Volledig scherm
Opel Combo Tour: niet meer zo goedkoop, wel comfortabel en ruim. © Opel

Opel Combo Tour: family man

Rij-impressieVoorheen was de Opel Combo Tour gebaseerd op een bedrijfswagen. Zo creëerde de fabrikant een goedkope, maar wel extreem ruime MPV. Bij het nieuwe model is het volgens Opel andersom: dit is een superruime personenauto waarvan ook een bestelversie wordt gebouwd.

De Opel Combo Tour 110 is de laatste in het trio dat Opel en PSA Peugeot Citroën samen hebben ontwikkeld. De Peugeot Rifter en de Citroën Berlingo gingen hem voor. Ontworpen als personenauto of niet, net als zijn Franse neven ziet de Combo Tour er vrij industrieel uit. Wat modieuze SUV-trekjes hadden hem goed gedaan – de nieuwe Citroën Berlingo ziet er bijvoorbeeld veel speelser uit.

Stevige prijzen

De tijd dat dit soort auto’s een lekker voordelig, maar nóg ruimer alternatief vormden voor de ooit zo populaire MPV, ligt achter ons. Door de relatief hoge CO2-uitstoot is het in Nederland over met de aanlokkelijke prijskaartjes. De vanafprijs van de nieuwe Combo Tour 1.2 bedraagt 28.327 euro. Met een paar leuke opties kun je dat bedrag gemakkelijk over de 30 mille heen tillen. De Combo Tour Diesel (vanaf volgend jaar leverbaar) kost zelfs minimaal 30.864 euro en dan heb je slechts 75 pk onder de motorkap. Voor een Combo Tour met de fijne 131 pk sterke dieselmotor vraagt de dealer minstens 35.247 euro.

Veercomfort

Tegelijkertijd is de nieuwe Combo Tour niet meer te vergelijken met zijn voorganger en de pioniers in dit segment. Zo heeft hij dezelfde technische basis als bijvoorbeeld de Grandland X. Vooral het veercomfort is boven verwachting. Of het nu gaat om verkeersdrempels of kleine hobbels, de Combo Tour neemt ze moeiteloos. Dat zorgt voor een ontspannen rit.

Ook de aandrijflijn levert daaraan een positieve bijdrage. Een driecilinder motor met een inhoud van 1,2 liter en 110 pk lijkt in combinatie met een zesversnellingsbak niet overbemeten voor een auto van ruim 1350 kilo, maar dat blijkt reuze mee te vallen. Over de gehele linie is de motor mooi stil en de typische driecilinderroffel is nauwelijks te herkennen. De Combo Tour versnelt gemakkelijk en protesteert niet als je vanuit een laag toerental even een tussensprintje wilt trekken. Volgens Opel verbruikt hij desondanks gemiddeld niet meer dan 5,5 liter benzine per 100 km, wat neerkomt op 1 op 18,2.

Volledig scherm
© Opel

Veiligheid

Aan de buitenkant mag de Combo Tour er nogal volumineus uitzien, dat betekent niet dat je een vrachtwagenrijbewijs moet hebben om hem te manoeuvreren. Bij lage snelheden laat het sportief ogende stuur van de testauto (met verwarming!) zich zeer licht bedienen en de draaicirkel is met 10,8 meter prima. Ook over de overzichtelijkheid van de carrosserie hebben we geen klachten, al hadden de buitenspiegels wel iets groter gemogen. Wie graag het zekere voor het onzekere neemt, kan opteren voor een achteruitrijcamera (362 euro).

Op het gebied van veiligheidssystemen is de Combo Tour mooi bij de tijd. Verkeersbordherkenning en een vermoeidheidsassistent zijn standaard, evenals een actieve rijstrookhulp. Dit systeem houdt de auto zo nodig met stuuringrepen netjes tussen de lijnen, mocht de bestuurder even zijn afgeleid. Ook is er een systeem aan boord dat waarschuwt als je je voorligger te snel te dicht nadert. Airconditioning en cruisecontrol zijn eveneens bij de prijs inbegrepen. Voor een snelheidsregelaar die zelf de afstand tot voorliggers bewaart, vraagt Opel een tegemoetkoming van 422 euro. Wie wenst dat de dode hoeken worden bewaakt, moet nog eens 120 euro aftikken en voor 434 euro behoort zelfs een head-up display tot de mogelijkheden.

Het infotainment in de Combo Tour is up-to-date, al gaat op dit gebied voor niets de zon op. Voor een compleet multimediasysteem inclusief navigatie, 8-inch aanraakscherm, bluetooth en Apple CarPlay geldt een meerprijs van 967 euro. Een multimediasysteem zonder navi kost nog altijd 604 euro.

Volledig scherm
© Opel

Ruimte

Terwijl de uitrusting en het comfort in niets meer aan een ouderwetse bestelauto doen herinneren, kent het ruimteaanbod nog altijd traditionele proporties. De toegang tot de achterbank is dankzij de grote schuifdeuren kinderlijk eenvoudig en er is ruimte in overvloed. Voor de tweede zitrij bestaan trouwens twee keuzemogelijkheden: een asymmetrisch neerklapbare bank (60:40) of drie afzonderlijk neer te klappen, separate stoelen. Die zijn alle drie voorzien van een Isofix-aansluiting voor kinderzitjes. Het neerklappen gaat (per stoel) met één simpele beweging; je hoeft dus niet de zitting en de leuning apart te bedienen.

Wie alle passagiersstoelen neerklapt, breidt de laadruimte uit van 597 tot 2126 liter en een laadlengte van 2,36 meter. Let wel, dan hebben we het over de normale versie (L1H1) van de Combo Tour. Voor de liefhebbers van extreem veel kubieke centimeters biedt Opel de grotere L2H1 aan (1210 euro extra). Met zijn verlengde wielbasis en grotere overhang aan de achterkant wordt dit bijna een rijdend pakhuis. Wie in de markt is voor een Combo Tour met zeven zitplaatsen, is overigens niet per se aangewezen op de lange versie. Ook de korte uitvoering is à 894 euro met twee extra (uitneembare) stoelen leverbaar.

Volledig scherm
© Opel
Volledig scherm
© Opel

Losse spullen

Niet alleen inzittenden, boodschappenkratten en koffers krijgen alle ruimte in de Combo Tour. Ook voor kleinere losse spullen zijn legio vakken, bakken en kasten voorhanden. Bij het creëren van bergruimte in de tunnelconsole zijn de interieurontwerpers wat ons betreft wat doorgeslagen. De console is nu zo breed, dat je er als bestuurder algauw met je rechterknie tegenaan zit. Bovendien komt het ding daarbij ook in beweging. Het zal heus niet afbreken, maar het komt niet heel degelijk over.

Bij de Combo Tour met panoramadak is het arsenaal aan opbergmogelijkheden nog eens uitgebreid. Zo beschik je over een apart, afsluitbaar vak, dat boven de bagageruimte tegen het dak is aangebracht. De bovenste randjes van dat vak zijn wat slordig afgewerkt. Hier lijkt dan toch weer de bestelwagenverwantschap de kop op te steken. De gebruikte kunststoffen elders in het interieur maken evenmin een hoogwaardige indruk. Hard, krasgevoelig plastic voert de boventoon. Het zal de potentiële Combo Tour-rijder waarschijnlijk worst wezen; die koopt een auto als deze puur voor de ruimte en wordt daarbij op zijn wenken bediend. Zoals gezegd niet meer tegen bestelautoprijzen, maar daar krijgt hij volwassen comfort, evenals moderne veiligheids- en infotainmentvoorzieningen voor terug. Toch verwachten we niet dat de Combo’s Tour als warme broodjes de showrooms zullen verlaten. De belangstelling voor dit segment is immers al jaren tanende. Al zullen er altijd praktisch ingestelde ruimterijders overblijven die een jonger alternatief voor hun Meriva of Zafira zoeken.

Volledig scherm
© Opel

Combo als bestelwagen

We dichten de nieuwe Combo als bestelwagen grotere kansen toe dan zijn civiele broertje. Er bestaat simpelweg veel meer vraag naar compacte bestelwagens dan naar extreem ruime MPV’s. Net als de Citroën Berlingo en de Peugeot Rifter biedt de Combo veel ruimte voor een redelijke prijs. Twee europallets passen er precies in - tussen de wielkasten, dus er hoeft geen ruimtevretende bodemverhoger te worden aangebracht. En dan hebben we het over de versie met korte wielbasis. Bovendien heeft het drietal onlangs de onderscheiding Van of the Year 2019 in de wacht gesleept. De vakjury onderscheidde de Combo en zijn neven met name vanwege de combinatie van een volwassen comfort, een fijn rijgedrag en de vele beschikbare veiligheidssystemen. Instappen kan vanaf 13.599 euro (excl. btw/bpm). Voor dat geld heb je de 1.6 Diesel met 75 pk. De modernere en schonere 1.5 Diesel is vanaf volgend jaar leverbaar (16.099 euro). Tegen meerprijs zijn handige opties als een overbeladingsindicator en flankbewaking leverbaar. Dat laatste systeem moet pijnlijke schaafwondjes van betonnen paaltjes voorkomen.

  1. Ongeluk met een zelfrijdende auto: wie is er verantwoordelijk?
    Video

    Ongeluk met een zelfrijden­de auto: wie is er verantwoor­de­lijk?

    Nooit meer zelf sturen én een verkeer zonder ongelukken! Het ideaal van de zelfrijdende auto klinkt als twee futuristische vliegen in één klap. Google, Tesla en Uber zijn afzonderlijk experimenten gestart om dit te realiseren. De grote vraag is: wie is verantwoordelijk als een zelfrijdende auto een ongeluk maakt? Chauffeur, monteur of auto? Dr. Merel Noorman (Tilburg University) geeft antwoord in een nieuw college van Universiteit van Nederland*.