Carolien (Liet van Nuland, links) en Lia (Noor Tak) maken zich op voor een heftige avond in 'Nu Even Wel'. foto Jurriaan Balke
Stuk: ‘ Nu Even Niet/ Nu Even Wel’
door: Toneelgroep Eersel
Regie: Marian Maas
Tekst: Maria Goos
Gezien: woensdag 13- 4
Nog te zien: za 16, zo 17-4 en woe 20-4 in de Bibliotheek van de Muzenval in Eersel
Vorig jaar was Toneelgroep Eersel de onbetwiste winaar van de ED Theatertrofee. De verwachtingen voor dit seizoen zijn dus hoog.
Het gezelschap speelt na 'De familie Avenier' wederom een tekst van Maria Goos. In 'Nu Even Niet' maakt het publiek kennis met vier vrienden, die één keer in de maand in een restaurant bij elkaar komen om hun hart op te halen aan elkaar en gedeelde herinneringen. In het tweede deel 'Nu Even Wel' nemen vier vrouwen plaats achter hetzelfde tafeltje om een situatie uit 'Nu Even Niet' hardhandig recht te zetten.
SPEL
Je zou er bijna van gaan vloeken, zó goed zijn deze acteurs van Toneelgroep Eersel. Hun timing is verbluffend, het non verbale spel is ijzersterk, ze zijn geloofwaardig, authentiek en hebben het vermogen om zowel ontroering als de slappe lach op te roepen. Gezegd moet worden dat vooral de vrouwen de show stelen. De ingehouden woede en frustratie van Lia (Noor Tak), het verdriet en de gortdroge aardsheid van Heleen (Joke Bleijs) en de hilarische naïeviteit van Carolien (Liet van Nuland): er worden stuk voor stuk prachtige vrouwen van vlees en bloed neergezet.
REGIE
Marian Maas weet heel goed wat ze wil en heeft het geluk dat ze de beschikking heeft over belachelijk goede spelers. Haar regiestijl is sober. Alles staat in dienst van de tekst, het samenspel en de meerdere lagen van de personages. De changementen tussen de verschillende scènes doen soms wat rommelig aan en halen hier en daar de vaart er uit, maar dat wordt gecompenseerd door ontroerende overgangen met toepasselijke brok-in-de-keelmuziek.
VORMGEVING
Het decor is sober: vier stoelen en een vooral met drank gevulde tafel. Ik vraag me af waarom gekozen is voor de bibliotheek als locatie. De kasten met tijdschriften geven me niet direct het gevoel in een restaurant te zitten, maar leiden eerder af. De knusheid van de ruimte doet het daarentegen erg goed. Als publiek zit je echt bovenop de huid van de spelers.
DRAMATURGIE
Maas heeft het ritme en de subtekst - 'A zeggen maar B voelen - van Goos overgenomen; op de opbouw valt niks af te dingen. De moeilijkheidsgraad van het 'mannenstuk' is hoger omdat daarin gehusseld wordt met de chronologie, waarbij herinneringen en het nu door elkaar lopen. Het 'vrouwenstuk' loopt wat dat betreft beter en staat dan ook als een huis.
BELEVING
Toneelgroep Eersel zet een voorstelling neer die met vlagen het niveau van de gemiddelde amateur overstijgt. Naar het einde toe begin je ernaar te verlangen dat het nog lang niet afgelopen is. Het 'mannenstuk' krijgt van mij vier sterren, maar de vrouwen verdienen er minstens zes. Een aanrader voor iedereen die van prachtig amateurtheater houdt.
5 Sterren
© Eindhovens Dagblad 2012, op dit artikel rust copyright.


Sorteer reacties



















