Volledig scherm
Jan Althuizen: ,,De Peel is mijn maatje." © FotoMeulenhof

Jan Althuizen schildert al een halve eeuw in De Peel: 'De Peel heeft duizend gezichten'

GRIENDTSVEEN - Hij struint al een halve eeuw door de Peel met een tas vol verf en penselen, Jan Althuizen. Komend weekend viert de schilder en oud-docent zijn jubileum. Iedereen is welkom in zijn atelier in Griendtsveen.

De blauwe schoudertas van Jan Althuizen staat altijd klaar voor vertrek. De inhoud is lichtgewicht en honderd procent Peel-bestendig, vertelt hij terwijl hij zijn materialen er een voor een uitvist. Een rieten kleedje van de Chinees houdt zijn penselen heel, twee picknickbordjes samengebonden door een elastiek vormen samen twee paletten, een plastic flesje met water is handig om te kunnen aquarelleren. ,,En natuurlijk zit er 'n flesje muggenspul in." Grijnzend: ,,Zonder kun je niet hier."

Jan Althuizen (Deurne, 1948) hoef je na een halve eeuw schilderen in de Peel niets meer te vertellen over het natuurgebied. Sterker: hij kan er niet zonder. ,,De Peel is al die vijftig jaar dat ik schilder mijn allergrootste inspiratiebron."

Hartslag

Dat druipt dan ook (soms letterlijk) van al zijn werk af. De kunstenaar is namelijk niet van 'het klassieke Peellandschap', legt hij uit. ,,Ik doe liever iets anders." Bij Althuizen veranderen half verdronken berkenbomen in een grafisch lijnenspel waar een buitenstaander misschien niet eens een boom in ziet. Hij laat vrouwenfiguren verstrengelen met een bos. Een horizon omvormen tot een soort hartslaglijn.

Althuizen pakt er een schilderij bij. ,,Dit was de eerste die ik maakte in de Peel, in 1969. De laatste vervening van veenbedrijf Minke, gemaakt met bruine inkt. Ik was tweedejaars op de academie in Tilburg in die dagen. Waarom ik daar heenging? Je kunt heel ruim wegdenken in de Peel, je kunt veel vrijer interpreteren dan dat je gewoon ergens in het buitengebied een boerderij na gaat schilderen. Ik hou van de gribus hier, dat het zo'n zooitje is. Je krijgt hier altijd wat terug. Dat komt omdat er op het eerste gezicht weinig is. Weinig kleur. Maar er is zo veel ritme, diepte, licht tussen de bomen door. Daar kun je zo veel mee."

Tekst gaat door onder de foto

Volledig scherm
Vernatting Peel - Jan Althuizen

Om die reden keerde Althuizen terug van Tilburg naar Deurne, om uiteindelijk in Griendtsveen neer te strijken. Naast zijn kunstenaarscarrière werkte hij dertig jaar op het Willibrord Gymnasium, waar hij van tekenen een eindexamenvak maakte. ,,Ik heb nooit moeten schilderen voor mijn inkomen, dat maakt dat ik altijd heb kunnen doen wat ik wilde: maken waar mijn hart lag."

Vernatting

En dat hart ligt voor het grootste deel in de Peel. ,,Zelfs de vernatting heeft me veel gebracht", zegt hij met een grijns. Het verhogen van het waterpeil heeft in zijn dorp nogal wat losgemaakt. ,,Ik vind dat ze te ver gaan nu, maar voor mijn kunst brengt het mogelijkheden. Openheid, veel weerspiegeling. In 2000 zetten ze grote stukken van de Mariapeel onder water en toen verdronken er duizenden bomen. Spooky was dat, maar het heeft veel mooi werk opgeleverd." Aan de eindeloze stroom Peel-kunstwerken komt voorlopig nog geen einde, vertelt hij. ,,Mensen vragen mij wel eens: 'bende de Peel nooit zat?' Nee, nooit. De Peel is mijn maatje, het heeft duizenden gezichten."

Voor wie het werk van Jan Althuizen en zijn atelier met eigen ogen wil zien: hij stelt zaterdag en zondag tussen 11 en 17 uur zijn huis aan de Deurneseweg 13 in Griendtsveen open.

  1. Björn Kusters uit Someren schrijft derde boek over hoe hij leeft met syndroom van Down
    PREMIUM

    Björn Kusters uit Someren schrijft derde boek over hoe hij leeft met syndroom van Down

    SOMEREN - Op 11-jarige leeftijd schrijft Somerenaar Björn Kusters zijn eerste minibiografie over hoe het is om het syndroom van Down te hebben. Vijf jaar later volgt deel twee ‘Dit ben ik nu’ en inmiddels ligt deel drie over op eigen benen staan bij de drukker. De 20-jarige Somerenaar kan en wil niet zonder de hulp van zijn vaste stimulator en vertrouwenspersoon Jolanda Maas. Een ‘tweegesprek’.