Volledig scherm
Trio Evan van Dijk © nvt

Muziekfestival Storioni Festival nieuwe opzet: Op zoek naar de stad

EINDHOVEN - Het Storioni Festival heeft een nieuwe opzet: vier dagen lang vindt het vanaf morgen in Eindhoven plaats. Niet langer alleen in het Muziekgebouw, maar ook daarbuiten, als echt stadsfestival.

Het thema van het Storioni Festival dit jaar is 'New spaces in the new city'. Daarmee sluit het kamermuziekfestival aan bij de ontwikkeling van Eindhoven die erop is gericht economie, cultuur en technologie op elkaar te laten aansluiten. Of, zoals Wouter Vossen, violist van het Storioni Trio het zelf verwoordt: ,,Weet de stad ons niet te vinden, dan gaan wij op zoek naar de stad."

Onderdeel van het festival is Music in the Streets, morgen in de Eindhovense binnenstad. Op zes vaste podia - Piazza, Warehouse of Innovation, Plasma, Hoogste Tijd, Hotel The Match en Loods61 - wordt van 13.00 tot 18.00 uur doorlopend muziek gemaakt.

Daarnaast zijn er mobiele optredens en 'pop-ups' te vinden op straat en in winkels. Het hele programma speelt zich af in het gebied tussen de Piazza, Nieuwe Emmasingel, Vrijstraat, Hooghuisstraat en Kleine Berg. In totaal zijn er zestig acts, variërend van het Eindhovense orkest CoMA (Contemporary Music for All) en Canto Ostinato op twee vleugels tot kleine en grotere groepen in meer of minder vertrouwde kamermuzieksettingen door diverse blazers en strijkers.

Vanaf 16.00 uur is er een speciale tour die de stad en de verschuivingen die er plaatsvinden aanschouwelijk maakt, muzikaal begeleid door het Storioni Trio. De tour eindigt om 18.00 uur bij Warehouse of Innovation met een optreden van Albert van Abbe met OWOW, het bedrijf dat zich richt op vernieuwende digitale muziekinstrumenten.

Vier artiesten die actief zijn op het festival, vertellen in het ED hun verhaal.

Volledig scherm
Storioni Festival, Boukje en Mona. © nvt

Moeder en dochter Boukje en Mona Thomasse: ‘We willen vooral mooie dingen delen’

Tijdens haar muziek-studie sloeg ze blaadjes om bij optredens van het Storioni Trio, zaterdag speelt ze met haar dochter Mona Thomasse op een podium van het Storioni Festival.

Of een van de Storioni’s nu bij háár de blaadjes omslaat. ,,Haha, dat zou mooi zijn, maar ik verwacht het niet.’'

Pianiste Boukje de Haas volgt het trio op social media en stuitte op deze kamermuziekdag. ,,Mona en ik spelen veel samen, de kans op te treden op een mooi podium laten wij niet lopen.” Boukje (47) studeerde piano en is muziekdocent, Mona (15) speelt cello vanaf haar zevende. ,,Samen spelen is een feestje”, vertelt Boukje ook namens Mona, die op school zit. ,,We voelen de muziek hetzelfde aan. We genieten er samen van, hebben samen lol, maar we hebben ook meningsverschillen en flinke discussies. Die horen bij het leeftijdsverschil en bij de verhoudingen, denk ik. Voor ons is de sociale factor van muziek belangrijk. We gaan voor kwaliteit, maar willen vooral graag delen wat we mooi vinden. Dat hoor je ook terug in ons programma, met melodische Israëlische muziek en De Zwaan van Camille Saint-Saëns, maar ook in korte stukken met verrassende wendingen van de modernere Bohuslav Martinu.”

Een verschil tussen haar en Mona is dat Mona wat relaxter is op het podium. ,,Een paar jaar geleden brak Mona’s strijkstok tien minuten voor een optreden. Ik was in alle staten. Mona, die toen nog met een kleine stok speelde, mocht een ‘grote’ stok lenen en speelde in alle rust de sterren van de hemel.”

Violist Evan van Dijk, pianiste Jiwani Ledder en cellist Lasse Reijnen.

Ze zijn samen maar net 35 jaar oud, toch spelen ze al een jaar als trio.

Ze zijn niet de eerste de besten, violist Evan van Dijk, pianiste Jiwani Ledder en cellist Lasse Reijnen. Ze studeren aan de Young Musicians Academy in Tilburg, waar ze voor het vak kamermuziek worden begeleid door Hülya Keser. ,,In je eentje vioolspelen is leuk”, zegt Evan van Dijk, ,,maar met z’n drieën is het nog leuker.”

Het trio, dat luistert naar de fraaie naam Con Ardore (‘met passie’), speelt Miniatures van de Engelse componist Frank Bridge en het Pianotrio in Bes van Mozart. Als violist moet Evan ervoor zorgen dat ze tegelijk beginnen en eindigen, maar over hóe ze willen spelen, mogen ze alle drie wat zeggen. Ze traden vaker op, doen dat heel graag en ze zijn niet zenuwachtig. ,,Heerlijk”, noemt Evan optreden zelfs. ,,We letten goed op elkaar, kijken veel naar elkaar, we zijn tevreden als het mooi klinkt.” Wanneer is het mooi? ,,Als de dynamiek goed is, en als we er alle drie een goed gevoel over hebben.” Hoewel hun eigen instrument voor hen het belangrijkst is, gaan ze zeker door met het trio. Omdat er zulke mooie muziek voor is geschreven, zoals door Bridge.

Volledig scherm
Storioni _ Misha Vonk en Niek Duiven © Eindhoven

Niek Duiven en Misha Vonk: ‘We zijn bijna muzikale broertjes’

Begin met Niek Duiven over Canto Ostinato van Simeon ten Holt en je komt er niet meer tussen.

Speciaal dat dit stuk op deze dag wordt gespeeld? ,,Broodnodig!’' Waarom dat? ,,Omdat het spelen van Canto Ostinato een andere vorm van muziek maken is, een vorm waarbij het veel meer op communicatie dan op technische vaardigheden aankomt.”

De Nuenense pianodocent speelt het beroemde stuk samen met zijn 17-jarige leerling Misha Vonk. ,,Misha kwam er een tijd geleden mee aanzetten. Ik vond het wel een uitdaging om te kijken hoever we konden komen, en tot mijn plezier gaat het heel goed samen. We voelen elkaar prima aan, we zijn muzikale maatjes, broertjes bijna, en dat heeft dit stuk nodig.” Canto is een sociaal stuk, de partijen grijpen in elkaar, de spelers moeten één worden.

,,Het lukt ons, ondanks het leeftijdsverschil en de verhouding leraar-leerling, beide vallen weg. Canto bestaat uit secties. Het is zaak goed van de ene sectie naar de andere over te gaan. Sommige pianisten doen dat met veel uiterlijk vertoon, maar wij hebben maar een knipoog nodig. Je kunt Canto ook in je eentje spelen, maar met tweeën wordt het veel spannender, veel menselijker. Canto is vooral een sfeerstuk.”

Farzam Karbasi: Praten via de muziek

Farzam Karbasi is geboren in Koerdistan, Syrië, en woont sinds zeven jaar in Nederland.

In zijn vaderland studeerde hij muziek, hij had er zelfs een eigen muziekinstituut. Zijn vlucht naar Nederland zette zijn leven behoorlijk op z’n kop, maar de muziek is gebleven. ,,Helaas niet beroepsmatig, ik werk nu in de zorg, maar ik doe hard mijn best zoveel mogelijk muzikale vrienden te vinden, dus wie weet, ooit.”

Van die vrienden hoorde hij van Music in the Streets. Hij speelt percussie-instrumenten en santoor. De santoor is een muziekinstrument uit de Indiase muziek en komt voort uit de Perzische santur. Het is de Indiase variant van het cimbalom of hakkebord en wordt bespeeld met twee aan de uiteinden licht gekromde, fijne houten hamertjes.

De bespeler zit en houdt het instrument op zijn schoot. Karbasi maakt in Eindhoven en omgeving veel muziek, onder andere met studenten van het CKE. ,,Met de taal gaat het soms wat moeilijk, maar via muziek kun je met iedereen communiceren.”

Volledig scherm
Storioni _ Ebonit Saxophone Quartet © nvt

Music in the Streets-acts: Programma

Adhoctet strijkersensemble - Albert van Abbe - Boukje de Haas en Mona Thomasse - Bryan Segers - Cas van Son / JAMFLOW - CoMA Eindhoven - Con Ardore Trio - pianist David Hordijk - David van der Top - Dennis & Maud - Duo Achterom - Duo Ebano - Ebonit Saxophone Quartet - Ellen Verhagen - Erik Verhoef / La Quête - Farzam Karbasi - Frank van der Drift - Free Wheeler - Glen de Roo - Hannah Jabaaij - IMAI - Inge van Grinsven - Jamie Hoogvliet - Jess Øberlin - KEYSTROKES - MAAS Muziek - Marcus Reitz - Niek Duiven & Misha Vonk - Ninia Lazaar - Olga van der Pennen - Oleg Fateev - Olivier Vencken - Ozaandu - Pega Loca - Petar Culibrk - Petri’A - Pier’n lala - Precious Obimdi - Renee Beerends - Rob Cornelissen - Rutger van der Peet - Sarah & Sharon - Storioni Trio - Studio Toer / Boom Boom - Tango de Barrio - Ultramarijn.

  1. Le Bal in Parktheater in Eindhoven: een historisch ratjetoe in een swingende balzaal
    PREMIUM
    Recensie

    Le Bal in Parkthea­ter in Eindhoven: een historisch ratjetoe in een swingende balzaal

    EINDHOVEN - Te mooi om waar te zijn: honderd jaar in pakweg twee uur. En als het dan over geschiedenis gaat, dan is precies honderd jaar weer net te karig, omdat het grote keerpunt in de twintigste eeuw De Grote Oorlog is, die in 1914 begint. Le Bal begint echter met het stemrecht voor vrouwen, dat grappig in beeld wordt gebracht door met woorden te spelen, maar historisch gezien van een andere categorie is.