Volledig scherm
Waalwijk tijdens de 80 van de Langstraat. © Beeld Werkt

Familie van overleden '80-loper' verwijt niemand iets: 'Zijn grootste wens is uitgekomen'

WAALWIJK - Was het te voorkomen dat de 74-jarige Frans Oosterbaan zich letterlijk doodliep na 80 kilometer? 'Nee', zegt de organisatie van de 80 van de Langstraat resoluut. ,,Maar verantwoordelijk voelen we ons wel."

 'Hij ziet er toch echt niet goed uit', beseft de ehbo'er die zondagmiddag op z'n fiets langs het parcours van de 80 van de Langstraat rijdt. Hij en zijn collega, die beschikt over een AED, spreken de 74-jarige Frans Oosterbaan zo'n vijftig meter voor de finish aan. Het advies is stoppen. Maar de wandelaar is vastbesloten, zijn aanwezige familie ook. Dan maar in de buurt blijven besluiten ze. Nog twee ehbo'ers haken aan en onder begeleiding van ook familie en vrienden loopt Frans naar de finish. Langs Niels van der Pluijm die nét een grote bos bloemen in z'n handen krijgt. Een bedankje voor al zijn jaren als voorzitter bij de 80 van de Langstraat. Trots kijkt hij rond. Het is zijn laatste jaar. 'En het is ons weer gelukt.' Het zonnetje schijnt en mensen vieren feest. 

Maar dan ziet hij de 74-jarige deelnamer, op letterlijk z'n laatste krachten. Hij belt meteen naar medisch bestuurslid Tijs van Beurden. ,,Dit ziet er niet goed uit Tijs, kom snel en neem maar een rolstoel mee." Even later scheurt er een ambulance het Raadhuisplein in Waalwijk op. Frans Oosterbaan is dan al ingestort. Tijs stapt met een ambulance verpleegkundige uit en rent naar de man toe. Kijkt hem aan, pakt z'n hand en voelt letterlijk het leven uit hem weggaan. 'We moeten reanimeren! Nu!' Hij legt Frans op de grond en begint met de andere hulpverleners aan het gevecht. Hekken worden om hen heen gezet. De muziek gaat uit, het feest is voorbij...

,,Maar de reanimatie was succesvol. Hij ademde toen de ambulance hem naar het ziekenhuis bracht", vertelt Tijs van Beurden twee dagen later op datzelfde Raadhuisplein. Al durfde hij niet echt op een goede afloop te hopen. Zijn vrees werd de volgende ochtend door de familie Oosterbaan bevestigd. Frans had zijn laatste kilometers gelopen. 

Verdrietig

Het bestuur wordt sindsdien bestookt met vragen. ,,Of we niet meer hadden kunnen doen. Wáárom we niet meer hebben gedaan. Mensen zijn boos en verdrietig maar veel voelen zich ook nog eens schuldig." Wat volgens Niels van der Pluijm zeer onterecht is. ,,Niemand had deze man van zijn doel kunnen weghouden. Geen omstander, geen hulpverlener en niemand van de organisatie. Hij wílde verder." Hem dwingen te stoppen was geen overweging, die paar minuten voor de finish.  Het bestuur heeft die bevoegdheid wel maar gebruikt hem niet snel, opgeven uit gezondheidsoverwegingen blijft vooral ook eigen verantwoording. ,,Hulpverleners spreken mensen er uiteraard wel op aan. Meestal stoppen ze dan uit zichzelf wel." 

Grootste wens

Toch gebeurde het al eerder. Een paar jaar geleden moest er halverwege de route ook al gereanimeerd worden. Hij overleefde gelukkig wel. De organisatie besloot daarna met een 'rapid responder' (snelle ambulance met verpleegkundige) te werken en zijn er meer ehbo'ers aanwezig dan verplicht. Ook dit jaar wordt straks geëvalueerd maar het bestuur weet dat ze goed en alert gehandeld hebben. Nog geen honderd man had deze wandelaar op andere gedachte kunnen brengen. Dat weet de organisatie en ook de familie. ,,Voor ons is het een zwarte bladzijde en overschaduwt de laatste tien minuten deze hele editie." Maar de familie zelf is vooral ook trots op hun Frans liet zijn zoon al snel weten. Zoon Rogier Oosterbaan: ,,We willen iedereen juist bedanken voor hun inzet. Er is geen enkel verwijt. Hij heeft de tachtig kunnen uitlopen en dat was zijn grootste wens." 

  1. Trauma na het spoordrama: Marijke (32) en haar dochtertje (3) zijn Slachtofferhulp 'eeuwig dankbaar'

    Trauma na het spoordrama: Marijke (32) en haar dochtertje (3) zijn Slachtof­fer­hulp 'eeuwig dankbaar'

    OSS - Getuige zijn van een vreselijk drama. Niemand hoopt het ooit mee te maken, maar voor Marijke van Laarhoven (32) liep het even helemaal anders. Zij raakte donderdag, samen met haar 3-jarig dochtertje, direct betrokken bij het Osse spoordrama. De twee waren zo van slag dat ze direct naar Slachtofferhulp zijn gegaan. ,,Deze mensen ben ik voor de rest van mijn leven dankbaar."