zijn nooit op cd uitgebrachte elpee 'It's a good night for singing' was zelfs de directe aanleiding voor mij om opnieuw platen te gaan verzamelen. Ik vergeet ook nooit dat ik hem aan Sixth Street in Austin zag optreden.
Totaal geëmotioneerd stond ik met de rug tegen de bar, fles in de hand, de hoeven achteruitbonkend tegen de bar.
Misschien daardoor genspireerd kwam een meisje vragen of ik met haar wilde dansen. 'Je gaat toch niet dansen op deze muziek?!', blafte ik haar weg.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
