Ruud Cissen en zijn partner Laura van Zoggel begonnen in februari aan een mooie vakantie in Peru, maar zitten inmiddels muurvast in het land.
Volledig scherm
Ruud Cissen en zijn partner Laura van Zoggel begonnen in februari aan een mooie vakantie in Peru, maar zitten inmiddels muurvast in het land. © ED

Roois stel strandt tijdens corona-crisis in potdicht Peru: ‘Geen idee wanneer we terug kunnen’

Ze wilden de reis van hun leven gaan maken. Onvergetelijk is de trip inmiddels zeker, maar op een andere manier dan gedacht. Ruud Cissen (30) en zijn partner Laura van Zoggel vertrokken vanuit Sint-Oedenrode op 27 februari voor een ‘backpack-trip’ van liefst 33 dagen door Peru en Bolivia. Inmiddels zit het stel met enkele honderden landgenoten muurvast in Peru, zonder iets van Bolivia gezien te hebben. ,,Alles zit dicht en we hebben geen idee wanneer we terug kunnen”, zegt een bezorgde Cissen vanuit Arequipa, de tweede stad van Peru. 

 ,,Op 15 maart is de noodtoestand hier afgekondigd”, aldus de inwoner van Sint-Oedenrode. ,,De president deed het persoonlijk en alle grenzen zouden iets meer dan een dag later gesloten worden voor minimaal vijftien dagen. Ook het binnenlands verkeer zou worden vastgelegd. Nadat we dit nieuws vernamen, zijn we direct naar het vliegveld van Cuzco vertrokken. Daar waren we op dat moment het dichtst bij. Het bleek een kansloze missie, omdat militairen alles al afgesloten hadden en er zonder direct geldig ticket geen toegang was. Ondanks veel hulp uit Nederland was er geen vliegticket meer te krijgen en na een telefoontje met de ambassade bleek een doorreis naar Bolivia ook geen optie.”

Quarantaine

In het buurland van Peru zouden nieuwkomers veertien dagen in quarantaine worden gezet en dat vonden Cissen en zijn partner begrijpelijkerwijs geen aanlokkelijk idee. ,,Uiteindelijk zijn we vanuit Cuzco naar Arequipa gegaan, na Lima de grootste stad van Peru. We hebben na elf uur reizen een hostel gevonden om half twaalf in de avond. Een half uur later sloten dus de grenzen. De volgende dag hebben we alle opties bekeken en bleek dat er dertig Nederlanders bij ons in het hostel zitten. We zijn inmiddels toegevoegd aan een speciale appgroep met gestrande landgenoten in Peru. In totaal gaat het om zo'n vierhonderd mensen hier, die nu in onzekerheid zitten. We delen informatie en de beheerder heeft een lijst met onze gegevens en verblijfplaats samengesteld voor het ministerie van buitenlandse zaken. Dat er veel Nederlanders in dit hostel zitten, is voor ons een flinke steun.”

Maar hoe nu verder? ,,We weten het niet. Je hebt geen controle over je verblijf. Regels worden ondertussen nog verder aangescherpt. Er is in het hostel geen toegang tot barren en centrale ruimtes meer. We mogen ons nog wel in de binnentuin begeven en hebben dus enige vrijheid.  We kunnen de straat soms nog op om boodschappen te doen, maar er zijn meer militairen te zien dan burgers. Je hoort van andere Europeanen in het hostel ook dat burgers hier je nafluiten en dingen roepen. Het gevoel leeft bij hen dat wij Europeanen het virus hierheen hebben gebracht.”

Hostelgast besmet

Tot overmaat van ramp bleek een van de gasten in het hostel waar Cissen en zijn partner verblijven mogelijk besmet met het corona-virus en inmiddels vond een test plaats. ,,De uitslag volgt pas over drie dagen en tot die tijd mogen wij het hostel niet meer uit”, zegt Cissen. ,,We zetten inmiddels ook onze handtekening voor quarantaine. Dat wil zeggen dat als de eerder genoemde test positief blijkt te zijn we nog minimaal twee weken in dit hostel moeten blijven.” 

Het ministerie van Buitenlandse Zaken houdt Cissen en de andere Nederlanders ondertussen op de hoogte over mogelijkheden om te kunnen vertrekken. Er waren vanuit de EU nog geen repatriëringsvluchten, maar wel drie commerciële vluchten gepland. Deze zouden van Lima naar Amsterdam gaan. De prijzen daarvan waren gigantisch, zegt Cissen. ,,De laagste prijs was al snel bijna zevenduizend dollar. Maar inmiddels zijn alle vluchten alweer vol of geannuleerd. De EU geeft andere landen nog voorrang bij repatriëringsvluchten. Onze geplande terugvlucht met een Boliviaanse maatschappij via Madrid is inmiddels geannuleerd en we hebben geen ticket meer.” 

Onzekerheid

Onzekerheid troef dus. ,,De kans is groot dat de noodtoestand wordt verlengd. We weten niet of en wanneer er vluchten komen, of we een ticket krijgen, of ze betaalbaar zijn en hoe we van hier naar Lima kunnen reizen. Dit is dus ook nog afhankelijk van de test van de hotelgast, die mogelijk besmet is. Ondertussen beseffen we dat we het in dit hostel nog relatief goed hebben, met een binnentuintje en personeel dat er alles aan doet om het ons enigszins naar onze zin te maken. Daarvoor zijn we ze heel dankbaar. Je hoort verhalen van lotgenoten die wel de hele dag op hun kamer zitten.”

De bloedverwanten en vrienden van het stel in Nederland kunnen niet anders dan afwachten. ,,We krijgen veel steun van onze familie, vrienden en kennissen thuis. Iedereen leeft mee, wat heel fijn is. Voorlopig kunnen we niet anders dan afwachten. Laura is in Nederland werkzaam in het ziekenhuis, maar kan nu niet haar werk doen terwijl dat keihard nodig is. Het laatste nieuws is dat Peru heeft besloten dat tot 31 maart in ieder geval geen repatriëringsvluchten en commerciële vluchten naar de Europese Unie mogen. Dat is weer een tegenvaller.”