Volledig scherm
Vreugde bij Oranje bij het WK hockey voor vrouwen. Keepster Josine Koning wordt bedolven. © ANP

Hockeysters met de schrik vrij op WK na shoot-outs tegen Australië

Finale tegen ierlandHet Nederlands hockeyelftal gaat morgen op voor prolongatie van de wereldtitel. Op het WK in Londen werd in de halve finale gewonnen van Australië, maar wel pas na een serie van shoot-outs (3-1, na een 1-1 eindstand). Ierland is de tegenstander in de finale.

Volledig scherm
Hockeyster Kelly Jonker haalt uit voor de 1-0. © ANP

Door Rik Spekenbrink

Het was in de halve eindstrijd tegen Australië allemaal veel minder overtuigend dan Oranje tot dusver op het WK in Londen had laten zien. Dat er na zestig minuten 1-1 op het scorebord stond en er shoot-outs aan te pas moesten komen om de finalist te bepalen, was niet eens onverdiend.

Maar in die serie van shoot-outs stond Oranje er. Vooral keepster Josine Koning. Zij speelt vanaf de knock-out-fase van dit toernooi steeds de tweede helft van de wedstrijd, want Koning wordt gezien als de shoot-out-specialiste. Ze maakte het waar, door drie Australische speelsters van scoren af te houden. Frederique Matla, Xan de Waard en Lidewij Welten scoorden voor Oranje en voorkwamen daarmee een uiterst pijnlijke nederlaag. Juist de speelsters zelf blaken deze weken in Engeland van het zelfvertrouwen en vinden dat ze wereldkampioen horen te moeten worden.

Oranje kwam dus met de schrik vrij. Het had zomaar anders af kunnen lopen, zoals bijvoorbeeld in de olympische finale van Rio de Janeiro gebeurde. Toen maakte Nederland geen enkele shoot-out, nu dus 3. En speelt het morgen (17.30 Nederlands tijd) om de wereldtitel, tegen het verrassende Ierland.

Volledig scherm
Kelly Jonker brengt de stand op 1-0 tijdens de halve finale Nederland tegen Australië. Links ploeggenoot Marloes Keetels. © ANP

Strafcorners

Volledig scherm
Kelly Jonker (m) wordt gefeliciteerd na haar treffer. © ANP
Volledig scherm
Vreugde bij Eva de Goede en keeper Josine Koning (L). © ANP

Oranje begon moeizaam tegen Australië. Al na een paar minuten kreeg het een serie van drie strafcorners te verwerken, maar die gingen er niet in. Wel was meteen duidelijk dat Australië een andere en sterkere tegenstander was dan Engeland in de kwartfinale. Dat kreeg niet één kans, vooral omdat het daar ook niet op uit was. Tegenhouden was het Engelse devies. Australië wilde er zelf ook wat van maken.

Al was de dadendrang in het tweede kwart al minder. Oranje schroefde het niveau op en kwam er diverse keren gevaarlijk uit over de flanken. Het leidde tot één treffer: Marloes Keetels kreeg alle ruimte om in de vijandelijke cirkel te komen, bereikte spits Kelly Jonker, die de bal achter keepster Lynch schoot. De goalie hield een inzet van Eva de Goede even later wel uit het doel, waardoor het een wedstrijd bleef.

Ook in het derde kwart haalde Nederland niet het niveau van eerder in het toernooi. Alsnog had de ploeg het duel al kunnen beslissen. Kitty van Male kreeg de grootste kans, maar schoot met alleen keepster Lynch tegenover zich van dichtbij naast. Lidewij Welten was ook niet zo effectief als eerder dit toernooi.

Daarna werd het vechthockey. Australië besefte dat het een unieke kans had om de WK-finale te halen en gooide de beuk erin. Oranje werd slordig. Bondscoach Alyson Annan schreeuwde zich rot langs de lijn, ten teken van oplopende zenuwen en onvrede over het spel. Australië kreeg zeven minuten voor tijd opnieuw een strafcorner, de 7de al, en nu was het wel raak. Georgina Morgan vond de rechterhoek van Koning: 1-1. En in plaats van op jacht naar de 2-1, moest Oranje in de slotfase vol in de ankers om een nederlaag in de reguliere speeltijd te voorkomen.

In de shoot-out-serie misten Carlien Dirkse van den Heuvel en Margot van Geffen. Maar omdat Koning, na een eerste Australische treffer, steeds het juiste deed, bleef dat zonder gevolgen. Na de laatste misser werd Koning besprongen door haar teamgenoten. De opluchting spatte eraf.

Groter wonder

Volledig scherm
Vreugde bij Oranje. © ANP

Ondanks de moeizame halve finale lijkt alleen een wonder Nederland morgen nog van het goud te kunnen afhouden. Van Ierland, de nummer 16 van de wereldranglijst, mag redelijkerwijs geen nog groter wonder worden verwacht. Om een idee te geven: in de 5 enige onderlinge ontmoetingen met Nederland (op de grote toernooien) wist Ierland niet 1 keer te scoren. Het werd 4 keer 6-0 voor Nederland en 1 keer 4-0. De laatste ontmoeting was het op het EK van 2013.

Zowel de kwartfinale tegen India als de halve finale tegen Spanje was van een bedenkelijk niveau. Twee keer won Ierland via shoot-outs, maar uit de uitgebreide en euforische manier waarop de eerste WK-finaleplaats ooit werd gevierd bleek dat het toernooi voor Ierland al ruimschoots is geslaagd.