Volledig scherm
© Thinkstock

Gastblog Yvette den Brok: Tussen de mensen heerst rust en vrede

Op de tv zie ik een interview met een Joodse journaliste die zo’n tien jaar geleden van Nederland naar Israël verhuisde. Wat ze zegt stemt me vrolijk, intrigeert me en komt me bekend voor. “Sinds ik hier woon, geloof ik niet meer in politiek. Ik geloof in mensen,” zeg ze. En: “Als je in het nieuws iets over Israël hoort, is het alleen maar negatief, maar Arabische en Joodse mensen leven hier gewoon met elkaar.” En: “Onder de mensen hier heerst rust en vrede. De politiek staat daar ver van af. De politiek is waar oorlog wordt gemaakt.” Ze zegt ook nog : ”Als journalist heb ik steeds geleerd dat goed nieuws, geen nieuws is. Ik vind nu dat dat niet zo is. Je moet juist laten zien wat er onder de mensen gebeurt.”

Ik ben geen Joodse, ik ken de dagelijkse realiteit in Israël niet en ik woon in Nederland. Toch zie ik veel van wat deze journaliste beschrijft terug in wat er hier om me heen gebeurt. Als ik de krant lees en het acht uur journaal kijk, moet ik vaak opletten dat ik niet pessimistisch en bang word. Bang voor extremisme, voor een steeds maar toenemend individualisme en verharding in de samenleving, voor allerlei dreigingen die ons constant boven het hoofd lijken te hangen. Als ik echter om me heen kijk zie ik vriendelijke mensen die hun leven leiden en ondertussen proberen om er voor elkaar te zijn.

Die vriendelijke attente mentaliteit zie ik vooral als ik in drukke treinen reis, waar mensen van allerlei pluimage op elkaar gepropt zitten en staan. Natuurlijk wordt er dan vaak gefoeterd, want mensen blijven mensen. Maar ik zie in zo’n tjokvolle trein ook zoveel moois gebeuren. Ik zie mensen in zichzelf gekeerd en druk bezig zijn met hun telefoontje – een koptelefoon op hun hoofd. Ze lijken afgesloten voor hun omgeving, maar als ze worden aangesproken worden hun oren vrij gemaakt en blijken ze gewoon sociale, aardige mensen. Ik zie mensen praatjes met elkaar aanknopen, soms zelfs hele levensverhalen of gewoon praktische tips uitwisselen. Ik zie mensen belangstelling tonen, nieuwsgierige vragen stellen, elkaar helpen als dat nodig is. Daarbij maakt het echt niet uit of iemand een hoofddoek draagt, jong of oud is, een handicap heeft of niet.

Steeds als ik zo’n reis maak en op mijn gemak naar al die mensen zit te kijken, ben ik me er weer van bewust dat er maar een klein handjevol mensen is waarvoor we bang moeten zijn, maar dat het gros van de mensen lief en leuk is. Dat kleine handjevol krijgt in de politiek en in de media zoveel aandacht, dat er een heel fout beeld ontstaat. Een beeld om doodsbang van te worden: precies waar dat handjevol op uit is.

poll

Het afsluiten van de Vestdijk komt de binnenstad van Eindhoven ten goede

Het afsluiten van de Vestdijk komt de binnenstad van Eindhoven ten goede

  • Eens (27%)
  • Oneens (73%)
2895 stemmen