Leden van toneelvereniging Genesius bezig tijdens een eerdere voorstelling. Archieffoto Ton van de Meulenhof
Stuk: Scarecrow
Tekst: Sebastiaan Smits
Spel: Toneelgroep
St Genesius, Helmond
Regie: Anneke Schröder
Gezien: zaterdag 20 november, Speelhuis Helmond
Er gebeuren vreemde dingen op het platteland in Wales, zeker rond de oude
Keltische feestdagen. Vijf jongelui verdwijnen spoorloos en een Londense
inspecteur komt naar het dorp Cryhthin om de zaak te onderzoeken. Hij vindt
geen oplossing. Of misschien juist wel, maar niemand zal het hem nog kunnen
vragen.
SPEL
Er wordt over de hele linie redelijk geacteerd. Maar de drie zusters die de
plaatselijke herberg beheren, springen er bovenuit. Eén van hen zegt geen
woord, gedurende het hele stuk, maar kijkt wel onheilspellend rond. De
eigenaresse praat wel, maar is niet minder dreigend. Dit kan onmogelijk een
gezellige pub zijn.
REGIE
De onheilspellende sfeer van het stuk wordt prima uitgedragen, in spel en
regie. De podiumindeling laat toe langs de tijdlijn te springen en de
verschillende verhaallijnen tegen verschillende decors te spelen.
Dat gebeurt allemaal erg vloeiend, zodat je aandacht steeds gevangen blijft
door wat op de planken gebeurt.
VORMGEVING
Door een fantasievolle opzet slaagt men erin zowel de herberg als de
kampeerplaats van de jongeren en zelfs de korenvelden waar de mysterieuze
gebeurtenissen plaatsvinden, in elkaar te vlechten.
Mooie vondst is het koren, dat kan wuiven in de wind. Maar ook de bar mag er
wezen, je zou er zo iets bestellen. Als die verschrikkelijke barvrouw er
niet was, tenminste.
DRAMATURGIE
Het is niet eenvoudig om een griezelverhaal als toneelstuk te brengen.
Schrikeffecten slagen immers zelden en echt bang worden we niet in onze
gemakkelijke stoelen. Maar Genesius slaagt er zeker in de sfeer van
verdoemenis uit te dragen. De barse barvrouw, de vreemde vrouw in het veld,
de raadselachtige boer en de in vogelverschrikkers veranderde verdwenen
jongeren jagen je de stuipen op het lijf.
BELEVING:
De lokroep van de nachtelijke korenvelden wordt levend door een raadselachtig
geluid. Beetje jammer is dat het geluid uit de zaal komt en dat daar niet op
ingespeeld wordt. Dat had wellicht nog meer schrikeffecten kunnen opleveren.
Maar ook vanaf het podium is Scarecrow een spannend stuk, waarin je
meegesleept wordt. De raadsels worden steeds groter en de verklaring blijft
onvolledig en onvolkomen, zoals het een echt griezelverhaal betaamt.
Totaal 4 sterren
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.
