Volledig scherm
PREMIUM
Paul Vugts © Linda Stulic

Dit is het verhaal van Paul Vugts, de misdaadjournalist die leefde onder doodsbedreiging

Voor misdaadjournalist Paul Vugts van Het Parool was een moordopdracht afgegeven die criminelen aan het uitvoeren waren. Hij kreeg de zwaarst denkbare beveiliging en woonde met zijn vriendin ruim een half jaar in een safehouse. Wat doet dat met je? 'Mijn liquidatie was aanstaande.'

Het is er steeds. Onmiskenbaar en indringend. In de zwaarst bepantserde bolides waarover de Dienst Koninklijke en Diplomatieke Beveiliging (DKDB) beschikt, hangen voorin steevast machinegeweren binnen handbereik van de beveiligers in hun kogelwerende vesten. Erg in het zicht.

Wie een portier opent of sluit, ontgaat nooit het gewicht: ongeveer 350 kilo per deur. Het pantser zou bestand moeten zijn tegen automatisch vuur uit kalasjnikovs ('Jouw doelgroep heeft nu eenmaal AK's'). De 'dikke bakken' wegen tussen de drie en de vier ton - waar een gemiddelde auto 1200 kilo weegt. Dat voel je op de weg.

Staat er een file of rijdt het verkeer langzaam: onze auto's gaan met zwaailicht en sirene over de vluchtstrook, of splijten zich door het verkeer als Mozes door de Rode Zee. Stilstaan is nu eenmaal een risico. Vrijwel alle bijzondere manoeuvres zijn de DKDB toegestaan, zolang de noodzaak is te verantwoorden. Auto's of motoren die toevallig in de buurt blijven of vreemd staan geparkeerd, worden consequent nagetrokken.

Weinig is normaal, onderweg.

Naar elke klus of afspraak, zakelijk en privé, reist een hele ploeg mee. Het beeld van de entourage van Geert Wilders is bekend. Van die mannen en (enkele) vrouwen met oortjes kennen ook mijn vriendin en ik nu de namen.

Ze doen hun stinkende best discreet aanwezig te zijn, maar daags na een bezoek aan de redactie appt een collega dat ze niet heeft kunnen slapen van het beeld. Dergelijke berichten volgen vaker.