Scéne uit de Niet-Meer-Zo-Piep-Show.foto René den Engelsman ;Mouna Goeman Borgesius op het toneel met de leden van het Niet-Meer-Z0-Piep-koor. foto René den Engelsman
Scéne uit de Niet-Meer-Zo-Piep-Show.foto René den Engelsman ;Mouna Goeman Borgesius op het toneel met de leden van het Niet-Meer-Z0-Piep-koor. foto René den Engelsman
1/2
Hij zit ruim vijftig jaar in het toneelvak, maakte begin jaren zestig zijn televisiedebuut in zwartwit en weigert al tien jaar met pensioen te gaan. Gewoon, omdat hij niet zonder toneel kan. De komende maanden is Bram van der Vlugt (76) te zien in de Niet-Meer-Zo-Piep-Show.
Een 'feelgood'-voorstelling voor de nieuwe oudere die niet wenst te verleppen maar liever de tango met zijn rollator danst. De show, die door en voor ouderen is gemaakt, heeft als thema 'wat te doen na je pensioen'.
Van der Vlugt vertolkt in de show de rol van presentator, vertelt een verhaal van Kees van Kooten over lichaamscorrecties en is bovendien te horen als zanger. Het smeermiddel van de Niet-Meer-Zo-Piep- Show is humor. "We spelen altijd op zondagmiddag. Dé uitgaans- middag voor bejaarden." Hij lacht. "Ohnee, wacht. OUDEREN. Ik mag eigenlijk geen bejaarden zeggen." Weer die aanstekelijke lach. "Natuurlijk mag dat wel. De oudjes die in het publiek zitten hebben een groot gevoel voor humor. Ze kunnen onze Alzheimergrappen wel waarderen. Oud worden kun je op verschillende manieren. Als je veel kwalen hebt, is het natuurlijk moeilijk om jezelf te relativeren. Maar als je je goed voelt, is het niet vervelend om oud te worden. Dan maak je gewoon een dansje met je rollator. Trek je er op uit. En kun je er grappen over maken."
In de show is Van der Vlugt aan het improviseren geslagen. "Dat ik dat zó ontzettend leuk zou vinden, had ik nooit gedacht. Ik presenteer het samen met Mouna Goeman Borgesius, die van huis uit improvisatie-actrice is. We maken doorlopend harde grappen ten koste van elkaar en dat werkt goed."
Het publiek speelt bovendien een grote rol. "Interactief noemen jullie jongeren dat, toch? Hahaha. Bij ons mogen mensen in de pauze een briefje invullen met de zin: 'pensioen is voor mij....' En die lezen wij dan voor. Er zitten heel grappige tussen en heel serieuze. Van: 'dan hoef ik de wekker niet meer te zetten', tot: 'dan kan ik eindelijk op de bank mijn kater uitslapen met de poes op schoot'."
Naast de twee presentatoren wordt het podium bevolkt door twintig leden van het Niet-Meer- Zo-Piep-koor en een combo onder leiding van Clous van Mechelen.
"De leukste act is van Mijntje. Die wordt in mei negentig. Ze is één meter vijftig hoog en als ze zingt klinkt ze alsof ze Rita Reys zelf is. Echt. Vooral haar solo op een plastic saxofoon doet het goed, dan breken de bejaarden de tent af."
Van der Vlugt, zelf ook een nieuwe oudere, heeft vooralsnog weinig last van ouderdomsverschijnselen.
"Ik word binnenkort 77 en ik heb wel eens last van mijn knie. Maar ik kan op het station nog steeds uitzoeken hoe de treinen lopen. En met een OV Chipkaart inchecken. Hahaha. Ik ga met volle kracht vooruit, ja. Ik wil nog lang niet stoppen. Kijk: met sommige onderdelen van het acteursschap ben ik onderhand wel klaar. Zoals vijf tot zes keer per week naar een schouwburg afreizen, je stukje doen en dan weer terug naar huis. Dat zal ik niet snel meer doen. Volgend seizoen sta ik met Ingeborg Elzevier in een nieuw stuk, 'Emma's feest', dat Flip Broekman schreef voor twee bejaarden. We spelen het drie, hooguit vier keer per week en worden opgehaald met de auto. Dat is ook erg fijn.
Hoe ver ik vooruit kijk? Ongeveer een jaar. En dan zie ik wel weer verder. Het is raar om een enorm verleden achter je te hebben en zeker te weten dat je leven niet langer meer duurt dan tien, vijftien jaar. Dat is ergens akelig, maar wel de realiteit. De kans dat je plotseling omvalt, is gewoon aanwezig. Daar ben ik me wel bewust van.
Ik hoop natuurlijk dat ik over tien jaar niet dement ben en nog net zo gezond en goed ter been ben als nu."
Voor de acteur die tussen de honderd en hondervijftig toneelrollen op zijn naam heeft staan, is het vak tegen de verwachting in nog altijd geen gesneden koek.
"Toneelspelen blijft vechten. Dat is niet veranderd. Je bouwt wel een zeker zelfvertrouwen op, maar het blijft in de kern een moeilijk en onzeker vak. Je leert het nooit. Ieder stuk begin je weer opnieuw en het is altijd de vraag of het lukt.
Het draait er om dat je geloofwaardig bent. Dat men gelooft wat je zegt en doet, zonder dat het alledaags wordt. Ik probeer altijd een vorm te zoeken die niet voor de hand ligt, zonder dat het namaak lijkt. En dat maakt ieder stuk opnieuw tot een zoektocht."
De Niet-Meer-Zo-Piep- Show is te zien op 3-4 om 14.30 uur in Parktheater Eindhoven en op 8-5 om 14:30, 't Speelhuis, Helmond.
Bram van der Vlugt
Abraham Rutger (Bram) van der Vlugt werd op 28 mei 1934 in Den Haag geboren. Hij studeerde in 1961 af aan de Toneelschool in Amsterdam. Speelde bij Toneelgroep Studio, richtte Toneelgroep Sater op en werd uiteindelijk freelance acteur, onder meer bij het Nationale Toneel.
Voor zijn vertolking van Niels Bohr in 'Kopenhagen' kreeg hij in 2000 de Louis d'Or voor de beste mannelijke hoofdrol.
Debuteerde op televisie in 1963 met zijn hoofdrol in Memorandum van een dokter (Dokter Finlay). Speelt sindsdien in veel series, zoals De Fabriek, Medisch Centrum West, Unit 13, IC en Keyzer & De Boer Advocaten.
Heeft ongeveer honderdvijftig toneelrollen op zijn naam staan, waaronder in 'Kleine zielen', 'Hedda Gabler', 'De kersentuin', 'One Flew Over the Cuckoo's Nest' en 'Van oude menschen, de dingen die voorbij gaan...'
Is sinds 1986 - zoals hij zelf zegt: 'vaste raadsman van Sinterklaas in televisie-aangelegenheden'.
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
