Volledig scherm
Beeld uit 'Tanzen auf dem Malerwanderweg', met danseres Ulrike Doszmann (links) en zangeres Evelien van den Broek. © Martin Stoops

Bezoekers lopen weg bij 'dansvoorstelling' Parktheater Eindhoven

EINDHOVEN - Een danseres op een gigantische draaiende glazen schijf, ondersteund door een liveband, zangeres en lichtkunstenaars. Het klinkt spectaculair. Maar in de praktijk viel het bitter tegen. Althans, voor een groot deel van de 538 mensen die dinsdagavond de voorstelling Tanzen auf dem Malerwanderweg  van Jan Doms/LEF in het Parktheater bezochten. Mensen verlieten zelfs demonstratief de zaal.

Dat het publiek zó ontevreden is en dat er zoveel mensen protesterend de zaal verlaten omdat ze het niks vinden, komt maar zeer zelden voor bij Het Parktheater, zegt programmeur Mons de Goede. Daarom koos het theater ervoor om de bezoekers te compenseren, iets wat op deze schaal nog niet eerder voorkwam. Bezoekers kregen van het Parktheater een brief met excuses en de mededeling dat ze op 16 november en 14 maart gratis naar een andere (dans)voorstelling in het Parktheater kunnen.

Uit de brief, met toelichting: ‘Gisteravond heeft u de voorstelling Tanzen auf dem Malerwanderweg bezocht. Uit de reacties na afloop van de voorstelling en uw recensies op onze website bleek dat het voor velen van u een teleurstellende theateravond was. Dat vinden wij zeer spijtig, want wij hebben natuurlijk graag tevreden bezoekers.”

Verwachtingspatroon

De voorstelling was niet zozeer slecht, vindt De Goede, die zelf ‘best tevreden was’, maar was ‘ver beneden’ het verwachtingspatroon van het publiek. ,,Veel mensen kwamen voor dans, en verwachtten ook wat spektakel, maar dat bleef allebei wat uit. De muziek sprak veel mensen ook niet aan. Het is veel meer een 'Gesamtkunstwerk' in een prachtig designdecor. Wij rekenen ons dit zelf aan, want het was door ons niet goed gecommuniceerd.”

Rouwverwerking

De kostbare, multidisciplinaire voorstelling, die 581.000 euro kost, bijeengebracht door schouwburgen, sponsoren en een vijfde door subsidiënten, is een bonte weerspiegeling van een persoonlijk verhaal van de Tilburgse kunstenaar Jan Doms (1949). In 2000 stuitten hij en zijn vrouw Elisabeth rond Dresden op de Malerweg, bekend van de berg- en boslandschappen van schilder Caspar David Friedrich. Doms beloofde zijn vrouw dat hij haar een keer terug zou brengen om samen deze wonderlijke 'Wanderweg' door het zandsteengebergte, te bewandelen. Zover kwam het niet. Zijn vrouw werd ziek en stierf. De rouwverwerking kwam er in de vorm van deze hommage, die verder door Nederland en ook het buitenland moet gaan toeren.

Ongelukkig

Het Parktheater wilde met de voorstelling aanhaken op de Dutch Design Week. Dat pakte verkeerd uit, zegt De Goede. ,,Jan Doms is een zeer gerespecteerd en fantastisch kunstenaar met mooie ideeën. En hij werkt hier met even gerespecteerde kunstenaars. Maar deze voorstelling zag er op papier anders uit dan in werkelijkheid. Ik vind de vormgeving van Tanzen nog steeds fascinerend, maar dans en theater krijgen hier weinig ruimte. We zijn ongelukkig met de gang van zaken en achteraf ook niet blij dat de voorstelling in de grote zaal stond. De kleinere Philipszaal was beter geweest, of nog beter: een museale omgeving. In het Van Abbe bijvoorbeeld was Tanzen veel beter tot z’n recht gekomen.”