Stuk: 'Hondsdal'
door: Thaleia
Regie: Ruud van Bree
Spel: Frank Braet, Nicky de Bruijn, Raymond Heister e.v.a.
Gezien: 12 november 2010
Geen eenvoudige voorstelling, 'Hondsdal' van en door Thaleia, maar eentje vol
symboliek, verwijzingen en dwarsverbanden. Centraal staan verlangen,
buitensluiten en sleur. En dat tegen een wonderlijk mooi decor van jassen en
werkcabines.
SPEL
De acteurs hebben zelf de teksten voor 'Hondsdal' gemaakt, danwel aangeleverd,
en dat is voelbaar. Ze spelen allemaal alsof hun leven ervan af hangt (soms
is dat ook zo, trouwens).
Ongelooflijk veel passie, woede én stiltes worden er door de actrices en
acteurs in het spel gelegd. Kun je emotie tonen in je spel als je bijna de
gehele voorstelling niets anders doet dan een porseleinen poppetje poetsten?
Dat kan dus, bewijzen ze hier. En bang word je bijna van een van de acteurs
die zó veel woede in zijn spel legt dat je terstond medelijden krijgt met de
dochter en de vrouw van die bewuste persoon.
REGIE
Ruud van Bree heeft geprobeerd om van de vele fragmenten een geheel te maken.
Dat is deels gelukt, met dank aan de rode draad die in het stuk is gelegd.
Maar 'Hondsdal' blijft te gefragmenteerd om te kunnen spreken van een mooi,
rond 'verhaal'.
De toeschouwer wordt te vaak van links naar rechts geslingerd. Dat er veel te
raden overblijft, is prima; maakt het stuk alleen maar boeiender, maar dit
is net even iets te veel van het goede.
VORMGEVING
De werkplek van vormgeverscollectief La Città Mobile in een oude
auto-showroom, is perfect geschikt (gemaakt) voor deze voorstelling.
De eenvoudige tafels, de grote hoeveelheid rekken met kleding en de
verschillende werkcabines, letterlijk alles wordt benut. En goéd benut.
En de draaiende ventilatoren en de tikkende regen spelen actief mee: prachtig.
DRAMATURGIE
Zoals veel in dit stuk, zijn de teksten 'uit het leven gegrepen'. Met maffe
accenten en al even opmerkelijke verdraaiingen worden de teksten de zaal in
gefluisterd of juist gebruld: complimenten.
BELEVING
Thaleia presenteert een indrukwekkende avond waar het acteerplezier vanaf
spettert in een omgeving die op maat is gemaakt voor dit stuk: de vormgevers
verdienen alle lof.
Er valt te lachen om herkenbare gebeurtenissen, te slikken bij zoveel onmacht
en je vuisten te ballen bij zoveel dommigheden.
Totaal 4 sterren
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.























