Volledig scherm
© Pim Ras Fotografie

Het meest absurde: je went aan dit Ajax

Wéér een masterclass van Ajax tegen een Eruopese grootmacht. Na Real Madrid nu Juventus. Ajax-volger Daniël Dwarswaard was er bij en betrapt zichzelf op een gek gevoel: je went aan de klasse van dit Ajax.

Volledig scherm
Donny van der Beek © Pim Ras Fotografie

Door Daniël Dwarswaard

Ooit, in een ver verleden in 1995 klapten de fans van Real Madrid voor het optreden van Ajax. Die tijd, het zou nooit meer terugkomen. ‘We’ moesten het doen met de Europa League, of een paar potjes in de Champions League als het meezit. Maar in het Allianz Stadium van Juventus krijgt Ajax opnieuw applaus van de tegenstander. Als symbool voor alles waar dit elftal voor staat.

Vorige maand in Madrid was er de verbazing, de verwondering. Huh? Dit kán toch helemaal niet. In Turijn volgt de bevestiging. Ja, het kan wél. En nee, Madrid was geen uitschieter. In Turijn komt het besef: Ajax hoort weer bij de Europese top. Zie die aanval vlak na rust. Het getik over het gehele veld, alsof Juventus een zwakke tegenstander is in de voorbereiding op een amateurveld. Precies die aanval gaat ‘viral’ op internet.

Een uur na die magnifieke aanval schreeuwen de spelers het uit in de catacomben van het stadion. Nicolas Tagliafico, geschorst toekijkend, gaat op de schouders. De hordes Italiaanse journalisten kijken verbaasd om zich heen. Eentje zegt: ,,Dit heb ik nog nooit meegemaakt. Een club die Juve les geeft in het eigen stadion. Ongekend.’’

Ajax wordt wakker in een roes. Supporters ontwaken na een korte nacht met een kater. Maar wat voelen ze zich goed. De spelers hebben ook hun feestje gevierd. Maar telkens proef je ook de honger naar meer. Naar de titel. Naar de finale van de Champions League. En oja, naar de bekerfinale.

Sjaak Swart zit monter aan het ontbijt. Mister Ajax lag om drie uur ’s nachts op bed. Hij zag het zoveelste mirakel vanaf de eretribune. Rustig werkt hij een gebakken eitje naar binnen. Supporters geven hem schouderklopjes. Je merkt het: Swart is apetrots op zijn club, maar wil nu meer na weer een wonderlijke avond.

Krankzinnig en absurd. En het gekke is: je went aan de klasse van dit Ajax. Je went aan de mentale weerbaarheid die het elftal al zo vaak toonde. Je went aan het gemak waarmee Ajax speelt. Je went aan de bravoure. Terwijl je er eigenlijk niet aan móet wennen. Want het is helemaal niet normaal.

Bekijk hier de samenvatting van Juve - Ajax