Volledig scherm
Kim Polling (tweede van links) en Sanne van Dijke (l) op het podium. Rechts: Michaela Polleres en Elvismar Rodriguez © International Judo Federation/Sabau Gabriela

Goud en onverwerkte emoties voor Polling: ‘Ik vond het zo oneerlijk’

Kim Polling won afgelopen weekeinde de Grand Slam van Abu Dhabi, en die winst was in meerdere opzichten beladen voor de judoka in de klasse tot 70 kilogram. Het was haar eerste grote toernooizege sinds haar herniaoperatie, het stond voor revanche op de teleurstellend verlopen WK in augustus – maar bracht ook direct frustratie boven - en de finale was een confrontatie met Sanne van Dijke, de andere Nederlandse in de strijd om een olympisch ticket voor Tokio.

Door Lisette van der Geest

Winst, maar podiumfoto’s met een gezicht dat op onweer staat. Hoe komt dat?
,,Ja”, zegt Polling (28) telefonisch vanuit Italië, waar ze samenwoont met haar Italiaanse vriend, judoka Andrea Regis. ,,Die podiumceremonie was heel snel na de finale. Ik wist heus wel dat die foto direct online zou komen te staan, dat die foto zou blijven. Maar ik kreeg het gewoon níét voor elkaar om daar anders te gaan staan. Ik vond het allemaal zo oneerlijk. Ik werd na die finale zo boos en was zo teleurgesteld. Die boosheid overheerste, al zei ik ook meteen tegen onze fysiotherapeut die er niets van begreep toen ik huilend de mat afstapte: ‘Dit zakt wel binnen een paar uur.’ En zij zei: ‘Misschien had je het nog niet helemaal verwerkt?’ Dat zou kunnen.”

Volledig scherm
Kim Polling in actie tijdens de Grand Prix in Den Haag. © Getty Images Europe

Op de WK in augustus in Tokio werd Polling, viervoudig Europees kampioene, in de derde ronde gediskwalificeerd voor een staande armklem. Onterecht, vindt de judoka. ,,Ik zet een legale worp in en zij laat los. Ik gleed daardoor met mijn arm van haar hoofd en had plotseling haar arm vast. Dat gebeurde zo snel, dat kon ik niet meer voorkomen”, zei ze destijds.

,,En nog steeds vind ik dat oneerlijk, dat een krijsende toneelspeelster als tegenstandster dit voor elkaar kreeg, terwijl ik overduidelijk niet de bedoeling had haar arm te pakken, maar haar nek. Toen ik in Abu Dhabi zo makkelijk won, werd de boosheid alleen maar groter. Die dag van dat WK werd ik wakker met het idee: ‘het kan weleens gaan gebeuren’. In plaats daarvan zat het er binnen veertig seconden op. Terwijl ik er echt klaar voor was, zo goed had ik me fysiek en mentaal nog nooit gevoeld, afgelopen weekeinde was ik zelfs minder scherp en gefocust dan toen, maar scoorde ik zo makkelijk.”

Volledig scherm
Portret van judoka Kim Polling op Papendal. © ANP

Maar is die boosheid inmiddels wel gezakt?
,,Ja. Nu ben ik blij. Het is ook een bevestiging. Ik zei de afgelopen periode wel steeds dat ik goed was, dat ik terug was op niveau, maar je kunt je nog zo goed voelen en dat zeggen, je hebt er weinig aan als je het niet laat zien in resultaten. In juli werd ik tweede op de Grand Prix in Zagreb, daar liet ik al wat zien, maar het is fijn dat ik nu weer heb laten zien dat ik het hartstikke goed doe. En dat terwijl er bij deze Grand Slam genoeg was dat me uit mijn concentratie kon halen, maar dat gebeurde niet. Daar ben ik hartstikke trots op. En de manier waarop, hoe makkelijk het ging, dat is ook heel lekker.”

En dit resultaat is belangrijk voor jouw doel om de Olympische Spelen te halen.
,,Ik moet voor internationale kwalificatie hoog genoeg staan op de wereldranglijst en moet doordat ik eruit lag door die hernia veel punten halen voor die wereldranglijst. Het is nooit mijn grootste zorg geweest, al duurde de revalidatie en mijn terugkeer daarna veel langer dan gedacht. Met deze Grand Slamoverwinning heb ik meteen een hele pot aan punten, hoe ik ervoor sta weet ik niet precies, maar in ieder geval is dat nu wel ruim in het groen, niet meer in het rood.”

Zwaarder lijkt de nationale kwalificatie. Een land mag slechts één judoka afvaardigen per gewichtsklasse, in de klasse tot 70 kilogram doet ook Sanne van Dijke goede zaken. Zij won in juni zilver op de EK en werd in Abu Dhabi tweede. Een keuzecommissie beslist uiterlijk 30 mei 2020 wie naar Tokio gaat.

,,Maar daar ben ik eigenlijk nog niet mee bezig geweest. Ik weet dat de beslissing vier jaar geleden eerder genomen werd, of ze dat nu ook van plan zijn kan ik eens vragen. Maar ik was de afgelopen periode vooral bezig met mezelf, dat is het belangrijkste. Een Nederlands onderonsje in zo’n finale geeft geen extra druk, dat heb ik ook nooit gehad. Het onderlinge resultaat is niet wat telt, het gaat erom wie de sterkste is tegenover de buitenlandse concurrentie. Hier deed iedereen mee, behalve de Japanners. Het verbaasde me wel toen ik in de halve finale om me heen keek en zag wie er nog over waren. Dat is een slagveld geweest, dacht ik.”

Volledig scherm
Polling in actie tijdens de EK in Tel Aviv in 2018, het toernooi dat ze uiteindelijk op haar naam schrijft. © David Finch/Getty Images