Volledig scherm
Objecten van Marinke van Zandwijk en schilderijen van Hugo Tielemans in de Cacaofabriek in Helmond. foto Jean Pierre Reijnen

De natuur neemt het over

Een minuutje of vijf duurt het voor het kwartje valt: het werk van Hugo Tieleman doet sterk denken aan dat van Sven Kroner. In 2008 exposeerde de Duitser een paar honderd meter verderop: in het Gemeentemuseum. Het overzicht toonde een bevlogen man, vol liefde voor de natuur, humoristisch ook. En een vanzelfsprekend handschrift.

De Eindhovenaar Tieleman (1982) heeft ook een handschrift dat hem aangeboren lijkt. Los in de pols, dwarrelend en daarnaast heeft hij ook nog eens een scherp oog voor kleur.

Dan gaat het over de manier van schilderen; qua thematiek hebben de twee niet veel gemeen. Toegegeven: ook Tieleman lijkt de natuur te koesteren, maar hij zal beslist niet 'de boswachter' worden genoemd. Kroner wél, zó graag wandelt hij door de bossen. En duidelijk is ook dat Kroner toch wel een iets vrolijker inborst heeft dan zijn Eindhovense collega.

Dat is overigens iets van de laatste jaren: ook Tieleman plaatste vroeger mensen in zijn doeken, maar de laatste tijd zoek je die tevergeefs. Zijn schilderijen tonen desolate plekken, waar zich zeker wel mensen hebben opgehouden - getuige althans de rommel of de achtergebleven spulletjes - maar die nu schitteren door afwezigheid. En wat meer is: de natuur neemt zo langzamerhand de cultuur over; planten overwoekeren een trap en de balkons van een flat hebben in een ander doek meer weg van een jungle. Amper meer grijs beton te zien; wel veel groene en bruine tonen.

Het zijn sterke doeken die Tielemans laat zien, met veel lef en gevoel gepenseeld. Neemt niet weg dat je, na de vogel-onder-de-olie of de zoveelste overwoekerde plek, je een beetje te somber wordt.

Dat is uiteraard de opzet van de kunstenaar, maar daarvoor zijn de thema's wellicht te eenzijdig.

Aardig is het dan om een een werk als 'Khadaffi' te zien. Dat werk, waarop simpelweg een zo kenmerkende tent te zien is, geeft een aardige politieke lading aan het doek.

De schilderijen in de grote zaal van de Nederlandsche Cacaofabriek worden gecombineerd met glaswerk van de Rotterdamse Marinke van Zandwijk. Die exposeerde niet zo lang geleden nog in Galerie Zand in Eindhoven, en heeft ook hier een aantal objecten gemaakt die geënt zijn op de omgeving.

Zo hangt er een enorme touwladder aan het plafond waaraan, op enkele sporten, de glazen vormen van Van Zandwijk hangen. En ook een flink touw, waarvan het uiteinde zich op de vloer krult, draagt enkele glazen objecten. Het maakt het tot stille en breekbare installaties waar het invallende licht wonderlijke dingen doet met de gekleurde, bolle vormen.

In de kelderruimte tapt Corrine Kruger uit een heel ander vaatje. Dat begint al met de rozenblaadjes die je op de trap en even verderop in de ietwat enge ruimte aantreft. Foto's van dames die pistolen dragen en een film waarop je vrouwenbenen driftig prachtige rode rozen ziet vertrappen: het verhaal achter deze productie laat zich makkelijk lezen: hier is iemand heel erg boos op de ander.

Waar de film hartstikke duidelijk is, zijn de foto's veel gelaagder. De modellen, de kleding en de attributen sluiten welhaast perfect op elkaar aan en dwingen de beschouwer tot kijken en nog eens kijken. En intussen stampen die voeten maar door... En voel je de resultaten daarvan onder je eigen schoenen kraken.

'Reflections', Hugo Tieleman en Marinke van Zandwijk. 'Dominant Dormant', Corrine Kruger. De Nederlandsche Cacaofabriek, Engelseweg 1b, Helmond. Open: do t/m zo van 13-17 uur. Tot 16 mei.

Volledig scherm
'Violent red', werk van Corrine Kruger.
ED gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement