Volledig scherm
Vlnr. Ingrid Linders, Toos van de Veeke en Marion Verest blazen al 40 jaar hun partij mee bij Muziekvereniging Someren-Heide. © FotoMeulenhof

Al veertig jaar met plezier muziek maken bij Muziekvereniging Someren-Heide

SOMEREN-HEIDE - Met een bondsinsigne en een oorkonde heeft Muziekvereniging Someren-Heide drie bijzondere jubilarissen gehuldigd. Ingrid Linders, Toos van de Veeke en Marion Verest uit Someren-Heide vonden de muziekles op de basisschool zo leuk, dat ze in 1979 lid werden van Fanfare St. Jozef.

„Wij wilden eerst bij de drumband gaan, maar dat ging niet door omdat wij ‘toevallig’ meisjes waren. Geen meiden bij de trommelaars! Dat was de reden. Later werden meisjes wel toegelaten”, vertellen Marion en Ingrid.

Veertig jaar later kijken de drie jubilarissen terug op een bijzondere periode in hun leven, vooral de tijd bij Hofkapel De Bessemblaozers. „De bezoeken aan instellingen zoals Providentia Sterksel en Den Dissel in Asten waren echt heel leuk. De dankbaarheid voor onze optredens straalde uit de ogen van de cliënten, heel mooie herinneringen.”

Verdriet

Naast leuke momenten was er ook veel verdriet, vooral in de periode dat drie jonge muzikanten kwamen te overlijden. Eén van hen was van de lichting van de drie jubilerende dames. „Als zij er nog was, had ze hier ook bij dit interview gezeten” zegt Toos.

„Wij hebben muziek gemaakt tijdens de uitvaartplechtigheid. De mensen vroegen hoe wij dat deden, huilen en blazen tegelijk. Wij zijn hierdoor wel een heel hechte groep geworden.”

Bij het Fanfareorkest werden de drie jonge muzikanten goed opgevangen. Ze hebben nooit het idee gehad dat ze in een mannenwereld terecht waren gekomen. „Bij onze vereniging worden er geen groepjes gevormd, iedereen buurt en drinkt een glas met zowel mannen als vrouwen.”

Marion speelt vanaf het eerste uur dat ze lid was tenorsax, Ingrid is al jaren lid van de trompetsectie en Toos speelde bariton, en hoort nu bij de bugelgroep.

Leermeester

Gerrit van Zoggel was in de beginjaren hun leermeester. „Hij leerde ons noten lezen en ons eerste instrument bespelen. Door zijn geduld hebben wij nu de ervaring dat we nog vrij makkelijk mee kunnen met het orkest.”

De muzikale dames denken nog lang niet aan stoppen. „De muziek heeft ons leven zó verrijkt, zonder de muziekvereniging kunnen wij echt niet. Mochten we niet genoeg ammezuur (conditie om een blasinstrument te bespelen, red) meer hebben, dan gaan we bij het Seniorenorkest van Groot Someren!”

Naar een concours gaan voor promotie hoeft voor de drie jubilarissen niet. Zij vinden een vol jaar repeteren voor twee nummers wel erg saai. Maar toen zij met de fanfare na een concours promoveerden, gingen ze na afloop wel uit hun dak. Toen was het feest in De Hei!

„Toch staan bij ons de prestaties niet op de eerste plaats, na een drukke werkdag tijdens de repetitie je hoofd leeg kunnen maken, is veel belangrijker”.