Sjaak Bral
Het was een vol jaar, 2011. Met zeldzaam veel zwaarlijvige nieuwsfeiten. Probeer daar maar eens een selectie uit te filteren die de hoogte- en dieptepunten van het jaar omvat én bovendien ook nog eens lachwekkend is. Wat dat betreft is cabaretier Sjaak Bral niet te benijden.
De komende weken toert de 47-jarige Hagenees met zijn oudejaarsconference door het land. Het is zijn vijftiende jaar en nog altijd is van een automatische piloot geen sprake. "Ik heb geen sjabloon, nee. Ik begin ieder jaar met een blanco blad. Alsof ik al vijftien keer opnieuw heb leren jongleren."
Het jaar samenvatten voelt als een voorrecht, vertelt hij. "Ja toch! Ik ben dankbaar dat ik samen met het publiek een elastiek om een jaar heen mag leggen. En dat ze me er nog voor betalen ook."
De bundel 2011-gebeurtenissen die de revue zal passeren is evenals zijn vorige conferences zo compleet mogelijk. "Ik ben schatplichtig aan Wim Kan die altijd zei: 'we moeten in elk geval de schijn van volledigheid ophouden'. Ik probeer zo compleet mogelijk te zijn, maar wel met veel luchtige elementen. Liedjes, sketches. Eigenlijk schotel ik een menu voor. Van zestig gangen." De afgelopen weken probeerde Bral zijn voorstelling uit op publiek. Tijdens die try-outs bleek dat sommige grappen over onderwerpen die bij hem hoog op de agenda stonden, door de meeste mensen werden ondergewaardeerd.
"Bin Laden, bijvoorbeeld. Kijk: ik had hem een grotere rol toebedicht. Maar wat blijkt: mensen zijn hem al weer vergeten. Het is belegen nieuws. Zelfde geldt voor de tsunami in Japan. Je ziet mensen denken: 'Tsunami? Japan? Kerncentrale? Ochjaaaaa... dat was ook dit jaar'. Het valt me op dat er zó veel gebeurd is dat we met z'n allen overspoeld zijn door nieuwsfeiten. Echt actuele grappen slaan automatisch duizend keer harder aan. Matthijs van Nieuwkerk die over zijn nek gaat, om maar iets te noemen. Dingen die dichterbij zijn gebeurd, zijn ook interessanter. De komkommer-ellende, het drama in Alphen aan de Rijn. Mensen waarderen het als je tranen weg kan werken met een lach. Een grap is als een pleister."
De kern van 2011 is volgens Bral dat de boosheidheid regeert. Vandaar ook dat hij een peptalk inbouwde in zijn show. "Ik kwam terug van een reis door Australië en toen viel me weer eens op hoe mensen hier over straat lopen. Met een lange sik en een gezicht dat op onweer staat. We zeiken en klagen alsof we op de rand van de afgrond staan. Het meest gebruikte woord is crisis. We zouden onze ego's en negatieve gedachtenpatronen eens opzij moeten zetten en ons niet zo over triviale zaken moeten opwinden." Lachend: "Ja, daar doe ik zelf ook aan mee. Maar ik heb het vooral over mensen die het er zelf naar maken. Jeroen Pauw. Tja. Die krijgt van mij een douw. De afgrond in. Johan Derksen: blijft ook niks van over. Ivo Niehe: maak ik ook de grond mee gelijk. Ik geef ze allemaal een koekie van eigen deeg.
Daar vragen ze ook om. Van mij hoeft Jeroen Pauw niet op televisie te vertellen hoeveel vrouwen hij het bed in heeft gekregen. Dat wil hij zelf."
Sjaak Bral - Vaarwel 2011.
Muzikale begeleiding: Rob Sprinkhuizen, Rik Fennis , Jo Didderen.
Regie/tekstbijdragen: Fred Delfgaauw
Te zien: 13-12 Schalm, Veldhoven en 20-12 Parktheater Eindhoven.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
