Volledig scherm
De massascènes geven 'Mandela de musical' vleugels. ;Herdigein (l) speelt een overtuigende Mandela. foto's Joris van Bennekom

Mandela: tussen swing en drama

Amandla! Mandela is in alle opzichten groots opgezet. Met een cast van dertig personen, onder wie een negenkoppig Zuid-Afrikaans koor, in première gaan in Carré en daar dan twee weken blijven staan, getuigt van een enorme ambitie.


Dat is ook passend, gezien het onderwerp. Nelson Mandela is een man van bijna mythische statuur. Dat is een groot voordeel bij het maken van een musical; je hoeft niemand het wat en waarom uit te leggen. Maar Mandela als onderwerp heeft ook een nadeel. Iedereen spreekt over hem in superlatieven. Hij is een heilige, en heiligen zijn dramatisch niet interessant.

Schrijver en regisseur Koen van Dijk heeft wel geprobeerd die eenzijdigheid te vermijden door tegenspelers van Mandela tegen hem te laten zeggen dat hij eigenwijs en koppig is, maar hij blijft in dramatisch opzicht een vlak personage. Spanning en conflict moeten van buiten komen. De tegenstrevers zijn bekend: de witte mannen achter de Apartheid, gesymboliseerd door een gezette bewaker met zonnebril, die niet zou hebben misstaan in het aloude vormingstheater.

Amandla! is in de woorden van Van Dijk een documentaire musical. Het leven van Mandela wordt zo waarheidsgetrouw mogelijk en in chronologische volgorde getoond. De voorstelling krijgt daardoor, vooral voor de pauze, iets schools.

Na de pauze verandert dat door de goed geacteerde, treffende scènes tussen Winnie (Sophia Wezer) en Nelson Mandela (Kenneth Herdigein), en tussen Mandela en De Klerk (Peter Bolhuis). Een mooi liefdesduet voor de pauze wordt gevolgd door conflicten tussen man en vrouw na de pauze en De Klerk is geen slechte witman, maar iemand die Mandela erkent als een formidabele tegenstander die dezelfde taal spreekt als hij.

De tweede akte krijgt niet alleen daardoor vleugels. De massascènes, die tot dan toe grimmig waren, krijgen iets feestelijks en bevrijdends. Dat past natuurlijk bij het verhaal -Mandela na 26 jaar op vrije voeten- maar de voorstelling had die swing ook nodig.

Het Zuid-Afrikaanse koor zingt prachtige Zuid-Afrikaanse liederen. De rest van de muziek, gecomponeerd door Frank Uyttebroeck, kan zich daar eigenlijk niet mee meten. Bovendien heeft de zang niet bij alle acteurs het vereiste niveau. Maar de vrouwen, Sophia Wezer en de Mandeladochters Noah Bindenburg en Anna van Ruiten, zingen geweldig.

Kenneth Herdigein, die in de loop van de avond steeds meer op zijn personage gaat lijken, is een overtuigende Mandela in een maar half geslaagde voorstelling.

Volledig scherm
De massascènes geven 'Mandela de musical' vleugels. ;Herdigein (l) speelt een overtuigende Mandela. foto's Joris van Bennekom
ED gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement