Volledig scherm
PREMIUM
Liesbeth Bijkerk. © Carmen Herrera

Expositie Liesbeth Bijkerk: Kijken zoals je instrumentele muziek beluistert

TentoonstellingDe Eindhovense Liesbeth Bijkerk heeft een solo-expositie in KEG in Schijndel. Abstracte collages laat ze daar zien; vooral recent werk, maar ook bladen uit 1988. Een gesprek, over kleur en toeval. En kijken.

'Dat ik hier nogal wat werken laat zien met bijzondere contouren, heeft alles met het knippen en plakken te maken. Want dat doe ik, collages maken. Ik begin vaak op een heel groot vel papier, waarop ik dan schilder. Na afloop denk ik dan weleens; het geheel is niet zo heel interessant, maar dat stuk en dat deel, zijn dat wél. Die knip ik er dan uit en dan combineer ik die met weer andere delen. Het zijn eigenlijk puzzels, waarvan ik het totaalbeeld nog niet weet." ,,Als ik begin met een schilderij heb ik geen idee wat het gaat worden. Ik weet zelfs niet eens of dat één groot werk gaat worden. Ik pak penseel en verf en begin. Ik probeer juist wel om geen gedachten te hebben. Natuurlijk krijg ook ik mijn associaties als ik bezig ben; dat is juist het leuke: iedere keer weer krijg je compleet andere gedachtes. Wanneer ik stop? Als ik het gevoel heb dat het klaar, dat het werk af is. Maar ook dan vind ik het dikwijls nog niet goed genoeg. En dan gaat de schaar of de zaag erin, dan ga ik combineren en dan komen er vaak interessantere dingen uit." ,,Nee, ik heb zeker geen muziek aan als ik werk, dat leid mij af. Want dit werk is toch eerst en vooral een concentratie waar je in zit. Het is eigenlijk gewoon werken; kijken wat er gebeurt en weer werken. Ja, klopt: het is noeste arbeid. De bladen en doeken bewerken, door er andere vormen aan te geven, daar ben ik al mee bezig sinds de opleiding, de Jan van Eyck-academie. Er liggen twee van die oudere papieren werkjes in de vitrine op de expositie, uit 1988. Ik was aan het opruimen en vond deze twee heel aardig om hier ook te laten zien."