Alle acteurs in 'Spuiten en slikken' staan voor een drug, van GHB tot paddo's.
Sanne Vogel, regisseur van Spuiten en Slikken: "We zijn niet pro-drugs, maar ook niet anti."
1/2
Nee, niet wéér een theaterversie van een bestaand succesverhaal, was haar eerste reactie. Van de andere kant: een show over seks en drugs: tuurlijk! Na vijf minuten bedenktijd zei Sanne Vogel volmondig ja op een theaterbewerking van BNN's spraakmakende tv-programma Spuiten en Slikken.
Alleskunner Vogel (1984) werkt als actrice, theatermaakster en schrijfster in een bezeten tempo aan een indrukwekkend oeuvre. Van Annie MG tot Het Schnitzelparadijs, van De Parade tot Wie is de Mol? Regie en script van Spuiten en Slikken kon er ook nog wel bij.
Vogel kreeg van producent Rick Engelkes volledig de vrije hand. Zelfs de acteurs mocht ze kiezen. Dat werden Tygo Gernandt, Egbert-Jan Weeber, Serin Utlu, Geza Weisz, Kiki van Deursen en Jim Deddes. Iedere acteur staat voor een drug: paddo's, XTC, coke, DMT, GHB en de nieuwe drug 'Anonymous'. Samen halen ze een nacht door op drugs en spannende seks.
De volgens Vogel 'explosieve trip' begint bij de binnenkomst van het publiek. Iedere bezoeker krijgt een pil: de nieuwe drug Anonymous. Een echte drug? "Wie weet" , lacht Vogel mysterieus. "Maar je hoeft niet ongerust te zijn; een van de hoofdrolspelers neemt er zelf ook een."
In de proloog volgt een verhandeling over het halen van drugs bij een dealer. "Toch altijd een gek en ongemakkelijk iets." Hierna gaat het feest los op muziek van een live-dj. "De spanningsboog van de avond is de rode draad. De acteurs én het publiek beleven een trip, de ene keer heel energiek, dan weer intiem, precies zoals een trip kan zijn. Aan het einde van de nacht wordt iedereen ruw gewekt. De muziek gaat uit, het tl-licht aan." Seks en drugs brengen niet alleen genot en euforie, zo beseft ook Vogel. "We belichten ook de keerzijdes, maar het is geen educatieve voorstelling met belerend vingertje. We zijn niet pro-drugs, maar ook niet anti, geven gewoon een beeld van een hedendaags feest. Daar horen dus ook bad trips bij." Vogel is niet bang dat Spuiten en Slikken aanzet tot onverantwoord gedrag. "Mensen weten heel goed wat de gevaren kunnen zijn. Bij een film over een seriemoordenaar hoef je ook geen waarschuwing te geven: doe dit niet."
Spuiten en Slikken is deels gebaseerd op door Vogel opgetekende persoonlijke ervaringen van de acteurs. Ook jonge schrijvers als Hanna Bervoets en James Worthy leverden teksten. Bovendien putte Vogel uit haar eigen ervaringen. "Ik heb alle drugs die in de voorstelling een rol spelen uitgeprobeerd. Vooral uit nieuwsgierigheid, ik hou erg van dingen ontdekken." En de seks? "Dat valt wel mee. Ik heb een relatie gehad van 8,5 jaar en al die tijd met dezelfde persoon seks gehad. Die relatie is nog niet zo lang uit. De laatste maanden heb ik wel wat hilarische dingen meegemaakt op het gebied van seks en liefde die inspirerend kunnen zijn voor de voorstelling."
De theaterversie van Spuiten en Slikken is herkenbaar voor veel mensen, denkt Vogel. "Ook voor dertig- en veertigplussers. En voor degenen zonder ervaring geeft het een interessant inkijkje. Het pilletje bij de entree mag geweigerd worden, het publiek krijgt hoe dan ook een trip van de voorstelling."
Spuiten en Slikken.
Te zien o.a.: 14/12, De Schalm, Veldhoven. 21/12, De Enck, Oirschot. 07/02, Parktheater Eindhoven.
meer informatie: www.spuitenenslikken inhettheater.nl
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
