Volledig scherm
PREMIUM
Rob Scheepers © Dolph Cantrijn

Wat de boer niet kent...

ColumnOf ik bang ben dat mijn kinderen over een paar jaar drugs tot zich gaan nemen? Ja, natuurlijk ben ik daar bang voor. Waarom? Geen idee. Waarschijnlijk omdat ik zelf nul ervaring heb met drugs. Niks. Ik rook geeneens. Mijn brein is nog zo kraakhelder als een kabbelend Zwitsers bergmeertje in de lentezon. Sterker nog, ik zou niet eens weten waar ik drugs zou moeten scoren, als ik ze al zou willen gebruiken.

Raar genoeg zal ik er géén moeite mee hebben als mijn kinderen op hun 18de verjaardag hun eerste pilsje gaan drinken. En de eerste keer dat ze stomdronken thuis gewaggeld komen, zal ik zelfs vaderlijk een arm om hen heen slaan en een emmertje naast hun bed zetten. Waarom? Omdat ik het opzoeken van die alcoholische grenzen zal herkennen. En precies dáár zit het probleem. Want ik heb werkelijk geen flauw benul wat een pilletje xtc met me doet. Of GHB. Ik heb ook nooit de drang gehad om het uit te proberen. Maar onze kinderen gaan die drang vrijwel zeker krijgen.

Voor de jeugd is een pilletje tegenwoordig even normaal als voor ons vroeger een shotje tequila. Of een meter bier. En is alcohol per definitie minder schadelijk dan drugs? We kunnen allemaal heel spastisch doen over hallucinerende drugs, maar een avondje thuis op de bank zitten met een eenhoorn en 37 hysterisch touwtjespringende kabouters lijkt me voor de verandering best eens geinig. Ik weet het allemaal niet.