Stuk: De ingebeelde zieke
Door: De Narrekap, Best
Regie:Trudy Schambergen
Tekst: Molière
Gezien: zaterdag 29 januari, ’t Tejaterke, Best
Nog te zien op 4,5, 11 en 12 februari in ’t Tejaterke, Max de Bossustraat 1a
in Best. Aanvang 20:30 uur
De Ingebeelde Zieke is een klassiek toneelstuk, waarin de Franse toneelschrijver Molière de medische stand en de menselijke zwakheid op de hak neemt. Zelf was hij bepaald geen hypochonder, want de man viel zo ongeveer dood tijdens het vertolken van de hoofdrol in dit stuk. Gelukkig blijft ons iets dergelijks bespaard, na afloop loopt iedereen gezond van het toneel.
Spel:
De Narrekap beschikt over een groot aantal goede tot zeer goede acteurs. Dat
maakt de voorstelling een genot om naar te kijken. Zelfs minder grote rollen
worden goed gebracht. Zoals het doktersgezin dat hun debiele zoon wil
koppelen aan de mooie dochter van de hypochonder. Drie geweldige typetjes
zijn het, die een heerlijke scene neerzetten. De klagende zieke kan er ook
wat van, hij stort al zijn ellende over je heen, zonder dat je hem moe
wordt. Maar de sterkste rol is die van Toinette, de dienstmeid. Lisette
Jaarsveld speelt deze sterke vrouw met verve en is zo de ster van de avond.
Regie:
Dit stuk mag dan in 1673 geschreven zijn, het heeft nog heel wat raakvlakken
met onze tijd. Hypochondrie en kwakzalverij zijn van alle tijden. Een
hedendaagse benadering had dus zeker gekund, maar het stuk wordt min of meer
in de tijd van toen gespeeld. Pruiken, lange rokken en goudbrokaat.
Tierlantijntjes tieren welig. Gekozen is voor een muzikale uitvoering. Dat
is een risico, om de doodsimpele reden dat de acteurs dan moeten kunnen
zingen. Het af en toe opduikende groepje vrouwen brengt het er heel redelijk
af. Maar het duet tussen de geliefden is beroerd en dermate vals, dat je
gaat twijfelen aan de puurheid van hun gevoelens voor elkaar. Het is een
smet op een verder in alle opzichten prachtige uitvoering.
Vormgeving:
De strakke wanden zonder opsmuk, in een medisch verantwoord kotsgroen, vormen
een contrast met de opgesmukte figuren op het podium. Een tikkie kaal is het
wel, zeker in vergelijking met prachtige decor waarmee De Narrekap eerder
veel indruk maakte. Maar een gouden vondst is het draaiende bed van de
zieke, dat meteen decor wordt voor de tussenspelen.
Beleving:
Al dat acteertalent op de planken weet het publiek goed te bereiken. Geen
wonder dat er volop gelachen wordt. Gaandeweg kiest iedereen de zijde van
Toinette en krijgt haar eigenzinnige loopje al bijval. De verhaallijn wordt
onderbroken door de meer abstracte tussenspelen. Ze zijn beslist geen verzwakking,
door de prima uitvoering en de vindingrijke dramaturgie. Maar grootste troef
van De Narrekap is het hoge acteerpeil dat de groep zo moeiteloos op de
planken legt. Het maakt De Ingebeelde Zieke tot een prima avondje plezier
voor de kijker.
Totaal 4 sterren
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.























