EINDHOVEN - Straften de weergoden ons vroeger jaarlijks met bakken regen op Dynamo Open Air, nu krijgen we enkel guur weer en dreigende wolken op Dynamo Outdoor. Toch lijkt het een goed begin, zullen de oude tijden ooit herleven?
Dynamo Outdoor komt niet meteen lekker op gang. De eerste bands zijn niet
overtuigend, blijven steken in goede bedoelingen. Dat verandert allemaal met
Campus, vijf piepjonge Belgen die zich op hardcore werpen met de energie van
jonge honden. Strak, hard en overtuigend. Campus maakt meteen duidelijk dat
hardcore in Eindhoven nog altijd omarmd wordt. En dat de Dynamo-organisatie
weet wat kwaliteit is.
Dat blijkt nog meer uit de komst van Electric Eel Shock, 'flom Japan'. De
knotsgekke kamikazerockers combineren AC/DC met ADHD, die mannekes staan
geen halve seconde stil en weten het publiek helemaal dol te krijgen.
'Eindhoven heavy metal city!' gilt zanger-gitarist Aki Morimoto. Inhoudelijk
is het niet meer dan een aaneenschakeling van alle clichés uit de
rockgeschiedenis. Maar door de dolle capriolen op het podium, de mengeling
van krom Engels en Japans, de humor en het speelplezier wordt dit een
hoogtepunt van het festival.
En waar anders dan in Eindhoven kan en mag zoiets leuks naadloos gevolgd
worden door per definitie niet leuke, humorloze black metal? Alle soorten en
stijlen kunnen hier op een festijn bij elkaar. Carach Angren maakt echter
nog het meest indruk door de geschminkte koppen van de bandleden.
De veteranen van Onslaught – in 1986 al op de affiche van de allereerste
Dynamo Open Air – zijn blij weer hier te zijn en maken zich op voor een
geïnspireerde set.
Dynamo Outdoor is dan klaar voor de hardcore van Madball en het Eindhovense
Noyalty en voor de feestmetal van afsluiter Korpiklaani.
Misschien gaat het nog wel regenen. En anders volgend jaar, want we zijn op
de goede weg.
Dynamo Outdoor, gezien op zondag 29 augustus op het Begijnhof in Eindhoven.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.




Sorteer reacties




















