Volledig scherm
Kim van Dijk heeft mede dankzij de hulp van dorpsgenoten noodzakelijke aanpassingen aan haar woning kunnen realiseren. © Fotopersburo van de Meulenhof BV

Leven van Kim van Dijk op z'n kop na onbekend ziektebeeld, Maarheeze springt in de bres

MAARHEEZE - Het leven van Kim van Dijk zal nooit meer hetzelfde zijn als vóór augustus 2018. Dan leidt een aaneenschakeling van onbekende complicaties tot een coma en een dwarslaesie. Maar mede dankzij een portie strijdkracht en een heel dorp dat in actie komt, pakt ze de draad weer op. 

Als dit maar niet zo’n verhaal wordt met uitgelopen inkt van de tranen. Want zo zit Kim van Dijk niet in elkaar. Hoewel er heus wel tranen zijn gevloeid. Meer dan rijkelijk. En er is genoeg om treurig over te doen, maar je schiet er zo weinig mee op. Want naast rolstoelafhankelijk en een medisch raadsel blijft Kim van Dijk bovenal ‘moeder van twee geweldige kinderen’ en vrouw van ‘een hele fijne vent.’  Liever focust ze zich op de toekomst, die dankzij gulle giften rooskleuriger lijkt dan Kim in het begin voor mogelijk had gehouden, maar daarover later meer. 

Het begint allemaal aan het einde van de zomer met hoofdpijn. ,,Nu heb ik wel vaker migraine gehad, maar dit was zo hevig dat ik direct naar de huisarts ben gegaan”, zegt ze. Maar na verschillende onderzoeken wordt ze toch weer huiswaarts gestuurd. De pijn wordt niet minder en een dag later is ze met dezelfde klachten in het ziekenhuis. Daar volgen meer onderzoeken en is het ineens alle hens aan dek. Hersenvliesontsteking denken ze eerst nog, maar even later blijken de hersenen zelf, inclusief de hersenstam, volledig ontstoken te zijn. De druk in de hersenpan is zo hoog dat Kim in een coma raakt.

Crowdfunding

Dagen later ontwaakt ze uit haar coma en weet ze één ding zeker: ik ben nog niet klaar op deze wereld. Helaas blijkt er dan een nieuwe complicatie: Een ontsteking in het ruggenmerg waardoor ze een dwarslaesie oploopt en van haar navel tot haar tenen verlamd raakt. Er is nog altijd geen oorzaak gevonden. De tijd van revalidatie en acceptatie die daarop volgt is zwaar. Maar Kim blijkt strijdvaardig: ,,Ik had telkens een nieuw doel om op te focussen, en daar ging ik dan helemaal voor. In het begin kon ik alleen communiceren via een letterkaart, maar dan zette ik alles op alles om zinnen te kunnen maken.” Daarna kwam het leren leven met een rolstoel. Stapje voor stapje vecht ze zich dichter naar het normale leven toe.

De wensen waar Kim zich nu op focust lijken net zo klein maar zijn voor haar van wereldbelang: Het naar school en naar bed brengen van haar kinderen Pien en Klaas. ,,We zijn direct in gesprek gegaan met de gemeente Cranendonck om te bekijken wat zij konden betekenen. De gemeente komt ons tegemoet met een gunstige lening voor de goedkoopste en meest adequate oplossing om deze wens te realiseren.” Maar dan zijn ze er nog niet. ,,Tijdens het revalideren hoor ik iemand die via crowdfunding een aangepaste fiets bij elkaar probeert te krijgen. Mijn wens is om mijn kinderen zelfstandig naar bed te kunnen brengen is zo groot, dat we na lang beraad ook besluiten om van die optie gebruik te maken.”

Wheelie

Wat ze nooit heeft kunnen vermoeden gebeurt: Het hele dorp komt in actie. De teller richting de benodigde 30.000 euro op de crowdfundpagina stijgt per kwartier. Binnen vier dagen heeft ze 80 procent van het benodigde bedrag bij elkaar om een lift in haar huis te plaatsen, een aangepaste auto te kopen en een aangepast bed aan te schaffen. ,,Ik weet nog steeds niet wat ik mee maak”, zegt Kim ongelovig. De ene buurtbewoner komt met bouwhekken aan, de ander wil kosteloos meehelpen en kinderen halen statiegeld flessen op.

Quote

Eerst durfde ik nog geen wheelie te maken in mijn rolstoel, maar inmiddels ben ik aan ‘t oefenen met een potje badminton

Kim van Dijk

Ook sportvereniging MWorks, waar Kim jarenlang actief is, komt in actie en organiseert een sponsorloop. Daar doen 250 mensen aan mee en wordt in totaal 3600 euro mee opgehaald. Bij café Ons Lieske wordt een bingo georganiseerd waar 850 euro wordt opgehaald. Ondertussen is Huize Van Dijk al een aantal weken een bouwput. Als straks de steigers aan de gevel verdwijnen, kan het volgende bouwproces beginnen: het bouwen aan een nieuwe toekomst. ,,Ik geloof niet in een wonder, daar ben ik te nuchter voor. Maar ik haal veel kracht uit het stellen en halen van concrete doelen. Eerst durfde ik nog geen wheelie te maken in mijn rolstoel, maar inmiddels ben ik aan ‘t oefenen met een potje badminton. Dat zou toch geweldig zijn voor met de kinderen op de camping?”