Volledig scherm
PREMIUM
John, Remco en Robert (v.l.n.r.) © copyright Marc Bolsius

Mannen over woede: als het emmertje vol is

Zeven hoofdzondenWat als razernij in je dna is gekropen? Je de hele dag door ergernisjes ervaart, opstapelt, totdat je het ineens niet meer trekt, ontvlamt, ontplóft. Achter die woede-uitbarstingen gaan vaak trauma's schuil, triggers, maar dat ziet de buitenwereld niet. "Mensen hebben geen idee hoe hard werken het is om bij elke situatie na te denken", verzucht Robert (50), die steun vindt in de zelfhulpgroep 'Mannen tegen agressie'.

 Dit is een artikel uit de zomerserie ‘Zeven hoofdzonden’. 

Boos of geïrriteerd is ieder mens weleens. In het verkeer heb ikzelf bijvoorbeeld weinig geduld en slinger ik een slome medeweggebruiker soms best iets onvriendelijks naar het hoofd. Maar om dan vervolgens iemand uit zijn auto te trekken ...? Nee, die neiging heb ik in de verste verte niet. Dat is een essentieel verschil met de deelnemers van de West-Brabantse zelfhulpgroep 'Mannen tegen agressie', die op zeker moment de controle over zichzelf kunnen verliezen en dan door het lint gaan. En natuurlijk weten ze allemaal dat dat niet goed is, dat het niet mag, dat het iets is om je voor te schamen. En toch ligt de zonde van de ongebreidelde toorn voortdurend op de loer. Die toorn kan zich uiten in woorden, in scheldpartijen, maar ook in razernij waarmee ze anderen fysiek pijn doen - slaan, schoppen, de keel dichtknijpen, of nog erger.