Martijn Deijkers: "Ik vind dat iedereen uit de stad zoveel mogelijk moet roepen dat-ie uit Eindhoven komt."
De albumhoes van Fabric50
1/2
Bekijk ook de video's
EINDHOVEN - De ster van
oud-Eindhovenaar Martyn is rijzende. De dj, producer en labelbaas heeft net
opnieuw een bejubelde cd afgeleverd, reist de hele wereld over voor
optredens en hunkert naar meer. Zie de zoon van wijlen PSV-coryfee
Gerrie Deijkers binnenkort zelfs schitteren in een korte voetbalfilm met
een topcrew.
Een rustige voorstad van Washington DC, ’s ochtens om 9 uur lokale
tijd. Het hoofd van Martyn (Martijn Deijkers) tolt nog van een Euro-jetlag,
maar hij is vooral opgelucht, zegt hij door de telefoon. De geboren
Mierlonaar, opgegroeid in Eindhoven en daar ook als dj (toen nog Pan),
producer en organisator (Red Zone) volwassen geworden, is weer thuis. Bij
zijn Amerikaanse vrouw en op het artistieke nest – zijn studio.
De avond ervoor heeft hij een tournee van tweeënhalve week afgesloten,
die direct volgde op het uitbrengen van zijn mix-cd ‘Fabric50’. Een
jubileumeditie van de roemruchte reeks van het label van de al even
vooraanstaande Londense club
Fabric, die trommelvliezen van partypeople wereldwijd al jaren lang
sneller doet trillen.
Zijn eclectische compilatie (met dubstep als dominante, maar breed
uitwaaierend richting techno, house en funk) werd wereldwijd enthousiast
ontvangen. Dit nadat hij vorig jaar al hoge ogen gooide met zijn debuutalbum
als producer, ‘Great Lengths’, verschenen op zijn eigen label 3024. Ook
gevoed door de
enorme belangstelling voor het genre dubstep van dit moment, staan boekers
voor Martyn in de rij en wordt hij door tal van artiesten gevraagd voor
samenwerkingen.
Niet slecht voor een Brabants menneke dat zijn eerste muzikale
schreden zette in een Mierlose hiphop-posse.
“Haha. Hoewel ik toen al langer zeer actief muziek kocht en maakte,
maakte ik inderdaad mijn debuut op het podium met een hiphopgroepje. Wij
heetten T.O.P., dat volgens mij stond voor Troopers of Perfection. In
Eindhoven had je toen D.A.M.N. en 24K, met daaromheen duizenden posses, waar
wij er één van waren.”
Nu heb je die perfectie bijna bereikt, zo lijkt ‘t wel. Er is veel
gebeurd sinds je in Eindhoven furore maakte met de drum ‘n’ bass-avonden Red
Zone..
“Behoorlijk, ja. Ik ben inmiddels al zo’n tien jaar professioneel werkzaam in de muziek. In het begin vooral in dienst van anderen, als boeker en organisator. De laatste jaren ben ik als dj/producer bekend geworden en doe ik vooral veel optredens. Deze mix-cd is eigenlijk een samenvatting van wat ik het afgelopen jaar als dj heb gedaan. Ik probeer dan als een soort curator muziek van over de hele wereld bijeen te brengen op de dansvloer. Het was spannend om te zien of zo’n mix ook zonder die omgeving aanslaat, maar gelukkig was dat het geval. Dus is dat andermaal een bevestiging voor me.”
Maar aan jouw kleurrijke oeuvre tot nu toe is niet af te horen dat
je op successen voortborduurt.
“Nee, want zo’n bevestiging markeert tevens een einde. Ik krijg dan ’n
enorme zin om nieuwe dingen te gaan doen. Ik ben ook snel verveeld. Als iets
gevestigd dreigt te worden, wil ik er van af. Niet zozeer op zoek naar
nieuwe genres, wel naar nieuwe invloeden en geluiden.”
Daarover gesproken: ik las dat je altijd gewapend bent met
apparatuur waarmee je geluiden opneemt.
“Dat is voor mij één van de voordelen van het vele reizen: dat je continu nieuwe dingen geluiden hoort. Zo was ik laatst in Montreal, backstage in een club. Je hebt daar zo’n ventilator in het plafond, waar het geluid in de zaal door naar binnen waaiert, zwaar vervormd. Zoiets is normaal gesproken bijna niet te creëren. Ik gebruik die geluiden niet per definitie direct, als een sample, in mijn muziek, maar om mezelf in mijn studio terug te brengen in de sferen die bij die geluiden horen. Van daaruit ontstaat dan iets.”
In hoeverre voel je je schatplichtig aan Eindhoven?
“In grote mate. Ik vind dat iedereen uit de stad zoveel mogelijk moet roepen dat-ie uit Eindhoven komt. Niet dat ik ‘t continu sta te roepen, maar als mij hier gevraagd word waar ik vandaan kom zeg ik niet ‘zoveel kilometer van Amsterdam’ of ‘in het zuiden’. In binnen- en buitenland komt men nooit verder dan de grote vier steden, terwijl Eindhoven als vijfde stad echt wel furore maakt.
“Dat geldt zeker voor mijn werkgebied. Begin jaren negentig, toen ik begon uit te gaan, was Eindhoven echt een brandpunt in de house- en vooral technoscene. Denk aan Miss Djax, de Effenaar en labels als Eevolute van Stefan Robbers.”
Waarom er dan toch vertrokken, Martijn?
“Ik ben eerst naar Rotterdam gegaan. Toen de stad culturele hoofdstad werd, ontstond een massale exodus naar de Maasstad, ook vanuit Eindhoven. Het was een artistieke magneet en ook een betere uitvalsbasis voor verre reizen. In die periode heb ik ook mijn huidige vrouw leren kennen. We hebben het eerst een tijdje daar geprobeerd, maar hebben toch besloten naar de VS te verkassen. Puur uit persoonlijke motieven, overigens. Maar ik onderhoud nog een innige band met Eindhoven, vooral door de online mogelijkheden. Erosie (bekend underground kunstenaar, MvB) doet al mijn artwork, bijvoorbeeld.”
Nu ben je, naast je tweede artiestenalbum, ook bezig met een
filmproject?
“Ik ben in contact gekomen met regisseur Ramón Gieling, vooral bekend van de Cruijff-documentaire ‘En un momento dado’. Vanuit onze gedeelde passie voor en geschiedenis in het voetbal, zijn we op het idee gekomen een korte film te maken, met twee van mijn nummers als soundtrack en met Halina Reijn en ikzelf in de hoofdrol. De film is vrij geïnspireerd op het verband tussen de dood van mijn vader in 2003, en die van zijn Hongaarse collega Miklos Feher. Die stierf een jaar later, ook aan een hartaanval, tijdens een wedstrijd van zijn club Benfica. Het was een dramatische gebeurtenis, en voor mij dubbel dramatisch."
>> ‘Fabric50’ van Martyn is uit via Fabric.
De voetbalfilm is later dit jaar te zien op enkele (film)festivals en wordt
uitgezonden door de VPRO.
>> Voor de laatste tourdata en meer info: zie
myspace.com/martyndnb
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
