René Groothof: "Theater kan klein blijven en toch raak schieten."foto Stephan van Hesteren
EINDHOVEN - In de heetste zomer sinds mensenheugenis vindt een negenjarige jongen een leeftijdgenoot, vuil en graatmager, vastgeketend in een kuil. Zo begint 'Ik ben niet bang', een boek van Niccolò Ammaniti over een angstwekkend geheim.
René Groothof bewerkte het tot een theatervertelling waarin muziek een belangrijke rol speelt.
Het is eerst en vooral een spannend verhaal, volgens Groothof. De hoofdpersoon is een jongen uit een armoedig Zuid-Italiaans dorp. Wanneer hij de andere jongen ontdekt ziet hij dat aanvankelijk als iets opwindends dat hij niet aan de mensen van het dorp moet verklappen. Na verloop van tijd komt hij er achter dat zijn dorpsgenoten, onder wie zijn ouders, meer weten over de gevangen jongen en neemt hij een besluit dat hemzelf angst aanjaagt.
"Toen ik dit boek las, was ik meteen verkocht", zegt Groothof. "Er zit zoveel in het verhaal. Misdaad, armoede, vriendschap. De hoofdpersoon van het verhaal, Michele Amitrano, heeft een geheim, maar ontdekt dat daar een veel groter en griezeliger geheim achter zit. Het thema van het boek is zelf keuzes maken. Voor kinderen van negen jaar is dat een belangrijk gegeven. Net als Michele staan ze met een been in de onschuld, en met het andere in een wereld waarin ze zelf onderscheid moeten maken tussen goed en kwaad."
Net als in eerdere voorstellingen speelt Groothof alle personages zelf. Dat is hem, met zijn soepele mimiek en expressieve stem, op het lijf geschreven. Hij beheerst de zeldzame kunst om in een oogwenk van de ene persoonlijkheid naar de andere over te springen. "Dat is het mooiste wat er is", glundert hij. "In je eentje een verhaal vertellen en de kinderen daarin meenemen. Je kunt naar believen uit het verhaal stappen, de zaak van buiten af bekijken en er commentaar op leveren. Het volgende moment stap je er gewoon weer in en ben je een van de personages. Overigens is ook saxofonist Niels Bijl prominent aanwezig. Als musicus en door zijn imposante gestalte."
Niels Bijl speelt oude Italiaanse volksliederen, die vaak een tragisch karakter hebben. Sommige horen traditioneel bij rouwrituelen. Door middel van elektronica kan Bijl de melodieën meer lagen geven en uitbreiden tot complexe muzikale bouwsels. "De muziek is een tweede verteller", aldus Groothof. "Die brengt extra emotie en spanning in. Het is iets bijzonders, dat je met zijn tweeën een heel verhaal kunt vertellen. Ammaniti zelf was verbaasd toen we hem lieten weten wat we van plan waren. Het boek is in 2003 verfilmd, en hij had nooit gedacht dat je het voor toneel zou kunnen bewerken."
Ammaniti begint nu pas buiten Italië ontdekt te worden, zegt Groothof. Een fantastische schrijver, vindt hij: "Hij dringt altijd door tot de kern. Hij schrijft niet voor kinderen, maar is gericht op de familie. Echt Italiaans. En eigenlijk is wat wij ervan gemaakt hebben net zo min een kindervoorstelling. Het is ook spannend en aangrijpend voor volwassenen. Zeker in de intimiteit van het theater. Er is direct contact tussen het publiek en de personages, waardoor het een ontroerende belevenis wordt.
Film moet steeds sterkere prikkels toedienen om effect te sorteren. Theater kan klein blijven en toch raak schieten." door Ik ben niet bang. Muziektheatervoorstelling met René Groothof en Niels Bijl.
Regie: Aike Dirkzwager.
Te zien: Parktheater, Eindhoven, zondag 18 dec om 14.30 uur. De NWe Vorst, Tilburg, zondag 22 jan om 15.00 uur.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
